मिथिलेच्या वाटेवर एक ओसाड आश्रम — जिथे कोणी दिसत नव्हतं, पण कोणीतरी होतं.इंद्राने गौतम ऋषींचं रूप घेऊन अहल्येला फसवलं. ऋषींचा शाप: अदृश्य राहा, वाऱ्यावर जग — जोवर राम येत नाहीत.विश्वामित्र राम-लक्ष्मणाला त्याच आश्रमात घेऊन आले. रामांनी अहल्येचे चरण स्पर्शले — वर्षांचा शाप त्याच क्षणी उतरला.वाल्मीकीत अहल्या अदृश्य होती; दगड मानसात आहे. अर्थ एक: फसवल्या गेलेल्या स्त्रीला रामांनी दोष नाही, मान दिला.
स्रोत
वाल्मीकी रामायण, बालकांड (सर्ग 48–49); दगड होण्याची गोष्ट रामचरितमानसात आहे