ಸಹಾಯ ಕೇಳಲು ಹೋದವನು — ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಮರಳಿದ?
ಬಾಲ್ಯದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳೆಯರು — ಒಬ್ಬ ದ್ವಾರಕೆಯ ರಾಜನಾದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೂ ಇಲ್ಲದಷ್ಟು ಬಡವ.
Mythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿMythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ · App Storeಕಥೆ
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳೆಯರು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ರಾತ್ರಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡರು — ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದರು. ಒಬ್ಬ ಕೃಷ್ಣ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸುದಾಮ — ಕುಚೇಲ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಇದು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಕಥೆ. ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ದ್ವಾರಕೆಯ ರಾಜ; ಸುದಾಮ ಎಷ್ಟು ಬಡವನೆಂದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಹೆಂಡತಿ ನೆರೆಮನೆಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಹಿಡಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕೇಳಿ ತಂದು, ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ, ಅವನನ್ನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ಕೃಷ್ಣ ಅವನನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ, ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ, ತನ್ನ ಕೈಯಾರೆ ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದ. ಸುದಾಮ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಗಂಟನ್ನು ಬಚ್ಚಿಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ.
ಕೃಷ್ಣ ಅದನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡ, ಒಂದು ಹಿಡಿ ತಿಂದ; ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗ, ರುಕ್ಮಿಣಿ ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದಳು. ಸುದಾಮ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಮರಳಿದ — ಅವನು ಏನನ್ನೂ ಕೇಳಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಊರು ತಲುಪಿದಾಗ, ಗುಡಿಸಲಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅರಮನೆ ನಿಂತಿತ್ತು.
ಕೇಳದೆಯೇ, ಹೇಳದೆಯೇ ಕೃಷ್ಣ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ರುಕ್ಮಿಣಿ ಕೈ ಹಿಡಿದದ್ದು ಅದಕ್ಕೇ — ಎರಡನೇ ಹಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ತನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಪೋರಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ಸುದಾಮ ಮಂದಿರ ಇಂದಿಗೂ ಇದೆ; ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಇಂದಿಗೂ ಇರುವ ಹೆಸರು — ಕೃಷ್ಣ-ಸುದಾಮ.
ಆಧಾರ
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ (ಸ್ಕಂಧ 10, ಅಧ್ಯಾಯ 80-81); ಸುದಾಮ ಮಂದಿರ, ಪೋರಬಂದರ್.