भीमाला म्हाताऱ्या वानराची शेपटी का उचलता आली नाही?
द्रौपदीसाठी दुर्मिळ सुगंधी कमळ शोधत भीम हिमालयातल्या एका जंगलात पोहोचला.
Mythraan ॲप मोफत डाउनलोड कराMythraan ॲप मोफत डाउनलोड करा · App Storeकथा
महाबली भीम, जो हत्तींनाही उचलून फेकायचा, एका म्हाताऱ्या वानराची शेपटीसुद्धा हलवू शकला नाही. द्रौपदीसाठी एक दुर्मिळ सुगंधी कमळ शोधत भीम, हिमालयातल्या एका केळीच्या बनात पोहोचला.
वाटेतच एक म्हातारा, आजारी वानर पडून होता. भीम गरजला — बाजूला हो! मी हनुमानाचा भाऊ आहे! वानर हळूच म्हणाला — म्हातारा झालोय रे,
उठवत नाही. तूच माझी शेपटी बाजूला कर. भीमाने हसत एका हाताने शेपटी धरली — हलली नाही. मग दोन्ही हात लावले — घाम फुटला.
महाभारताचे वनपर्व सांगते — ओशाळलेल्या भीमाने हात जोडून विचारले — आपण कोण आहात? तो वानर म्हणजे स्वतः हनुमानच होते — तोच भाऊ, ज्याचे नाव घेऊन भीम गरजला होता. दोघेही पवनदेवाचे पुत्र.
हनुमानाने भावाला मिठी मारली, आणि वचन दिले — युद्धात अर्जुनाच्या ध्वजावर बसून मी गर्जना करीन. गीतेच्या पहिल्या अध्यायात अर्जुनाला 'कपिध्वज' म्हटले आहे — ज्याच्या ध्वजावर वानर आहे तो. त्या दिवशी भीम शिकला — सर्वात मोठ्या बळाला,
नमता येते.
स्रोत
महाभारत, वनपर्व (तीर्थयात्रा पर्व); भगवद्गीता १.२०