MythraanMYTHRAAN
தமிழ் ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളംଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை
கதையைக் கேளுங்கள்விவரிப்பு இந்தியில்

இந்த நாளை ஏன் கொண்டாடுகிறோம்?

ஞாயிற்றுக்கிழமை சூரிய பகவானின் நாள். இந்த நாளில் விரதம் இருப்பவர்கள் சூரிய உதயத்துக்கு முன் எழுந்து நீராடி, உதிக்கும் சூரியனுக்குச் செம்புப் பாத்திரத்தில் நீர் அர்க்கியம் தந்து, சூரியன் மறைவதற்குள் ஒருவேளை உண்கிறார்கள். பல வீடுகளில் இந்த நாளின் உணவு உப்பின்றிச் சமைக்கப்படுகிறது, நிறம் சிவப்பு அல்லது ஆரஞ்சு. உடல்நலம், மன நிலைத்தன்மை, வீட்டில் ஒளி நிலைத்திருப்பது ஆகியவற்றை வேண்டி இந்த விரதம் இருக்கப்படுகிறது.

கதை

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு வயதான தாய் தனியாக வாழ்ந்தாள் என்று கதை சொல்கிறது. அவளிடம் வயலும் இல்லை, பசுவும் இல்லை; ஆனால் ஒருபோதும் மீறாத ஒரு நியமம் அவளுக்கு இருந்தது. ஒவ்வொரு ஞாயிறும் சூரியன் உதிக்கும் முன் எழுந்து, முற்றம் பெருக்கி, சாணம் மெழுகி, பிறகு நீராடிச் சமைத்து, சூரிய பகவானுக்கு நைவேத்தியம் செய்து, கதை சொல்லி, அதன் பிறகே பகலில் ஒருவேளை உண்பாள். அவள் வீட்டில் குறை இருக்கிறது, ஆனால் அவள் முகம் எப்போதும் அமைதியாக இருக்கிறது என்று ஊரார் சொல்வார்கள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 1

அவளிடம் சாணம் இருக்காது, அதனால் அண்டை வீட்டுப் பெண்ணிடம் கேட்டு வாங்கி வருவாள். அண்டை வீட்டாளிடம் ஒரு பசு இருந்தது; அவள் யோசிக்காமல் கொஞ்சம் சாணம் கொடுப்பாள். சில ஆண்டுகளில் முதியவளின் வீட்டு நிலைமை அமைதியாகச் சீரடையத் தொடங்கியது. வீடு பழுது பார்க்கப்பட்டது, தானியம் நிறைந்திருந்தது, அவள் மனம் முன்னைவிட நிலையானது. அண்டை வீட்டாள் இதைப் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள்; அவள் மனத்தில் பொறாமை குடிகொண்டது. சாணம் என் பசுவுடையது, ஆனால் செழிப்பு அவள் வீட்டில் ஏன் என்று எண்ணினாள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 2

ஒரு சனிக்கிழமை இரவு தன் பசுவை உள்ளே கட்டிவைத்து, நாளைக் காலை வெளியே சாணமே கிடைக்காது என்று நினைத்தாள். ஞாயிறு அன்று முதியவள் எழுந்து நீண்ட நேரம் அங்குமிங்கும் தேடினாள், எங்குமே சாணம் கிடைக்கவில்லை. முற்றம் மெழுகாமல் அவள் சமைக்கவில்லை, நைவேத்தியம் படைக்காமல் உண்ணவில்லை. நாள் முழுவதும் பசியோடு இருந்து இரவு அப்படியே உறங்கினாள். அவள் யாரிடமும் எதுவும் சொல்லவில்லை; அண்டை வீட்டாளுடன் சண்டை இருக்கட்டும், புகார்கூடச் சொல்லவில்லை.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 3

காலையில் கண் திறந்தபோது, தன் முற்றத்தில் ஓர் அழகிய பசு கன்றுடன் நிற்பதைக் கண்டாள். அவள் கண்கள் நிறைந்தன. இது சூரிய பகவானின் அருள் என்பார்கள். முதியவள் அந்தப் பசுவுக்குச் சேவை செய்யத் தொடங்கினாள்; இனி சாணத்துக்காக யார் வீட்டுக்கும் போக வேண்டியதில்லை. சில நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு வியப்பு நிகழ்ந்தது. பசுவின் சாணம் பொன்னாக வரத் தொடங்கியது. முதியவளுக்கு இது தெரியவே இல்லை; அவள் எழுவதற்கு முன்பே முற்றம் காலியாக இருக்கும்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 4

அண்டை வீட்டாள் இதைப் பார்த்திருந்தாள். தினமும் இருட்டில் வந்து பொன் சாணத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அதன் இடத்தில் தன் பசுவின் சாதாரண சாணத்தை வைத்துவிடுவாள். சில நாட்களிலேயே அவள் வீடு நிறைந்தது. முதியவள் முன்பு போலவே முற்றம் மெழுகி ஞாயிறு விரதம் இருந்தாள்; அவளுக்கு எதுவுமே தெரியவில்லை. ஆனால் விஷயம் நீண்ட நாள் மறைந்திருக்கவில்லை. பொன் சாணத்தின் பேச்சு நகரம் வரை சென்றது; மன்னன் அந்தப் பசுவைத் தன் கோசாலைக்கு வரவழைத்தான்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 5

