ఒక బాలుడు, అతడి ఆయువు పదహారేళ్లని రాసి ఉంది — రోజూ అతడి రోజులు లెక్కపెట్టే ఒక తండ్రి.మృకండు మునికి వరం — అల్పాయువైనా గుణవంతుడైన కొడుకు, మార్కండేయుడు. పదహారో ఏడు; బాలుడు శివలింగాన్ని కౌగిలించాడు.యముడి పాశం వచ్చింది, అది లింగంతో సహా బాలుడిపై పడింది. అప్పుడే శివుడు వచ్చాడు — నా శరణు వచ్చినవాడిని ఎవరూ తాకరు.మార్కండేయుడు సదా పదహారేళ్లవాడే, యముడు వెనుదిరిగాడు. అందుకే శివుడు మృత్యుంజయుడు — ఆ మంత్రం ఆయువు, అభయం ప్రార్థన.
ఆధారం
మార్కండేయుడి కథ — శివ పురాణం, స్కంద పురాణం; మంత్రం — ఋగ్వేదం (7.59.12)