તેઓ મદદ માગવા ગયા હતા — પછી ખાલી હાથે કેમ પાછા ફર્યા?
બાળપણના બે મિત્રો — એક દ્વારકાનો રાજા બન્યો, બીજો એટલો ગરીબ કે ઘરમાં અન્ન નહોતું.
Mythraan ઍપ મફત ડાઉનલોડ કરોMythraan ઍપ મફત ડાઉનલોડ કરો · App Storeકથા
બાળપણમાં બે મિત્રો તોફાની રાતે જંગલમાં ફસાયા — આખી રાત હાથ પકડીને ભીંજાતા રહ્યા. એક હતા કૃષ્ણ, બીજા સુદામા. ભાગવત પુરાણની કથા છે. વર્ષો પછી કૃષ્ણ દ્વારકાના રાજા હતા, અને સુદામા એટલા ગરીબ કે ઘરમાં અન્ન નહોતું.
પત્નીએ પાડોશમાંથી ચાર મુઠ્ઠી તાંદુલ માગ્યા, ફાટેલા કપડામાં બાંધ્યા, અને તેમને દ્વારકા મોકલ્યા. તેમને જોતાં જ કૃષ્ણ ઊભા થયા, રડતાં રડતાં ભેટી પડ્યા, અને પોતાના હાથે તેમના પગ ધોયા. સુદામા શરમથી પોટલી છુપાવતા રહ્યા.
કૃષ્ણે તે ખેંચી લીધી, એક મુઠ્ઠી ખાધી, બીજી ઉપાડી, ત્યાં જ રુક્મિણીએ હાથ પકડી લીધો. સુદામા ખાલી હાથે પાછા ફર્યા — તેમણે કંઈ માગ્યું જ નહોતું. ગામ પહોંચ્યા તો ઝૂંપડીની જગ્યાએ મહેલ ઊભો હતો.
કૃષ્ણે કહ્યા વિના, જણાવ્યા વિના બધું આપી દીધું હતું. એટલે જ રુક્મિણીએ હાથ પકડ્યો — બીજી મુઠ્ઠીમાં કૃષ્ણ પોતાનું સર્વસ્વ આપી દેત. પોરબંદરમાં સુદામા મંદિર આજે પણ છે, અને સાચી મિત્રતાનું નામ આજે પણ છે — કૃષ્ણ-સુદામા.
સ્રોત
શ્રીમદ્ ભાગવત પુરાણ (સ્કંધ 10, અધ્યાય 80-81); સુદામા મંદિર, પોરબંદર.