रक्षाबंधनाची खरी कथा
एकदा भगवान कृष्णाचे बोट त्यांच्याच सुदर्शन चक्राच्या धारदार कडेने कापले गेले. रक्त वाहताना पाहून द्रौपदी — पांडवांची राणी — क्षणभरही थांबली नाही. तिने आपल्या साडीचा एक तुकडा फाडून त्यांची जखम बांधली.
Mythraan ॲप मोफत डाउनलोड कराMythraan ॲप मोफत डाउनलोड करा · App Storeकथा
प्रत्येक रक्षाबंधनाला एक बहीण आपल्या भावाच्या मनगटावर एक धागा बांधते, आणि तो तिच्या रक्षणाचे वचन देतो. पण सण बनण्याच्या खूप आधी तो धागा एका देवाचे ऋण होता. याची सुरुवात झाली कृष्णापासून, आणि एका लहानशा जखमेपासून. युद्धाच्या धामधुमीत, जेव्हा त्यांनी आपले चक्र चालवले, त्याच्या धारेने त्यांचेच बोट कापले गेले आणि रक्त वाहू लागले. पांडवांची राणी द्रौपदी
हिने हे पाहिले. क्षणाचाही विचार न करता तिने आपल्या रेशमी साडीचा एक तुकडा फाडून त्यांची जखम बांधली. भारावून जाऊन कृष्णाने तिला वचन दिले — एक दिवस ते या धाग्याचे ऋण हजारपटीने फेडतील. तो दिवस आला कौरवांच्या भरसभेत.
द्रौपदीला सभेत फरफटत आणले गेले, आणि तिची लाज लुटण्याचा प्रयत्न झाला. जेव्हा कोणताही आधार उरला नाही, तेव्हा तिने कृष्णाचा धावा केला. आणि ते जसजसे ओढत गेले, तिची साडी संपतच नव्हती, वस्त्र वाहतच राहिले, एक अनंत धारा, जी कोणताही हात संपवू शकला नाही. तिची लाज राखली गेली, फाटलेल्या धाग्याचे ऋण पुरेपूर फेडले गेले.
हेच ते बंधन, ज्याची आठवण रक्षाबंधन जपते — एक बहीण धागा बांधते, आणि तिचा भाऊ तिच्या रक्षणाचे वचन देतो. आणि म्हणूनच दरवर्षी एक छोटासा धागा आजही तेच वचन जपून ठेवतो.
स्रोत
रक्षा-सूत्राची परंपरा — भविष्य पुराण; कृष्ण आणि द्रौपदीची ही कथा महाभारताच्या मूळ पाठात आढळत नाही — ही भक्ती आणि लोकपरंपरेची कथा आहे