ಮನೆಯ ಹಗ್ಗವೆಲ್ಲ ಜೋಡಿಸಿದರೂ — ಅವನನ್ನು ಏಕೆ ಕಟ್ಟಲಾಗಲಿಲ್ಲ?
ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮಡಿಕೆ ಒಡೆಯಿತು, ಅಮ್ಮ ಕೋಲು ಹಿಡಿದು ಓಡಿದಳು — ನಂತರ ಯಶೋದೆ ಪುಟ್ಟ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಹೊರಟಳು.
Mythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿMythraan ಆ್ಯಪ್ ಉಚಿತವಾಗಿ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ · App Storeಕಥೆ
ಮನೆಯ ಎಲ್ಲ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನೂ ಜೋಡಿಸಿದರು — ಆದರೂ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಹಗ್ಗ ಸಾಲಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಕಥೆ. ಹಾಲು ಉಕ್ಕಿತು; ಯಶೋದೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದಳು. ಮುನಿಸಿಕೊಂಡ ಕೃಷ್ಣ ಮಡಿಕೆ ಒಡೆದ, ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕೋತಿಗಳಿಗೆ ಹಂಚತೊಡಗಿದ.
ಅಮ್ಮ ಕೋಲು ಹಿಡಿದು ಓಡಿ ಬಂದಳು; ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂದವು. ಯಶೋದೆ ಕೋಲು ಎಸೆದು, ಹಗ್ಗ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ಹಗ್ಗ ಎರಡು ಬೆರಳು ಕಡಿಮೆ ಬಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದಳು — ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಬೆರಳು ಕಡಿಮೆ.
ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಹಗ್ಗ ಸೇರಿತು; ಅಮ್ಮ ಬೆವರಿನಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದುಹೋದಳು. ಆಗ ಕೃಷ್ಣ ಅಮ್ಮನ ದಣಿವನ್ನು ಕಂಡು, ತಾನೇ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ. ಆಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಒಂದು ಬೆರಳು ಭಕ್ತನ ಶ್ರಮ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ.
ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಕೃಷ್ಣ ಒರಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾ ಎರಡು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ನುಸುಳಿದ; ಮರಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಹೊಳೆಯುವ ರಾಜಕುಮಾರರು ಹೊರಬಂದರು — ಕುಬೇರನ ಮಕ್ಕಳು, ನಾರದರ ಶಾಪದಿಂದ ಮರಗಳಾಗಿದ್ದವರು. 'ದಾಮ' ಎಂದರೆ ಹಗ್ಗ, 'ಉದರ' ಎಂದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ.
ಅದಕ್ಕೇ ಅವನನ್ನು ದಾಮೋದರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸ ಅವನದೇ — ಮನೆಮನೆಯಲ್ಲೂ ದೀಪ ಬೆಳಗುತ್ತದೆ.
ಆಧಾರ
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತ ಪುರಾಣ (ಸ್ಕಂಧ 10, ಅಧ್ಯಾಯ 9-10); ದಾಮೋದರಾಷ್ಟಕ (ಪದ್ಮ ಪುರಾಣ).