హిరణ్యకశిపుడికి వరం: మనిషి కాదు, జంతువు కాదు; పగలు కాదు, రాత్రి కాదు; లోపల కాదు, బయట కాదు; అస్త్రం కాదు, శస్త్రం కాదు.కానీ కొడుకు ప్రహ్లాదుడు విష్ణుభక్తుడు. తండ్రి అగ్నిలో వేయించాడు, కొండపై నుంచి తోయించాడు — బాలుడు నామం వదల్లేదు.రాజు గర్జించాడు: ఎక్కడ నీ విష్ణువు — ఈ స్తంభంలోనూ ఉన్నాడా? ప్రహ్లాదుడు: ఉన్నాడు, అంతటా. రాజు స్తంభంపై గదతో కొట్టాడు.స్తంభం చీలి నరసింహస్వామి వచ్చాడు — నరుడూ కాదు, మృగమూ కాదు; సంధ్యవేళ, గడపపై, గోళ్లతో. ప్రతి షరతూ తెగింది, భక్తుడు గెలిచాడు.