വ്യാസന്റെ മനസ്സിൽ മഹാഭാരതം മുഴുവനുണ്ടായിരുന്നു — പക്ഷേ ആ വേഗത്തിൽ എഴുതാൻ ആരുമില്ല.ബ്രഹ്മാവ്: ഗണപതിയെ വിളിക്കൂ. ഗണപതിയുടെ നിബന്ധന: എന്റെ പേന ഒരു നിമിഷം നിൽക്കരുത്. വ്യാസന്റേത്: മനസ്സിലാക്കാതെ എഴുതരുത്.വ്യാസന് ആലോചിക്കണമെങ്കിൽ ഒരു ഗൂഢശ്ലോകം ചൊല്ലും. ഗണപതി അത് മനസ്സിലാക്കാൻ നിൽക്കും — വ്യാസൻ അടുത്ത ശ്ലോകങ്ങൾ രചിക്കും.അങ്ങനെ ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങളുടെ മഹാഭാരതം. ബുദ്ധിദേവൻ ആദ്യം മനസ്സിലാക്കി, പിന്നെ എഴുതി — അതിനാൽ എഴുതും മുമ്പ് ഗണപതിവന്ദനം.