MYTHRAAN · चित्रांतून कथा · विष्णू
हिरण्यकशिपूला वर होता: ना मनुष्य मारेल ना पशू, ना दिवसा ना रात्री, ना आत ना बाहेर, ना अस्त्राने ना शस्त्राने.
पण पुत्र प्रह्लाद विष्णुभक्त होता. वडिलांनी आगीत टाकलं, कड्यावरून लोटलं — बालकाने नाम सोडलं नाही.
राजा गरजला: कुठे आहे तुझा विष्णू — या खांबातही? प्रह्लाद: हो, सर्वत्र. राजाने खांबावर गदा हाणली.
खांब फुटला, नरसिंह प्रकटले — ना नर ना पशू, संध्याकाळी, उंबरठ्यावर, नखांनी. प्रत्येक अट मोडली, भक्त जिंकला.
श्रीमद्भागवत, सप्तम स्कंध (प्रह्लाद चरित्र)