தேவர்கள் அனைவரும் லட்சுமியை விரும்பினர் — அவர் யாரைத் தேர்ந்தார்?
விஷ்ணு புராணத்தின் கதை — ஒரு பூமாலை தரையில் விழுந்தது, லட்சுமி தேவர்களின் இல்லத்தை விட்டு வெளியேறினார்.
Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள்Mythraan ஆப்பை இலவசமாகப் பெறுங்கள் · App Storeகதை
ஒரு பூமாலை தரையில் விழுந்தது — தேவர்களின் இல்லத்திலிருந்து லட்சுமி வெளியேறினார். விஷ்ணு புராணத்தின் கதை இது. துர்வாச முனிவர் அந்த மாலையை இந்திரனுக்குக் கொடுத்தார் — இந்திரன் அதை யானையின் நெற்றியில் வைத்தான், யானை அதைத் தரையில் வீசிவிட்டது.
துர்வாசர் சபித்தார் — எந்தச் செல்வச் செழிப்பைக் கண்டு நீ கர்வம் கொண்டிருக்கிறாயோ, அது அழிந்துபோகும். அப்படியே ஆனது — வயல்கள் வறண்டன, யாகங்கள் நின்றன, தேவர்கள் பலமிழந்தனர் — ஏனெனில் லட்சுமி மூவுலகையும் விட்டுச் சென்றிருந்தார்.
அவரை மீண்டும் பெற, தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்து பாற்கடலைக் கடைந்தனர். ஒருநாள் அலைகளிலிருந்து, மலர்ந்த தாமரையில் அமர்ந்தபடி, லட்சுமி தோன்றினார். திசை யானைகள் அவர் மீது நீர் பொழிந்தன.
இப்போது எல்லோரும் அவரை விரும்பினர் — தேவர்களும், அசுரர்களும், முனிவர்களும். பாகவத புராணம் சொல்கிறது — லட்சுமி மணமாலையை ஏந்தி, ஒவ்வொருவர் முன்பாகவும் நடந்து சென்றார்.
ஒருவர் தவசி — ஆனால் கோபத்தை வெல்லவில்லை. ஒருவர் ஞானி — ஆனால் ஆசை விடவில்லை. ஒருவர் பலசாலி — ஆனால் காலத்தின் முன் செயலற்றவர். பிறகு, தம்மைக் கேட்கவே கேட்காதவர் முன் அவர் நின்றார்.
விஷ்ணு. அவர் மணமாலையை விஷ்ணுவின் கழுத்தில் அணிவித்தார் — அவரது இதயத்தில் தம் இல்லத்தை அமைத்துக்கொண்டார். சுமார் இரண்டாயிரத்து நூறு ஆண்டுகள் பழமையான பர்ஹுத் ஸ்தூபியின் ஒரு சிற்பத்தில் இதே வடிவம் செதுக்கப்பட்டுள்ளது — தாமரையில் தேவி, நீர் பொழியும் இரு யானைகள்.
அதனால்தான் சொல்கிறார்கள் — லட்சுமி அவனிடம் தங்குகிறார், அவர் பின்னால் ஓடாதவனிடம்.
மூலம்
விஷ்ணு புராணம் (அம்சம் 1, அத்தியாயம் 9); ஸ்ரீமத் பாகவத புராணம் (ஸ்கந்தம் 8, அத்தியாயம் 8); கஜலட்சுமி சிற்பம் — பர்ஹுத் ஸ்தூபி, சுமார் கி.மு. 100