സഹായം ചോദിക്കാൻ പോയവൻ — എന്തിനു വെറുംകൈയോടെ മടങ്ങി?
ബാല്യകാലത്തെ രണ്ടു കൂട്ടുകാർ — ഒരാൾ ദ്വാരകയിലെ രാജാവായി, മറ്റേയാൾ വീട്ടിൽ ഒരു മണി അരി പോലുമില്ലാത്ത ദരിദ്രൻ.
Mythraan ആപ്പ് സൗജന്യമായി ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂMythraan ആപ്പ് സൗജന്യമായി ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ · App Storeകഥ
ബാല്യത്തിൽ രണ്ടു കൂട്ടുകാർ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുള്ള രാത്രി കാട്ടിൽ കുടുങ്ങി — രാത്രി മുഴുവൻ കൈകോർത്തുപിടിച്ച് മഴ നനഞ്ഞു. ഒരാൾ കൃഷ്ണൻ, മറ്റേയാൾ സുദാമാവ് — നമ്മുടെ കുചേലൻ. ഭാഗവതപുരാണത്തിലെ കഥയാണ്. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലെ രാജാവ്; കുചേലനോ, വീട്ടിൽ ഒരു മണി അരി പോലുമില്ലാത്ത ദരിദ്രൻ.
ഭാര്യ അയൽവീട്ടിൽ നിന്ന് നാലു പിടി അവിൽ ചോദിച്ചുവാങ്ങി, കീറിയ തുണിയിൽ കെട്ടി, അദ്ദേഹത്തെ ദ്വാരകയിലേക്കയച്ചു. കണ്ടമാത്രയിൽ കൃഷ്ണൻ എഴുന്നേറ്റു, കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ആലിംഗനം ചെയ്തു, സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുകൾ കഴുകി. കുചേലൻ ലജ്ജകൊണ്ട് ആ അവിൽക്കിഴി ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
കൃഷ്ണൻ അത് വലിച്ചെടുത്തു, ഒരു പിടി കഴിച്ചു; രണ്ടാമത്തേത് എടുത്തപ്പോൾ, രുക്മിണി ആ കൈ പിടിച്ചു. കുചേലൻ വെറുംകൈയോടെ മടങ്ങി — അദ്ദേഹം ഒന്നും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല. നാട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ, കുടിലിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരു കൊട്ടാരം നിൽക്കുന്നു.
ചോദിക്കാതെ, പറയാതെ കൃഷ്ണൻ എല്ലാം നൽകിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് രുക്മിണി കൈ പിടിച്ചത് — രണ്ടാം പിടിയിൽ കൃഷ്ണൻ തനിക്കുള്ളതെല്ലാം നൽകിപ്പോകുമായിരുന്നു. പോർബന്തറിൽ സുദാമാ ക്ഷേത്രം ഇന്നുമുണ്ട്; യഥാർഥ സൗഹൃദത്തിന് ഇന്നും ഒരു പേരുണ്ട് — കൃഷ്ണനും കുചേലനും.
ഉറവിടം
ശ്രീമദ്ഭാഗവതപുരാണം (സ്കന്ധം 10, അധ്യായം 80-81); സുദാമാ ക്ഷേത്രം, പോർബന്തർ.