ज्याला कोणी मारू शकत नव्हते, तो कसा पडला?
या दैत्याचा वर असा होता — ना दिवसा मरेल, ना रात्री; ना घरात, ना बाहेर; ना माणूस मारेल, ना पशू; ना कोणत्याही शस्त्राने.
Mythraan ॲप मोफत डाउनलोड कराMythraan ॲप मोफत डाउनलोड करा · App Storeकथा
या दैत्याचा वर असा होता — ना दिवसा मरेल, ना रात्री; ना घरात, ना बाहेर. ना माणूस मारेल, ना पशू — ना कोणत्याही शस्त्राने. भागवत पुराण सांगते — भावाच्या मृत्यूनंतर हिरण्यकशिपूने विष्णूंशी वैर धरले.
त्याने तिन्ही लोकांत विष्णूंचे नाव घ्यायला मनाई केली. पण त्याच्याच घरात, त्याचा मुलगा प्रह्लाद, रात्रंदिवस तेच नाव घेत राहिला. रागाच्या भरात त्याने एका खांबावर प्रहार केला — कुठे आहे तुझा विष्णू?
आणि खांब फुटला. त्यातून प्रकटले नरसिंह — अर्धे मनुष्य, अर्धे सिंह. संध्याकाळ झाली — आणि उंबरठ्यावर, नरसिंहांनी नखांनी त्याचा अंत केला. ना दिवस होता ना रात्र, ना घर ना बाहेर — आणि दुसरा भाऊही घरी परतला.
धुळवडीच्या आदल्या रात्री जी होळी पेटते — ती याच घराची कहाणी आहे. दोन दिवे उजळले — पहिला जन्म पूर्ण. दुसऱ्या जन्मात दोघे भाऊ परतले — लंकेत, रावण आणि कुंभकर्ण होऊन.
स्रोत
भागवत पुराण, स्कंध 7 (नरसिंह अवतार, प्रह्लाद चरित्र)