மகன் கொல்லப்பட்ட மறுநாள் காலை, தாய் ஏன் பூஜைக்குச் சென்றாள்?
ஒரு தாயின் அசையாத நம்பிக்கை, ஒரு லட்சம் மண் சிவலிங்கங்கள் இருந்த ஒரு தடாகம், சிவனே அவள் பெயரைத் தனதாக்கிக்கொண்ட ஒரு மன்னிப்பு… சிவ புராணத்தின் இந்தக் கதை பன்னிரண்டாவதும் இறுதியுமான ஜோதிர்லிங்கத்தின் கதை.
Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள்Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள் · App Storeகதை
மகன் கொல்லப்பட்ட மறுநாள் காலை — தாய் வழக்கம்போல் பூஜை செய்யச் சென்றாள். சிவ புராணம் சொல்கிறது: குஷ்மா தினமும் மண் சிவலிங்கங்களைத் தடாகத்தில் இறக்கி வைப்பாள். சிவனருளால் பிறந்த மகன் வளர்ந்து இளைஞனானதும், பிள்ளையில்லாத சகோதரி சுதேஹா பொறாமையில் வெந்தாள். உறங்கிக்கொண்டிருந்த மகனைச் சுதேஹா கொன்று தடாகத்தில் வீசினாள்.
குஷ்மா அழவில்லை — மகனைத் தந்தவரே காப்பார். அவளுடைய லட்சம் சிவலிங்கங்கள் இருந்த அதே தடாகத்திலிருந்து — மகன் உயிரோடு வெளியே வந்தான். அந்த முடிவில்லா ஜோதியிலிருந்து சிவன் அங்கேயே தோன்றினார். சிவன் தண்டிக்க எழுந்தார் — குஷ்மா சுதேஹாவுக்காக மன்னிப்பு வேண்டினாள்.
இந்த மன்னிப்பைக் கண்டு சிவன் குஷ்மாவின் பெயரைத் தனதாக்கிக்கொண்டார். இங்கே சிவன் ஜோதியாக நிலைகொண்டார் — குஷ்மாவின் ஈஸ்வரர் க்ருஷ்ணேஸ்வரர், பன்னிரண்டாவதும் இறுதியுமான ஜோதிர்லிங்கம். அதே ஒரே ஜோதி — இன்று பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கங்களில்.
மூலம்
சிவ புராணம் — கோடிருத்ர சம்ஹிதை, அத்தியாயம் 32–33