સૌ દેવતાઓ લક્ષ્મીને ચાહતા હતા — તેમણે કોને પસંદ કર્યા?
વિષ્ણુ પુરાણની કથા છે — એક ફૂલોની માળા જમીન પર પડી, અને લક્ષ્મી દેવતાઓનું ઘર છોડીને ચાલ્યાં ગયાં.
Mythraan ઍપ મફત ડાઉનલોડ કરોMythraan ઍપ મફત ડાઉનલોડ કરો · App Storeકથા
એક ફૂલોની માળા જમીન પર પડી — અને દેવતાઓના ઘરમાંથી લક્ષ્મી ચાલ્યાં ગયાં. વિષ્ણુ પુરાણની કથા છે. દુર્વાસા ઋષિએ એ માળા ઇન્દ્રને આપી હતી — ઇન્દ્રે હાથીના માથે મૂકી દીધી, અને હાથીએ તેને જમીન પર ફેંકી દીધી.
દુર્વાસાએ શાપ આપ્યો — જે વૈભવનું તને અભિમાન છે, તે નષ્ટ થઈ જશે. અને એવું જ થયું — ખેતરો સુકાઈ ગયાં, યજ્ઞો અટકી ગયા, દેવતાઓ નબળા પડી ગયા, કારણ કે લક્ષ્મી ત્રણેય લોક છોડીને જઈ ચૂક્યાં હતાં.
તેમને પાછાં મેળવવા દેવતાઓ અને અસુરોએ મળીને સમુદ્ર મંથન કર્યું. અને એક દિવસ મોજાંમાંથી, ખીલેલા કમળ પર બેઠેલાં, લક્ષ્મી પ્રગટ થયાં. દિશાઓના હાથીઓએ તેમના પર જળ વરસાવ્યું.
હવે સૌ કોઈ તેમને ચાહતા હતા — દેવતાઓ પણ, અસુરો પણ, ઋષિઓ પણ. ભાગવત પુરાણ કહે છે — લક્ષ્મી વરમાળા લઈને, એક-એકની સામેથી પસાર થયાં.
કોઈ તપસ્વી હતા, પણ ક્રોધ જીત્યા નહોતા. કોઈ જ્ઞાની હતા, પણ ઇચ્છા છૂટી નહોતી. કોઈ બળવાન હતા, પણ સમય સામે લાચાર. અને પછી તેઓ એમની સામે થંભ્યાં, જે તેમને માગતા જ નહોતા.
વિષ્ણુ. તેમણે વરમાળા વિષ્ણુના ગળામાં પહેરાવી અને તેમના હૃદયમાં પોતાનું ઘર બનાવી લીધું. લગભગ એકવીસસો વર્ષ જૂના ભરહુત સ્તૂપની એક કોતરણીમાં આવું જ રૂપ કંડારાયેલું છે — કમળ પર દેવી, અને જળ વરસાવતા બે હાથી.
એટલે જ કહે છે — લક્ષ્મી તેની પાસે ઠરે છે, જે તેમની પાછળ દોડતો નથી.
સ્રોત
વિષ્ણુ પુરાણ (અંશ 1, અધ્યાય 9); શ્રીમદ્ ભાગવત પુરાણ (સ્કંધ 8, અધ્યાય 8); ગજલક્ષ્મીની કોતરણી — ભરહુત સ્તૂપ, લગભગ ઈ.સ. પૂર્વે 100