ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಕಾಲನಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಬೂದಿ ಏಕೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ?
ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರು, ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಶಿವಲಿಂಗ, ಒಬ್ಬ ಅಜೇಯ ದೈತ್ಯನ ಖಡ್ಗ… ಶಿವ ಪುರಾಣದ ಈ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ — ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಶಿವ ಮಹಾಕಾಲನಾಗಿ ಏಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ, ಮತ್ತು ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆಯಂತೆ ಭಸ್ಮ ಆರತಿಯ ಪರಂಪರೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು.
Mythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿMythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ · App Storeಕಥೆ
ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಮಹಾಕಾಲನಿಗೆ ಬೂದಿ ಅರ್ಪಣೆ — ಏಕೆ? ಶಿವ ಪುರಾಣ ಹೇಳುತ್ತದೆ — ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರು ಮಣ್ಣಿನ ಶಿವಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಬಂದ ದೈತ್ಯರಾಜ ದೂಷಣ, ಶಿವಪೂಜೆಯ ಶತ್ರು. ಅವನ ಸೇನೆ ಉಜ್ಜಯಿನಿಯ ನಾಲ್ಕೂ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯಿತು.
ದೂಷಣ ಗರ್ಜಿಸಿದ — ಶಿವನನ್ನು ಬಿಡಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಾಯಿರಿ. ನಾಲ್ವರು ಸಹೋದರರು ಕಣ್ಣನ್ನೂ ತೆರೆಯಲಿಲ್ಲ. ಖಡ್ಗ ಮೇಲೆದ್ದಿತು — ಶಿವಲಿಂಗವಿದ್ದ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಸೀಳಿತು. ಅದೇ ಅನಂತ ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ಶಿವ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದ — ಮಹಾಕಾಲನಾಗಿ.
ಒಂದು ಹುಂಕಾರ — ದೂಷಣ ಸೇನೆ ಸಮೇತ ಬೂದಿಯಾದ. ಮಹಾಕಾಲ ಅದೇ ಬೂದಿಯನ್ನು ಮೈಗೆ ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ಅದಕ್ಕೇ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ಮಹಾಕಾಲನಿಗೆ ಭಸ್ಮ ಅರ್ಪಣೆ. ಇಲ್ಲೇ ಶಿವ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ — ಕಾಲನಿಗೂ ಕಾಲ ಮಹಾಕಾಲೇಶ್ವರ,
ಮೂರನೇ ಜ್ಯೋತಿರ್ಲಿಂಗ.
ಆಧಾರ
ಶಿವ ಪುರಾಣ — ಕೋಟಿರುದ್ರ ಸಂಹಿತೆ, ಅಧ್ಯಾಯ 16; ಭಸ್ಮ ಶೃಂಗಾರ — ದೇವಾಲಯ ಪರಂಪರೆ