തിങ്കളാഴ്ച വ്രതം — കഥ
തിങ്കളാഴ്ച വ്രതം (പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച)

ഈ ദിവസം എന്തിന് ആഘോഷിക്കുന്നു?
തിങ്കളാഴ്ച പരമശിവന്റെ ദിവസമായി കരുതപ്പെടുന്നു, ഈ ദിവസം ശിവഭക്തർ വ്രതമെടുത്ത് ശിവലിംഗത്തിൽ ജലം അർപ്പിക്കുന്നു. പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച വ്രതം തുടർച്ചയായി പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ചകൾ നീളുന്നു, പതിനേഴാം തിങ്കളാഴ്ച ഉദ്യാപനം. അവിവാഹിതരായ പെൺകുട്ടികൾ നല്ല വരനു വേണ്ടിയും ഗൃഹസ്ഥർ കുടുംബത്തിന്റെ സുഖശാന്തിക്കും ആഗ്രഹസാഫല്യത്തിനും വേണ്ടിയും ഈ വ്രതമെടുക്കുന്നു. എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചയും പൂജയ്ക്കു ശേഷം ഈ കഥ കേൾക്കുന്നു.
കഥ
ഒരിക്കൽ പരമശിവൻ പാർവ്വതീദേവിയോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ച് അമരാവതി നഗരത്തിലെത്തി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അവിടത്തെ രാജാവ് മനോഹരമായ ഒരു ശിവക്ഷേത്രം പണിതിരുന്നു, ശിവപാർവ്വതിമാർ ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ തങ്ങി. ഒരു ദിവസം പാർവ്വതീദേവി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, പ്രഭോ, ഇന്ന് ചൂതുകളിക്കാം. കളി തുടങ്ങി. അപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരി പൂജയ്ക്കു വന്നു. പാർവ്വതീദേവി അയാളോട് ചോദിച്ചു, പറയൂ, ഈ കളിയിൽ ആര് ജയിക്കും. പൂജാരി ആലോചിക്കാതെ പറഞ്ഞു, മഹാദേവൻ ജയിക്കും.

കളി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജയിച്ചത് പാർവ്വതീദേവിയാണ്. അറിയാതെ പൂജാരി പറഞ്ഞ വാക്ക് തെറ്റായി. ക്ഷേത്രപൂജാരി അറിയാതെ ഒരു പക്ഷം പിടിച്ചത് പാർവ്വതീദേവിക്ക് ഇഷ്ടമായില്ല, പൂജാരിക്കോ ആരുടെയും മുഖത്തു നോക്കാനാവാത്തത്ര സങ്കോചമായി. അതിനിടെ അയാളുടെ ശരീരം രോഗത്തിലായി, മനസ്സ് തകർന്നു. അയാൾ ക്ഷേത്രസേവനം തുടർന്നു, പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ശൂന്യനായിരുന്നു. ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല, ശിവന്റെ മുന്നിലിരുന്ന് കരയും, അത്രമാത്രം.

കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞ് ചില അപ്സരസ്സുകൾ ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ പൂജയ്ക്കു വന്നു. പൂജാരിയുടെ അവസ്ഥ കണ്ട് അവർ കാരണം ചോദിച്ചു. പൂജാരി എല്ലാം പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു, പേടിക്കേണ്ട, പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച വ്രതമെടുക്കൂ. എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചയും ഉപവസിക്കൂ, വൈകുന്നേരം ശിവനെ പൂജിക്കൂ, അര സേർ ഗോതമ്പുമാവിൽ നെയ്യും ശർക്കരയും ചേർത്ത് ചൂർമ ഉണ്ടാക്കി മൂന്നായി പകുക്കൂ, ഒന്ന് ശിവന്, ഒന്ന് പശുവിന്, ഒന്ന് നിനക്ക്. പൂജാരി അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.

പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച തികയുമ്പോഴേക്കും അയാളുടെ രോഗം ശമിച്ചു, മനസ്സും ശാന്തമായി. കുറച്ചുനാൾ കഴിഞ്ഞ് ശിവപാർവ്വതിമാർ വീണ്ടും ആ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി. പൂജാരി സുഖപ്പെട്ടതു കണ്ട് പാർവ്വതീദേവി ചോദിച്ചു, ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു. പൂജാരി വ്രതത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു. ഈ വ്രതം താനും എടുക്കണമെന്ന് പാർവ്വതീദേവിക്ക് തോന്നി, കാരണം അക്കാലത്ത് മകൻ കാർത്തികേയൻ പിണങ്ങി ദൂരെയായിരുന്നു. അമ്മ പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച വ്രതമെടുത്തു, പതിനാറാം തിങ്കളാഴ്ച വൈകുന്നേരം കാർത്തികേയൻ സ്വയം മടങ്ങിവന്നു.

കാർത്തികേയൻ ചോദിച്ചു, അമ്മേ, എന്റെ മനസ്സ് പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വലിഞ്ഞതെന്തേ. പാർവ്വതീദേവി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു, നീ മറന്നാലും, ഞാൻ നിന്നെ പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച ഓർത്തു. അങ്ങനെ ഈ വ്രതം ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പകർന്നു. പിന്നീട് അമരാവതിയിലെ തന്നെ ഒരു രാജാവ് ഈ വ്രതമെടുത്തു, വർഷങ്ങളോളം എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചയും കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് പൂജാസാധനങ്ങൾ ആ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഒരു തിങ്കളാഴ്ച രാജാവ് റാണിയോട് പറഞ്ഞു, ഇന്ന് ഈ തളിക നീ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോകൂ; സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന ജോലി മനസ്സുമായി ചേർന്നിരിക്കും.

അന്ന് കൊട്ടാരത്തിൽ അതിഥികളുണ്ടായിരുന്നു, മുറ്റത്ത് തിരക്കായിരുന്നു. തിരക്കിൽ റാണി തളിക ദാസിമാരെ ഏൽപ്പിച്ചു. ദാസിമാർ വഴിയിൽ സംസാരിച്ചു നിന്നു, പാതി സാധനങ്ങൾ ചിതറി, പൂജാസമയം കഴിഞ്ഞുപോയി. വൈകുന്നേരം ആരും ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തിയില്ല, പക്ഷേ വീടിന്റെ മനസ്സ് ഇടിഞ്ഞു; വർഷങ്ങളുടെ നിയമം അന്ന് വീട്ടിന്റെ സ്വന്തം അശ്രദ്ധ കൊണ്ട് മുടങ്ങി. റാണി ഇക്കാര്യം ഒരു മഠത്തിലെ സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു. സന്യാസി പറഞ്ഞു, വ്രതം സാധനം എത്തിക്കുന്നതല്ല, ശ്രദ്ധയാണ്. മനസ്സുവെച്ച് ചെയ്യുന്ന ജോലി ചെറുതായാലും പൂർണ്ണമാണ്, മനസ്സില്ലാതെ ചെയ്യുന്നത് വലുതായാലും അപൂർണ്ണമാണ്.

