MythraanMYTHRAAN
ଓଡ଼ିଆ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളം
AndroidiOS

ଯେଉଁ ଅସୁରକୁ ମାରିବା ହିଁ ତାର ସେନା ବଢ଼ାଇଦେଉଥିଲା

ରକ୍ତବୀଜକୁ ଏପରି ବର ଥିଲା ଯେ ତାର ରକ୍ତର ପ୍ରତି ବୁନ୍ଦା ମାଟି ଛୁଇଁବା ମାତ୍ରେ ଜଣେ ନୂଆ ରକ୍ତବୀଜ ହୋଇଯାଉଥିଲା — ସେଥିପାଇଁ ତା ଉପରେ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତି ଆଘାତ ତାର ସେନାକୁ ଆହୁରି ବଡ଼ କରିଦେଉଥିଲା।

Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Store
ବର୍ଣ୍ଣନା ହିନ୍ଦୀରେ

କଥା

ଯେତେଥର ତାକୁ ଆଘାତ କରାଗଲା, ରଣଭୂମିରେ ସେତିକି ନୂଆ ଅସୁର ଠିଆ ହୋଇଗଲେ। ଦୁର୍ଗା ସପ୍ତଶତୀ କୁହେ, ଏ ଥିଲା ରକ୍ତବୀଜ — ତାର ରକ୍ତର ପ୍ରତି ବୁନ୍ଦାରୁ ଜଣେ ନୂଆ ରକ୍ତବୀଜ ଜନ୍ମ ନେଉଥିଲା। ମାନ୍ୟତା ଅଛି, ସେତେବେଳେ ଦେବୀ ନିଜର ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ — ରାତି ପରି କଳା ରଙ୍ଗ,

ନିଶ୍ୱାସରେ ନିଆଁ। କାଳ ପରି ରାତି — କାଳରାତ୍ରି। ପ୍ରତି ବୁନ୍ଦା ଧରିତ୍ରୀ ଛୁଇଁବା ଆଗରୁ ହିଁ ତାଙ୍କ ଅନ୍ଧକାର ଗିଳି ଦେଲା — ନୂଆ ଅସୁର ଜନ୍ମ ହିଁ ନେଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ରକ୍ତବୀଜର ଅନ୍ତ ହୋଇଗଲା।

କିନ୍ତୁ ଏହି ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ରୂପର ଆଉ ଏକ ନାମ ଅଛି — ଶୁଭଙ୍କରୀ, ଯିଏ ସଦା ଶୁଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଭୟ ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଅନ୍ଧକାର ପାଇଁ। କାଶୀର କାଳିକା ଗଳିରେ ଆଜି ବି କାଳରାତ୍ରିଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଅଛି। ସପ୍ତମ ରାତି — ସପ୍ତମ ଦୀପ — କାଳରାତ୍ରି।

ଆଉ ଏହି ସବୁଠାରୁ କଳା ରୂପ ପରେ ଆସେ ସବୁଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ — କିନ୍ତୁ ସେହି ଆଲୋକ ଆସିଲା କେଉଁଠୁ?

ଉତ୍ସ

ଦୁର୍ଗା ସପ୍ତଶତୀ (ରକ୍ତବୀଜ ପ୍ରସଙ୍ଗ); ଦେବୀ କବଚର ସପ୍ତମ ନାମ; କାଳରାତ୍ରି ମନ୍ଦିର, କାଳିକା ଗଳି, କାଶୀ

ଅଧିକ କଥା

କଥା ଦେଖନ୍ତୁ ଓ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମାଗଣା ଆପ୍ଡାଉନଲୋଡ୍App Store