ମହାବଳୀ ଭୀମ ବୁଢ଼ା ବାନରର ଲାଞ୍ଜ କାହିଁକି ଉଠାଇ ପାରିଲେନି?
ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦ୍ମ ଖୋଜୁଖୋଜୁ ଭୀମ ହିମାଳୟର ଏକ ଜଙ୍ଗଲରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Storeକଥା
ମହାବଳୀ ଭୀମ, ଯିଏ ହାତୀଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଫୋପାଡ଼ି ଦେଉଥିଲେ, ଜଣେ ବୁଢ଼ା ବାନରର ଲାଞ୍ଜଟିକୁ ବି ହଲାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଦୁର୍ଲଭ ସୁଗନ୍ଧିତ ପଦ୍ମ ଖୋଜୁଖୋଜୁ ଭୀମ ହିମାଳୟର ଏକ କଦଳୀ ବଣରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ବାଟ ଉପରେ ଜଣେ ବୁଢ଼ା, ରୋଗିଣା ବାନର ଶୋଇଥିଲା। ଭୀମ ଗର୍ଜିଲେ, "ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ! ମୁଁ ହନୁମାନଙ୍କ ଭାଇ!" ବାନର ଧୀରେ କହିଲା, "ବୁଢ଼ା ହୋଇଗଲିଣି,
ଉଠିପାରୁନି। ତୁମେ ହିଁ ମୋ ଲାଞ୍ଜଟା ଘୁଞ୍ଚାଇ ଦିଅ।" ଭୀମ ହସି ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଲାଞ୍ଜ ଧରିଲେ — ହଲିଲା ନାହିଁ। ତା'ପରେ ଦୁଇ ହାତରେ — ଝାଳ ବୋହିଗଲା।
ମହାଭାରତର ବନ ପର୍ବ କହେ, ଲଜ୍ଜିତ ଭୀମ ହାତ ଯୋଡ଼ି ପଚାରିଲେ, "ଆପଣ କିଏ?" ସେହି ବାନର ସ୍ୱୟଂ ହନୁମାନ ଥିଲେ — ସେହି ଭାଇ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ନେଇ ଭୀମ ଗର୍ଜିଥିଲେ। ଦୁହେଁ ପବନଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର।
ହନୁମାନ ଭାଇଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢାଇ ଧରିଲେ, ଆଉ କଥା ଦେଲେ, "ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଧ୍ୱଜା ଉପରେ ବସି ମୁଁ ଗର୍ଜନ କରିବି।" ଗୀତାର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ 'କପିଧ୍ୱଜ' କୁହାଯାଇଛି — ଯାହାଙ୍କ ଧ୍ୱଜାରେ ବାନର। ସେଦିନ ଭୀମ ଶିଖିଲେ, ସବୁଠୁ ବଡ଼ ବଳ
ନଇଁବା ଜାଣେ।
ଉତ୍ସ
ମହାଭାରତ, ବନ ପର୍ବ (ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ପର୍ବ); ଭଗବଦ୍ଗୀତା ୧.୨୦