உஜ்ஜயினியில் மகாகாலருக்கு ஒவ்வொரு விடியலிலும் ஏன் சாம்பல் சாற்றப்படுகிறது?
நான்கு சகோதரர்கள், ஒரு மண் சிவலிங்கம், வெல்ல முடியாத ஓர் அசுரனின் வாள்… உஜ்ஜயினி மண்ணில் சிவன் ஏன் மகாகாலராகத் தோன்றினார் என்பதையும், மக்களின் நம்பிக்கைப்படி பஸ்ம ஆரத்தி மரபு எங்கிருந்து வந்தது என்பதையும் சிவ புராணத்தின் இந்தக் கதை சொல்கிறது.
Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள்Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள் · App Storeகதை
உஜ்ஜயினியில் ஒவ்வொரு விடியலிலும் மகாகாலருக்குச் சாம்பல் சாத்தப்படுகிறது — ஏன்? சிவ புராணம் சொல்கிறது: உஜ்ஜயினியில் நான்கு சகோதரர்கள் மண்ணால் ஆன சிவலிங்கத்தை வழிபட்டனர். அப்போது சிவ வழிபாட்டின் எதிரியான அசுர மன்னன் தூஷணன் வந்தான். அவனது படை உஜ்ஜயினியின் நான்கு வாசல்களையும் சூழ்ந்தது.
தூஷணன் கர்ஜித்தான் — சிவனை விடுங்கள், இல்லையேல் சாகுங்கள். நான்கு சகோதரர்களும் கண்களைக்கூடத் திறக்கவில்லை. வாள் உயர்ந்தது — சிவலிங்கம் இருந்த இடத்திலேயே பூமி பிளந்தது. அந்த முடிவில்லா ஜோதியிலிருந்து சிவன் அங்கேயே தோன்றினார் — மகாகாலராக.
ஒரே கர்ஜனை — தூஷணன் தன் படையுடன் சாம்பலானான். அந்தச் சாம்பலையே மகாகாலர் தன் உடலில் பூசிக்கொண்டார் என்பது நம்பிக்கை. அதனால்தான் இன்றும் ஒவ்வொரு விடியலிலும் மகாகாலருக்குப் பஸ்மம் சாற்றப்படுகிறது. இங்கே சிவன் ஜோதியாக நிலைகொண்டார் — காலத்துக்கும் காலனான மகாகாலேஸ்வரர்,
மூன்றாவது ஜோதிர்லிங்கம்.
மூலம்
சிவ புராணம் — கோடிருத்ர சம்ஹிதை, அத்தியாயம் 16; பஸ்ம சிருங்காரம் — கோயில் மரபு