ರಾಜ ಉತ್ತಾನಪಾದನ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಪುಟ್ಟ ಧ್ರುವ — ಮಲತಾಯಿಯ ಎರಡು ಮಾತು ಅವನನ್ನು ಇಳಿಸಿತು.ಸುರುಚಿ ಹೇಳಿದಳು: ಈ ತೊಡೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟು. ತಂದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರು. ಅಳುವ ಬಾಲಕ ತಾಯಿ ಸುನೀತಿಯ ಬಳಿ ಬಂದ.ತಾಯಿ ಹೇಳಿದಳು: ಯಾರೂ ಕಸಿಯದ ತೊಡೆ ಭಗವಂತನದು. ಧ್ರುವ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ, ನಾರದರಿಂದ ಮಂತ್ರ ಪಡೆದ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ನಿಂತ.ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ. ಧ್ರುವನಿಗೆ ಅಚಲ ಸ್ಥಾನ ಸಿಕ್ಕಿತು — ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರ, ಅದರ ಸುತ್ತ ಎಲ್ಲವೂ ಸುತ್ತುತ್ತವೆ.