ಹರತಾಳಿಕಾ ವ್ರತ
ದೇವಿಯನ್ನು ಅವಳ ದೇವನ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ ವ್ರತ — ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಏಕೆ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ ತಿಳಿಯಿರಿ.
Mythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿMythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ · App Storeಕಥೆ
ಹಿಮಾಲಯದ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಪಾರ್ವತಿ ಎಂಬ ಕನ್ಯೆ ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು — ಶಿವ, ಆ ಮಹಾ ತಪಸ್ವಿ, ಅನಂತ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದವನು. ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವಳು ಅರಮನೆ, ಸುಖ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೊರೆದು, ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು. ಆದರೆ ಅವಳ ತಂದೆ, ಪರ್ವತರಾಜ, ಅವಳನ್ನು ಆಗಲೇ ಬೇರೊಬ್ಬರಿಗೆ — ಸ್ವತಃ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ — ಕೊಡುವುದಾಗಿ
ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಪಾರ್ವತಿಯ ಹೃದಯ ಒಡೆಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವಳು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಬಯಸಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಖಿಯ ಮುಂದೆ ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಂಡಳು; ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಒಯ್ಯುವುದನ್ನು ಸಖಿ ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಸಖಿ ಒಂದು ಧೈರ್ಯದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಳು — ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ದಟ್ಟ ಕಾಡಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಳು, ಆ ಮದುವೆ ಎಂದಿಗೂ ನಡೆಯದಂತೆ.
ಇದೇ — ಸಖಿ ಅವಳನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡಿ ಒಯ್ದದ್ದೇ — ಈ ದಿನಕ್ಕೆ ಹರತಾಳಿಕಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಒಂದು ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ, ಪಾರ್ವತಿ ತನ್ನ ಕೈಯಾರೆ ಒದ್ದೆ ಮರಳಿನಿಂದ ಶಿವನ ರೂಪ ಮಾಡಿದಳು. ಅದರ ಮುಂದೆ ಅವಳು ವ್ರತ ಕೈಗೊಂಡಳು — ಒಂದು ಕಾಳು ಅನ್ನವೂ ಇಲ್ಲ, ಒಂದು ಹನಿ ನೀರೂ ಇಲ್ಲ, ಭಾದ್ರಪದ ತದಿಗೆಯ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ. ಅವಳ ಭಕ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗ ಕಂಡ ಯಾವ ಭಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಖರವಾಗಿತ್ತು. ಕೊನೆಗೆ ಶಿವ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ
ಬೆಳಕಾಗಿ, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನವಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡ. ಆ ಅಚಲ ಸಂಕಲ್ಪ ಕಂಡು ಅವಳ ತಂದೆ ಕೊನೆಗೂ ಈ ಮದುವೆಗೆ ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ. ಹೀಗೆ ಪಾರ್ವತಿ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದಲೇ, ತಾನು ಆರಿಸಿದವನನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಇಂದಿಗೂ ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವಳ ವ್ರತ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ — ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗಾಗಿ.
ಆಧಾರ
ಹರತಾಳಿಕಾ ವ್ರತಕಥೆ — ವ್ರತಕಥಾ ಪರಂಪರೆ; ಶಿವ-ಪಾರ್ವತಿಯರ ವಿವಾಹದ ಕಥೆ — ಶಿವ ಪುರಾಣ