ವ್ಯಾಸರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಮಹಾಭಾರತವಿತ್ತು — ಆದರೆ ಅವರ ವೇಗ ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲ ಬರಹಗಾರ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಬ್ರಹ್ಮ ಹೇಳಿದರು — ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ. ಗಣೇಶನ ಷರತ್ತು: ನನ್ನ ಲೇಖನಿ ಕ್ಷಣವೂ ನಿಲ್ಲಬಾರದು. ವ್ಯಾಸರದು: ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಬರೆಯಬಾರದು.ವ್ಯಾಸರಿಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದಾಗ ಗೂಢ ಶ್ಲೋಕ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಣೇಶ ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ — ವ್ಯಾಸರು ಮುಂದಿನ ಶ್ಲೋಕ ರಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಹೀಗೆ ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕದ ಮಹಾಭಾರತವಾಯಿತು. ಬುದ್ಧಿದೇವ ಮೊದಲು ಅರಿತು, ಆಮೇಲೆ ಬರೆದ — ಅದಕ್ಕೇ ಬರೆಯುವ ಮುನ್ನ ಗಣೇಶ ವಂದನೆ.
ಆಧಾರ
ಮಹಾಭಾರತ, ಆದಿ ಪರ್ವ (ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ)