సహాయం అడగడానికి వెళ్ళాడు — మరి ఖాళీ చేతులతో ఎందుకు తిరిగొచ్చాడు?
చిన్ననాటి ఇద్దరు స్నేహితులు — ఒకరు ద్వారకకు రాజయ్యారు, మరొకరు ఇంట్లో గింజ కూడా లేనంత పేదవారు.
Mythraan యాప్ ఉచితంగా డౌన్లోడ్ చేసుకోండిMythraan యాప్ ఉచితంగా డౌన్లోడ్ చేసుకోండి · App Storeకథ
చిన్నప్పుడు ఇద్దరు స్నేహితులు తుఫాను రాత్రి అడవిలో చిక్కుకున్నారు; రాత్రంతా చేతులు పట్టుకుని తడుస్తూ ఉన్నారు. ఒకరు కృష్ణుడు, మరొకరు సుదాముడు (కుచేలుడు). ఇది భాగవత పురాణంలోని కథ. ఏళ్ళ తర్వాత కృష్ణుడు ద్వారకకు రాజు, సుదాముడు ఎంత పేదవాడంటే ఇంట్లో గింజ కూడా లేదు.
భార్య పొరుగింటి నుంచి నాలుగు పిడికిళ్ళ అటుకులు అడిగి తెచ్చి, చిరిగిన గుడ్డలో కట్టి, ద్వారకకు పంపింది. కృష్ణుడు ఆయనను చూడగానే లేచి, ఏడుస్తూ కౌగిలించుకుని, తన చేతులతో ఆయన కాళ్ళు కడిగాడు. సుదాముడు సిగ్గుతో మూటను దాచుకుంటూనే ఉన్నాడు.
కృష్ణుడు దాన్ని లాక్కున్నాడు, ఒక పిడికెడు తిన్నాడు, రెండోది తీయగానే, రుక్మిణి ఆయన చేయి పట్టుకుంది. సుదాముడు ఖాళీ చేతులతో తిరిగి వెళ్ళాడు — ఏమీ అడగనే లేదు కదా. ఊరు చేరేసరికి గుడిసె స్థానంలో భవనం నిలబడి ఉంది.
కృష్ణుడు ఒక్క మాట అనకుండా, తెలియనీయకుండా అన్నీ ఇచ్చేశాడు. అందుకే రుక్మిణి చేయి పట్టుకుంది — రెండో పిడికిలితో కృష్ణుడు తన సర్వస్వమూ ఇచ్చేసేవాడు. పోర్బందర్లో సుదామ మందిరం ఈనాటికీ ఉంది, నిజమైన స్నేహానికి పేరు ఈనాటికీ — కృష్ణ-సుదాములు.
ఆధారం
శ్రీమద్భాగవత పురాణం (స్కంధం 10, అధ్యాయాలు 80–81); సుదామ మందిరం, పోర్బందర్.