റാണി അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു, രാജാവും എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചയും അവളോടൊപ്പം ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പതിനേഴാം തിങ്കളാഴ്ചത്തെ ഉദ്യാപനത്തിൽ ഇരുവരും കൈ തുറന്ന് ദാനം ചെയ്തു, ആ നിയമം പിന്നെ ആ വീട്ടിൽ ഒരിക്കലും മുടങ്ങിയില്ല. വീടുതോറും കേൾക്കുന്ന മറ്റൊരു തിങ്കളാഴ്ച കഥ, ശിവൻ പുതുജീവൻ നൽകിയ കാശിയിലെ ഒരു വ്യാപാരിയുടെ മകന്റേതാണ്; അത് ശ്രാവണ തിങ്കളാഴ്ചയോടൊപ്പം പറയുന്നു. പഴയ കഥകൾ രോഗത്തെ ശാപമായി പറയുന്നു, പക്ഷേ മനസ്സോടെ ചെയ്യുന്നതേ നിലനിൽക്കൂ എന്നതിലാണ് അവയുടെ യഥാർത്ഥ ഊന്നൽ. ഈ വ്രതം ഒരു ചികിത്സയുടെയോ അത്ഭുതത്തിന്റെയോ വാഗ്ദാനമല്ല; സംയമത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധയുടെയും ദിവസമാണ്. ഭോലേനാഥ് എല്ലാവർക്കും നന്മ വരുത്തട്ടെ.
എങ്ങനെ ആചരിക്കുന്നു
- ശുക്ല പക്ഷത്തിലെ ഒരു തിങ്കളാഴ്ചയാണ് വ്രതം തുടങ്ങുന്നത്; പലരും ശ്രാവണ മാസത്തിലെ ആദ്യ തിങ്കളാഴ്ച തുടങ്ങി മുടങ്ങാതെ പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ച എടുക്കുന്നു.
- രാവിലെ കുളിച്ച് വെള്ളയോ ഇളം നിറമോ ഉള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് വ്രതത്തിന്റെ സങ്കൽപമെടുക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ പലരും തിങ്കളാഴ്ച ശിവക്ഷേത്രദർശനം നടത്തി ഒരിക്കലൂണോടെ തിങ്കളാഴ്ച നോയമ്പ് നോൽക്കാറുണ്ട്.
- ശിവലിംഗത്തിൽ ജലമോ ഗംഗാജലമോ പാലോ അർപ്പിച്ച് കൂവളത്തില, ഉമ്മത്തിൻ പൂവ്, അരി, ചന്ദനം, വെള്ളപ്പൂക്കൾ എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നു, ഓം നമഃ ശിവായ എന്ന് ജപിക്കുന്നു.
- പകൽ ആഹാരമില്ലാതെയോ പഴങ്ങൾ മാത്രം കഴിച്ചോ കഴിയുന്നു; വൈകുന്നേരം പ്രദോഷ സമയത്ത് ശിവപാർവതിമാരെ പൂജിച്ച് കഥ കേൾക്കുന്നു, ഗോതമ്പുപൊടിയും നെയ്യും ശർക്കരയും ചേർത്ത ചൂർമ്മയോ പഞ്ചീരിയോ നിവേദിച്ച് മൂന്നു ഭാഗമാക്കുന്നു; അതിനു ശേഷം ഒരു നേരം ലളിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.
- പതിനേഴാം തിങ്കളാഴ്ച ഹോമം, ബ്രാഹ്മണഭോജനം, ധാന്യം, വസ്ത്രം, ദക്ഷിണ എന്നിവയുടെ ദാനം എന്നിവയോടെ ഉദ്യാപനം നടത്തി വ്രതം പൂർത്തിയാക്കുന്നു.
- മുഴുവൻ ഉപവാസം എടുക്കാൻ കഴിയാത്തവർ ആരോഗ്യം അനുവദിക്കുന്നതുപോലെ പഴങ്ങൾ കഴിച്ചോ ഒരിക്കലൂണോടെയോ വ്രതമെടുക്കുക.
ഉറവിടം
പതിനാറ് തിങ്കളാഴ്ചയുടെ ഈ കഥ ഒരു പുരാണത്തിലെയും അദ്ധ്യായമല്ല; വ്രതകഥാ പാരമ്പര്യത്തിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള കഥയാണ്, വ്രതകഥാ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെയും വീടുകളിലെ വായ്മൊഴിയിലൂടെയും പകർന്നുവന്നത്. ഇതിന് പല രൂപങ്ങളുണ്ട്: ചിലതിൽ പൂജാരിക്കു ശേഷമുള്ള കണ്ണികൾ നീളത്തിൽ എണ്ണിപ്പറയുന്നു, അതിൽ കാർത്തികേയന്റെ ഒരു സുഹൃത്തും ഒരു ബ്രാഹ്മണനും ഒരു രാജകുമാരിയും വരുന്നു, ചിലതിൽ അവ ചുരുക്കുന്നു; ഇവിടെ അവ മനഃപൂർവം ചുരുക്കിയിരിക്കുന്നു. ചിലയിടത്ത് കച്ചവടക്കാരന്റെ മകന്റെ കഥയാണ് തിങ്കളാഴ്ചയുടെ കഥയായി പറയുന്നത്. തിങ്കളാഴ്ചയ്ക്ക് ശിവനുമായുള്ള ബന്ധം പാരമ്പര്യത്തിൽ വളരെ പഴയതാണ്.