MYTHRAAN · ચિત્રોમાં કથાઓ · ગણેશ
આટલા મોટા દેવ, આટલું નાનું વાહન. પણ આ ઉંદર એક વખત ગંધર્વ હતો.
ઇન્દ્રસભામાં ક્રૌંચે ઋષિ વામદેવનો પગ કચડ્યો. શાપથી મોટો મૂષક બન્યો, પરાશરનો આશ્રમ ઉજાડવા લાગ્યો.
ગણેશજીએ પાશ ફેંકી મૂષકને બાંધી લીધો. એ કરગર્યો — મને મારશો નહીં. ગણેશજી બોલ્યા: તો મારો ભાર ઉપાડ.
મૂષક સંકોચાઈને વાહન બન્યો. ભક્તો અર્થ આમ લે છે: મનનો ચંચળ લોભ જ ઉંદર છે — બુદ્ધિ એના પર સવાર રહે.
ગણેશ પુરાણ; મુદ્ગલ પુરાણ (કથાનાં રૂપ જુદાં જુદાં મળે છે)