உதவி கேட்கப் போனவர் — ஏன் வெறுங்கையுடன் திரும்பினார்?
சிறுவயது நண்பர்கள் இருவர் — ஒருவர் துவாரகையின் அரசரானார்; மற்றவர் வீட்டில் உணவுக்கே வழியில்லாத ஏழை.
Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள்Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள் · App Storeகதை
சிறுவயதில் இரண்டு நண்பர்கள் ஒரு புயல் இரவில் காட்டில் சிக்கிக்கொண்டனர் — இரவு முழுவதும் கைகோர்த்தபடி மழையில் நனைந்தனர். ஒருவர் கிருஷ்ணர்; மற்றவர் சுதாமா — நாம் அறிந்த குசேலர். பாகவத புராணத்தின் கதை இது. பல ஆண்டுகள் கழித்து கிருஷ்ணர் துவாரகையின் அரசர்; குசேலரோ வீட்டில் உணவுக்கே வழியில்லாத ஏழை.
மனைவி பக்கத்து வீட்டில் நான்கு பிடி அவல் கேட்டு வாங்கி, கிழிந்த துணியில் முடிந்து, அவரைத் துவாரகைக்கு அனுப்பினாள். கிருஷ்ணர் அவரைக் கண்டதும் எழுந்தார், கண்ணீருடன் தழுவிக்கொண்டார், தம் கைகளாலேயே அவருடைய கால்களைக் கழுவினார். குசேலர் வெட்கத்தால் மூட்டையை மறைத்துக்கொண்டே இருந்தார்.
கிருஷ்ணர் அதை இழுத்தெடுத்தார்; ஒரு பிடி உண்டார், இரண்டாவதை எடுத்தபோது, ருக்மிணி அவர் கையைப் பற்றிக்கொண்டார். குசேலர் வெறுங்கையுடன் திரும்பினார் — அவர் எதையுமே கேட்கவில்லை. ஊருக்கு வந்தபோது, குடிசை இருந்த இடத்தில் ஓர் அரண்மனை நின்றது.
கேட்காமலே, சொல்லாமலே கிருஷ்ணர் எல்லாவற்றையும் கொடுத்திருந்தார். அதனால்தான் ருக்மிணி கையைப் பற்றினார் — இரண்டாவது பிடியில் கிருஷ்ணர் தம்மிடம் உள்ள அனைத்தையும் கொடுத்துவிடுவார். போர்பந்தரில் சுதாமா கோயில் இன்றும் இருக்கிறது; உண்மையான நட்புக்கு இன்றும் ஒரே பெயர் — கிருஷ்ணர்-குசேலர்.
மூலம்
ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் (ஸ்கந்தம் 10, அத்தியாயம் 80-81); சுதாமா கோயில், போர்பந்தர்.