ଶିବ ପୁରାଣରେ ଜହ୍ନ କାହିଁକି କମେ-ବଢ଼େ?
ରାଜା ଦକ୍ଷଙ୍କ ସତାଇଶ ଝିଅ, ଆଉ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କ ପ୍ରେମ କେବଳ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି — ଯାହାର ପରିଣାମ ଏମିତି ଏକ ଶାପ ଯେ ଚନ୍ଦ୍ର କ୍ଷୟ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Storeକଥା
ଗୋଟିଏ ଶାପରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ କ୍ଷୟ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ — ଶିବ ପୁରାଣର କଥା। ରାଜା ଦକ୍ଷ ନିଜର ସତାଇଶ ଝିଅଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ବିବାହ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଚନ୍ଦ୍ର କେବଳ ରୋହିଣୀଙ୍କୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ — ବାକି ଭଉଣୀମାନେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର ନ ମାନିବାରୁ ଦକ୍ଷ ଶାପ ଦେଲେ — ଧୀରେ ଧୀରେ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଅ!
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଛଅ ମାସ ମହାମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଜପିଲେ — ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରୁଥିବା ଶିବ-ମନ୍ତ୍ର। ଶିବ ପ୍ରକଟ ହେଲେ — ଶାପ ଲିଭିପାରୁ ନଥିଲା, ତେଣୁ ତାକୁ ବଦଳାଇଦେଲେ। ପନ୍ଦର ଦିନ କମ, ପନ୍ଦର ଦିନ ବଢ଼ — ପୁରାଣରେ ଏହା ହିଁ ଜହ୍ନର
କମିବା-ବଢ଼ିବା। ସୋମ, ଅର୍ଥାତ୍ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ଶିବ ସୋମନାଥ କୁହାଗଲେ — ସୋମବାରର ଶିବ-ପୂଜା ଏହାରି ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଏ। ମାନ୍ୟତା ଅଛି, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିର ତିଙ୍ଗଲୁରରେ ବର୍ଷର ଦୁଇ ମାସରେ ଜହ୍ନ ଆଲୁଅ ସିଧା ଶିବଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ପଡ଼େ।
ପ୍ରତି ଘଣ୍ଟା ଗୋଟିଏ ଗ୍ରହର — ଯେଉଁ ସକାଳର ପ୍ରଥମ ଘଣ୍ଟା ସୋମଙ୍କର, ସେହି ଦିନ ସୋମବାର।
ଉତ୍ସ
ଶିବ ପୁରାଣ (କୋଟିରୁଦ୍ର ସଂହିତା, ଅଧ୍ୟାୟ 14); ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣ (କାଶୀ ଖଣ୍ଡ, ଅଧ୍ୟାୟ 14)