ପୁଅର ହତ୍ୟାର ପରଦିନ ସକାଳେ, ମା' କାହିଁକି ପୂଜା କରିବାକୁ ଗଲେ?
ଜଣେ ମା'ଙ୍କ ଅତୁଟ ବିଶ୍ୱାସ, ଏକ ସରୋବର ଯେଉଁଥିରେ ଥିଲା ଏକ ଲକ୍ଷ ମାଟିର ଶିବଲିଙ୍ଗ, ଆଉ ଏମିତି ଏକ କ୍ଷମା ଯାହା ପାଇଁ ଶିବ ତାଙ୍କ ନାମ ନିଜର କରିନେଲେ… ଶିବ ପୁରାଣର ଏହି କଥା ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ଶେଷ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗର।
Mythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁMythraan ଆପ୍ ମାଗଣାରେ ଡାଉନଲୋଡ୍ କରନ୍ତୁ · App Storeକଥା
ପୁଅର ହତ୍ୟାର ପରଦିନ ସକାଳେ — ମା' ପ୍ରତିଦିନ ପରି ପୂଜା କରିବାକୁ ଗଲେ। ଶିବ ପୁରାଣ କୁହେ — ଘୁଷ୍ମା ପ୍ରତିଦିନ ମାଟିର ଶିବଲିଙ୍ଗ ସରୋବରରେ ବିସର୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ଶିବଙ୍କ କୃପାରୁ ପାଇଥିବା ପୁଅ ଯୁବକ ହେବାରୁ ନିଃସନ୍ତାନ ଭଉଣୀ ସୁଦେହା ଈର୍ଷାରେ ଜଳିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସୁଦେହା ଶୋଇଥିବା ପୁଅର ପ୍ରାଣ ନେଇ ତାକୁ ସରୋବରରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲା।
ଘୁଷ୍ମା କାନ୍ଦିଲେ ନାହିଁ — ଯିଏ ପୁଅ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ହିଁ ରକ୍ଷା କରିବେ। ଯେଉଁ ସରୋବରରେ ତାଙ୍କ ଲକ୍ଷେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଥିଲା — ସେଥିରୁ ହିଁ ପୁଅ ଜୀବିତ ବାହାରି ଆସିଲା। ସେହି ଅନନ୍ତ ଜ୍ୟୋତିରୁ ଶିବ ସେଇଠି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଶିବ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଉଠିଲେ — ଘୁଷ୍ମା ସୁଦେହା ପାଇଁ କ୍ଷମା ମାଗିଲେ।
ଏହି କ୍ଷମା ପାଇଁ ଶିବ ଘୁଷ୍ମାଙ୍କ ନାମ ନିଜର କରିନେଲେ। ଏଠାରେ ହିଁ ଶିବ ଜ୍ୟୋତି ହୋଇ ବାସ କଲେ — ଘୁଷ୍ମାଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ଘୃଷ୍ଣେଶ୍ୱର, ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ଶେଷ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ। ସେହି ଗୋଟିଏ ଜ୍ୟୋତି — ଆଜି ବାର ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗରେ।
ଉତ୍ସ
ଶିବ ପୁରାଣ — କୋଟିରୁଦ୍ର ସଂହିତା, ଅଧ୍ୟାୟ 32–33