ଶିବଙ୍କୁ ନୀଳକଣ୍ଠ କାହିଁକି କୁହାଯାଏ?
ଶିବଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଢଳାଯାଉଥିବା ଜଳର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୁନ୍ଦା ପଛରେ ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି।
Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Storeକଥା
ଶିବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଉପରେ ଯେଉଁ ଜଳ ଚଢ଼ୁଥିବା ତୁମେ ଦେଖିଛ, ତାହା ତାଙ୍କ କଣ୍ଠର ଏକ ଜଳନ୍ତା ନିଆଁକୁ ଶାନ୍ତ କରୁଛି। ସେହି ନିଆଁକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଫେରିଚାଲ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ଯାଏ। ଅମୃତର ଖୋଜରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ହାତ ମିଳାଇଲେ — ପର୍ବତ ହେଲା ମନ୍ଥନ ଦଣ୍ଡ, ନାଗ ବାସୁକି ହେଲେ ଦଉଡ଼ି। ସାଗର ନିଜ ରତ୍ନ ଗୋଟି ଗୋଟି କରି ଉଗାଳିଲା, କିନ୍ତୁ ଅମୃତ ଆସିଲା ନାହିଁ। ତା ବଦଳରେ ଟଣା ହେଉଥିବା ବାସୁକି ଜଳରେ
ଏକ କଳା ବିଷ ଉଗାଳିଦେଲେ — ହଳାହଳ। ତାହା ଏପରି ଏକ ମେଘ ଥିଲା ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ଭସ୍ମ କରିପାରୁ ଥିଲା, ଆଉ ସବୁ ଦେବତା-ଅସୁର ପଳାଇଲେ। କାହାରି ତାକୁ ଛୁଇଁବାର ସାହସ ନଥିଲା। ସେମାନେ ସେହି ଅମୃତ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ ଯାହା ଅମର କରିଦିଏ — ଆଉ ସବୁଠାରୁ ଆଗରୁ ଉଠିଲା ସମସ୍ତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ। ସେତିକିବେଳେ ଏକ ଆକୃତି ବିଷ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇଲା, ତାକୁ ଓଠ ପାଖକୁ ଉଠାଇଲା,
ଆଉ ପିଇଗଲା — ଶିବ। କିନ୍ତୁ ସେ ତାକୁ ଗିଳିଲେ ନାହିଁ। ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ କଣ୍ଠରେ ହାତ ରଖିଲେ — ଆଉ ବିଷ ସେଇଠି ଅଟକିଗଲା। ତାହା ତାଙ୍କ କଣ୍ଠକୁ ଗାଢ଼ ନୀଳ କରିଦେଲା — ସେଥିପାଇଁ ସେ ନୀଳକଣ୍ଠ କୁହାଗଲେ। ସେହି ନିଆଁ ଆଜି ବି ସେଠି ଅଛି — ଜଳର ପ୍ରତି ବୁନ୍ଦା ତାକୁ ଶାନ୍ତ କରେ। ଏଣିକି ଯେବେ ବି ସେହି ଜଳ ଝରିବା ଦେଖିବ — ଜାଣିରଖ, କାହାର ନିଆଁ ଲିଭାଉଛ।
ଉତ୍ସ
ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ (ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣ)