ଘରର ସବୁ ଦଉଡ଼ି ଯୋଡ଼ାଗଲା — ତଥାପି ସେ କାହିଁକି ବନ୍ଧା ହେଲା ନାହିଁ?
ଲହୁଣୀ ମାଠିଆ ଭାଙ୍ଗିଲା, ମାଆ ବାଡ଼ି ଧରି ଦୌଡ଼ିଲେ — ତା'ପରେ ଯଶୋଦା ଛୋଟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବାକୁ ଚାହିଁଲେ।
Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Storeକଥା
ଘରର ସବୁ ଦଉଡ଼ି ଯୋଡ଼ାଗଲା, ତଥାପି ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ପିଲାର ଅଣ୍ଟା ବନ୍ଧାଗଲା ନାହିଁ। ଏହା ଭାଗବତ ପୁରାଣର କଥା। କ୍ଷୀର ଉତୁରିଲା, ତେଣୁ ଯଶୋଦା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୌଡ଼ିଗଲେ। ଅଭିମାନୀ କୃଷ୍ଣ ମାଠିଆ ଭାଙ୍ଗିଲେ, ଆଉ ଲହୁଣୀ ମାଙ୍କଡ଼ମାନଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ମାଆ ବାଡ଼ି ଧରି ଦୌଡ଼ିଲେ; ଧରାପଡ଼ିବା ମାତ୍ରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଖି ଲୁହରେ ଭରିଗଲା। ଯଶୋଦା ବାଡ଼ି ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ, ଦଉଡ଼ି ଉଠାଇଲେ। ଦଉଡ଼ି ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଳି ଛୋଟ ପଡ଼ିଲା। ଆଉ ଗୋଟିଏ ଯୋଡ଼ିଲେ — ପୁଣି ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଳି ଛୋଟ।
ଦଉଡ଼ି ପରେ ଦଉଡ଼ି ଯୋଡ଼ିଲେ, ମାଆ ଝାଳରେ ଭିଜିଗଲେ। ସେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ମାଆଙ୍କ କ୍ଲାନ୍ତି ଦେଖିଲେ, ଆଉ ନିଜକୁ ବାନ୍ଧି ହେବାକୁ ଦେଲେ। ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି, ଗୋଟିଏ ଆଙ୍ଗୁଳି ହେଉଛି ଭକ୍ତର ପରିଶ୍ରମ, ଆଉ ଅନ୍ୟଟି ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା।
ବନ୍ଧା ଅବସ୍ଥାରେ କୃଷ୍ଣ ଉଖୁଡ଼ି ଟାଣି ଦୁଇଟି ଗଛ ମଝିରେ ବାହାରିଗଲେ; ଗଛରୁ ଦୁଇ ଝଲମଲ ରାଜକୁମାର ବାହାରିଲେ — କୁବେରଙ୍କ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ନାରଦଙ୍କ ଶାପରେ ଗଛ ହୋଇଥିଲେ। ଦାମ ମାନେ ଦଉଡ଼ି, ଉଦର ମାନେ ପେଟ।
ସେଥିପାଇଁ ସେ ଦାମୋଦର ନାମରେ ଜଣାଗଲେ। କାର୍ତ୍ତିକ ତାଙ୍କରି ମାସ — ଘରେ ଘରେ ଦୀପ ଜଳେ।
ଉତ୍ସ
ଶ୍ରୀମଦ୍ଭାଗବତ ପୁରାଣ (ସ୍କନ୍ଧ 10, ଅଧ୍ୟାୟ 9–10); ଦାମୋଦରାଷ୍ଟକମ୍ (ପଦ୍ମ ପୁରାଣ)।