MythraanMYTHRAAN
മലയാളം ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

അമ്മ ചെരിപ്പ് മുന്നിൽ വച്ചു — കണ്ണൻ എന്തുകൊണ്ട് ഇട്ടില്ല?

ഗോപാഷ്ടമിനാളിൽ കണ്ണൻ ആദ്യമായി പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ ഇറങ്ങി; പോകുംനേരം അമ്മ യശോദയോടു പറഞ്ഞ വാക്ക് ഇന്നും പറഞ്ഞുപോരുന്നു.

Mythraan ആപ്പ് സൗജന്യമായി ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂMythraan ആപ്പ് സൗജന്യമായി ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ · App Store
വിവരണം ഹിന്ദിയിൽ

കഥ

ആദ്യമായി പശുക്കളെ മേയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു കണ്ണൻ — ചെരിപ്പുകൾ പിന്നിൽ വിട്ട്. അതുവരെ കിടാങ്ങളെ മാത്രമേ മേയ്ച്ചിരുന്നുള്ളൂ; പശുക്കൾ മുതിർന്ന ഗോപന്മാരുടെ പക്കലായിരുന്നു. പറയപ്പെടുന്നു, അന്ന് നന്ദഗോപർ പറഞ്ഞു — പൊയ്ക്കോളൂ, ഇന്നു മുതൽ പശുക്കളും നിന്റേത്. യശോദ തിലകം ചാർത്തി, പുതുവസ്ത്രം ഉടുപ്പിച്ചു, ചെരിപ്പുകൾ മുന്നിൽ വച്ചു.

കണ്ണൻ പറഞ്ഞു — അമ്മേ, ഏതു പശുക്കളെ സേവിക്കാനാണോ ഞാൻ പോകുന്നത്, അവയുടെ മുന്നിൽ ഞാനെങ്ങനെ ചെരിപ്പിടും? അങ്ങനെ കണ്ണൻ വെറുംകാലിൽത്തന്നെ ഇറങ്ങി നടന്നു. ആദ്യം പശുവിന്റെ നെറ്റിക്കു മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി; പിന്നെ ബലരാമനും

ഗോപബാലന്മാർക്കുമൊപ്പം കാട്ടിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. കാട്ടിൽ പശുക്കൾ മേഞ്ഞുനടന്നു, കണ്ണൻ ഓടക്കുഴൽ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഗ്രാമം മുഴുവൻ പശുക്കൾക്ക് ആരതി ഉഴിഞ്ഞു. പറയപ്പെടുന്നു — ഈ ദിവസം മുതലാണ് കണ്ണന് ഗോപാലൻ എന്ന പേരു വന്നത്.

ഇതാണ് ഗോപാഷ്ടമി — ഇന്നും പശുക്കളെ പൂജിക്കുന്നു. ആരുടെ മുന്നിൽ ലോകം തലകുനിക്കുന്നുവോ, അദ്ദേഹം പശുക്കളുടെ മുന്നിൽ വെറുംകാലിൽ നടന്നു.

ഉറവിടം

ഭാഗവതപുരാണം, ദശമസ്കന്ധത്തിലെ ഗോചാരണഭാഗവും മഥുര–വൃന്ദാവന പാരമ്പര്യവും. ഒരൊറ്റ ശ്ലോകവും ഗോപാഷ്ടമി തിഥിയുടെ പേരു പറയുന്നില്ല. ഈ കഥാസന്ദർഭം — നന്ദഗോപരുടെ അനുവാദം, ചെരിപ്പ് വേണ്ടെന്നുവച്ചത്, സന്ധ്യയ്ക്കുള്ള ആരതി, ഈ ദിവസം മുതൽ "ഗോപാലൻ" എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടത് — ഭക്തിപാരമ്പര്യത്തിൽ പറഞ്ഞും കേട്ടും പോരുന്നതാണ്; വീഡിയോയിൽ അത് "പറയപ്പെടുന്നു" എന്ന വാക്കോടെ, അതേ രൂപത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

കൂടുതൽ കഥകൾ

കഥകൾ കാണാം, കേൾക്കാം — സൗജന്യ ആപ്പ്ഡൗൺലോഡ്App Store