मुलाच्या हत्येनंतरच्या सकाळी आई पूजेला का गेली?
एका आईची अढळ श्रद्धा, मातीच्या एक लाख शिवलिंगांचे एक सरोवर, आणि अशी क्षमा, जिच्यामुळे शिवाने तिचे नाव धारण केले… शिवपुराणातील ही कथा बाराव्या आणि शेवटच्या ज्योतिर्लिंगाची आहे.
Mythraan ॲप मोफत डाउनलोड कराMythraan ॲप मोफत डाउनलोड करा · App Storeकथा
मुलाच्या हत्येनंतरच्या सकाळी — आई रोजच्यासारखी पूजेला गेली. शिवपुराण सांगते — घुश्मा रोज मातीची शिवलिंगे सरोवरात विसर्जित करत असे. शिवकृपेने मिळालेला मुलगा तरुण झाला, तेव्हा निःसंतान बहीण सुदेहा मत्सराने जळू लागली. सुदेहेने झोपलेल्या मुलाचा जीव घेतला आणि त्याला सरोवरात फेकून दिले.
घुश्मा रडली नाही — ज्याने मुलगा दिला, तोच रक्षण करेल. ज्या सरोवरात तिची लाख शिवलिंगे होती — त्यातूनच मुलगा जिवंत बाहेर आला. त्याच अनंत ज्योतीतून शिव तिथेच प्रकट झाले. शिव शिक्षा करायला उठले — घुश्मेने सुदेहेसाठी क्षमा मागितली.
या क्षमेमुळे शिवाने घुश्मेचे नाव धारण केले. इथेच शिव ज्योतिरूपाने वसले — घुश्मेचे ईश्वर घृष्णेश्वर, बारावे आणि शेवटचे ज्योतिर्लिंग. तीच एक ज्योत — आज बारा ज्योतिर्लिंगांत.
स्रोत
शिवपुराण — कोटिरुद्र संहिता, अध्याय 32–33