अंजनीचं इवलंसं बाळ भुकेलं होतं. पूर्वेला उगवणारा लाल सूर्य दिसला — त्याला ते पिकलेलं फळ वाटलं.ते झेपावलं — थेट आकाशात, सूर्याकडे. वायूने पुत्र होरपळू नये म्हणून गार वारा दिला. देव चकित झाले.इंद्राचं वज्र सुटलं. बाळ पडलं, हनुवटीवर खूण — याच 'हनु'वरून नाव हनुमान. रुसलेल्या वायूने वाराच थांबवला.श्वास थांबला, तेव्हा देव आले. ब्रह्मा, इंद्र, सूर्याने वर दिले — अमरत्व, अजेय देह, वज्रापासून अभय. वारा पुन्हा वाहू लागला.