அன்றிரவு மன்னனின் கனவில் சூரிய பகவான் வந்தார். அவர் சொன்னார், இந்தப் பசு அந்த முதியவளுடையது, அவள் தன் நியமத்தாலும் பொறுமையாலும் இதைப் பெற்றாள்; அவளுடையதை அவளிடம் திருப்பிக் கொடு. காலையில் மன்னன் பசுவையும் கன்றையும் மரியாதையுடன் முதியவள் வீட்டுக்கு அனுப்பி, அவளிடமிருந்து மறைவாக எடுக்கப்பட்டதையும் திருப்பித் தர ஆணையிட்டான். ஞாயிறு விரதத்தைச் சிரத்தையுடன் இருக்க வேண்டும் என்று நாடு முழுவதும் அறிவிக்கச் செய்தான்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதம் — கதை 6

அண்டை வீட்டாள் தானே முதியவள் வீட்டுக்கு வந்து தலைகுனிந்து மன்னிப்புக் கேட்டாள். கதையில் மக்கள் மிக அதிகம் நினைவில் வைப்பது இதுதான்: முதியவள் அவளை மன்னித்து, அன்று முதல் பசுவின் பாலை அவளுடன் பகிர்ந்துகொண்டாள். ஞாயிறு விரதத்தை நியமத்துடன் இருந்து இந்தக் கதையைக் கேட்பவரின் மனம் தூய்மையாக இருக்கும், வீட்டில் அமைதி நிலைக்கும் என்று கதை சொல்கிறது. மிகப் பெரியது, பசியோடு இருந்தும் முதியவள் மீறாத அந்த நியமமும், கேட்பதற்கு முன்பே அவள் தந்த அந்த மன்னிப்பும். சூரிய பகவான் அனைவருக்கும் உடல்நலமும் ஒளியும் தரட்டும்.

எப்படிக் கொண்டாடுகிறோம்

  • ஞாயிற்றுக்கிழமை சூரிய உதயத்துக்கு முன் எழுந்து நீராடி, விரதச் சங்கல்பம் செய்யுங்கள்; பலர் வளர்பிறையின் ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை தொடங்கிப் பன்னிரண்டு, இருபத்தொன்று அல்லது முப்பது ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் இருக்கிறார்கள்.
  • உதிக்கும் சூரியனுக்குச் செம்புப் பாத்திரத்தில் குங்குமம், அட்சதை, சிவப்பு மலர்கள் கலந்த நீரை அர்க்கியமாகத் தந்து, ஓம் சூர்யாய நமஹ என்று ஜபம் செய்யுங்கள் அல்லது ஆதித்ய ஹ்ருதயம் பாராயணம் செய்யுங்கள்.
  • பூஜைக்குப் பிறகு இந்த விரதக் கதையைக் கேட்டு, வெல்லம், கோதுமை அல்லது சிவப்பு மலர்கள் சமர்ப்பிக்கிறார்கள்.
  • சூரியன் மறைவதற்குள் பகலில் ஒரு வேளை உண்கிறார்கள்; பல வீடுகளில் அது உப்பும் எண்ணெயும் இல்லாமல் சமைக்கப்படுகிறது; சூரியன் மறைந்த பிறகு எதுவும் உண்பதில்லை.
  • இந்நாளில் தேவையுள்ளவர்களுக்குக் கோதுமை, வெல்லம், சிவப்புத் துணி, செம்பு, உணவு ஆகியவற்றைத் தானம் செய்வது வழக்கம்; சங்கல்பம் செய்த ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் நிறைவடைந்ததும் இதே தானங்களுடன் உத்யாபனம் செய்கிறார்கள்.
  • உப்பின்றியோ நீரின்றியோ விரதம் இருக்க இயலாதவர்கள், உடல்நிலைக்கு ஏற்ப பழம் உண்டோ ஒரு வேளை எளிய உணவு உண்டோ விரதம் இருக்கலாம்.

மூலம்

ஞாயிற்றுக்கிழமை விரதத்தின் இந்தக் கதை விரதக் கதை மரபில் வழங்கும் கதை; எந்தப் புராணத்தின் அத்தியாயமும் அல்ல. இதற்குப் பல வடிவங்கள் உண்டு; சில புத்தகங்களில் இறுதியில் அண்டை வீட்டுப் பெண்ணுக்கு மன்னனிடமிருந்து தண்டனை கிடைக்கிறது; இந்தத் தொகுப்பில் அதே மரபின், அவள் மன்னிப்புக் கேட்கும் வடிவம் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. சூரியனுக்கு அர்க்கியம் தரும் மரபு வேத காலம் முதல் தொடர்ந்து வருகிறது.

மேலும் கதைகள்

கதைகளைப் பாருங்கள், கேளுங்கள் — இலவச செயலிடவுன்லோட்App Store