മീനാക്ഷി: മീനാക്ഷി കല്യാണം: തടാതകൈ മുതൽ മീനാക്ഷി വരെ
മധുര, തമിഴ്നാട്

പാണ്ഡ്യരാജകുമാരിയായി ജനിച്ച്, രാജ്യം ഭരിച്ച്, ഇവിടെ സുന്ദരേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ശിവഭഗവാനെ വിവാഹം ചെയ്ത പാർവതീദേവിയുടെ രൂപമാണ് മധുരയിലെ മീനാക്ഷി അമ്മൻ. മധുരയിലെ മീനാക്ഷി സുന്ദരേശ്വര ക്ഷേത്രം ഈ ദിവ്യദമ്പതികളുടെ ധാമമാണ്. എല്ലാ വർഷവും തമിഴ്മാസമായ ചിത്തിരയിലെ ഉത്സവത്തിൽ അവരുടെ വിവാഹം — മീനാക്ഷി തിരുക്കല്യാണം — ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ ആഘോഷിക്കുന്നു.
വളരെ പണ്ട് മധുരയിൽ പാണ്ഡ്യരാജാവായ മലയധ്വജനും റാണി കാഞ്ചനമാലയും ഭരിച്ചിരുന്നു. രാജ്യം സന്തുഷ്ടമായിരുന്നു, പക്ഷേ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ ഒരു സന്താനവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഒരു അനന്തരാവകാശിയെ ആഗ്രഹിച്ച് രാജാവ് വലിയ വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തി. ഒരു ദിവസം യാഗാഗ്നിയിൽ നിന്ന് ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ്, തേജസ്സു നിറഞ്ഞ ഒരു മൂന്നു വയസ്സുകാരി പ്രത്യക്ഷയായി. രാജാവിന്റെയും റാണിയുടെയും സന്തോഷത്തിന് അതിരില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കാര്യം അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചു — കുഞ്ഞിനു മൂന്നു സ്തനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോൾ ഒരു അശരീരി മുഴങ്ങി: ഈ കന്യകയെ ഒരു പുത്രനെപ്പോലെ വളർത്തുക, രാജകുമാരനു വേണ്ട എല്ലാ വിദ്യയും അവളെ പഠിപ്പിക്കുക. തന്റെ ഭാവിഭർത്താവിനു മുന്നിലെത്തുന്ന ദിവസം അവളുടെ മൂന്നാമത്തെ സ്തനം തനിയെ മാഞ്ഞുപോകും. രാജാവ് മകൾക്ക് തടാതക എന്നു പേരിട്ടു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ മത്സ്യത്തെപ്പോലെ നീണ്ടതും സുന്ദരവുമായിരുന്നതിനാൽ ആളുകൾ അവളെ മീനാക്ഷി എന്നും വിളിച്ചുതുടങ്ങി. അമ്പെയ്ത്തും കുതിരസവാരിയും വാൾപ്പയറ്റും രാജ്യഭരണവും എല്ലാം തടാതക പഠിച്ചു, ഓരോ വിദ്യയിലും ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിന്നു.

മലയധ്വജ രാജാവിനുശേഷം തടാതകയുടെ രാജ്യാഭിഷേകം നടന്നു, അവൾ മധുരയുടെ റാണിയായി. അവളുടെ ഭരണത്തിൽ നീതി നിലനിന്നു, പ്രജകൾ സന്തുഷ്ടരായിരുന്നു. പിന്നെ അവൾ വലിയൊരു സൈന്യവുമായി ദിഗ്വിജയത്തിനു പുറപ്പെട്ടു. ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി രാജാക്കന്മാർ അവളോടു തോറ്റു; ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രനെപ്പോലും അവൾ തോൽപ്പിച്ചു എന്നു കഥ പറയുന്നു. ഒടുവിൽ അവൾ വടക്കോട്ടു നീങ്ങി, ശിവഭഗവാന്റെ ധാമമായ കൈലാസപർവതം വരെയെത്തി.

കൈലാസത്തിൽ നന്ദിയും ശിവഗണങ്ങളും അവളെ തടയാനെത്തി, പക്ഷേ ആർക്കും അവളുടെ മുന്നിൽ പിടിച്ചുനിൽക്കാനായില്ല. അപ്പോൾ ശിവഭഗവാൻ തന്നെ യുദ്ധക്കളത്തിലെത്തി. തടാതകയുടെ ദൃഷ്ടി അദ്ദേഹത്തിൽ പതിച്ചതും അശരീരിയുടെ വാക്കു സത്യമായി, അവളുടെ മൂന്നാമത്തെ സ്തനം മാഞ്ഞു. ലോകം മുഴുവൻ ജയിച്ച ആ യോദ്ധാവായ റാണിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വില്ലു വീണു, അവൾ ലജ്ജയോടെ തലകുനിച്ചു നിന്നു. ഇദ്ദേഹമാണ് തന്റെ ഭർത്താവെന്നും താൻ പാർവതിയുടെ തന്നെ രൂപമാണെന്നും അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ശിവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു: നീ മധുരയിലേക്കു മടങ്ങൂ, ശുഭദിനത്തിൽ ഞാൻ തന്നെ അവിടെ വന്ന് നിന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാം. മധുരയിൽ വിവാഹത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. നഗരം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു; ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും ഗണങ്ങളും വിവാഹത്തിൽ പങ്കുചേരാനെത്തി. ശിവൻ സുന്ദരേശ്വരനായി, അതായത് സുന്ദരനായ പ്രഭുവായി, എഴുന്നള്ളി. മീനാക്ഷിയുടെ സഹോദരനായി മഹാവിഷ്ണു കന്യാദാനം നടത്തി, അവരുടെ കൈ സുന്ദരേശ്വരന്റെ കൈയിൽ വച്ചുകൊടുത്തു. ഇതുപോലൊരു വിവാഹം മധുര അതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.

വിവാഹസദ്യയെക്കുറിച്ചും ഒരു രസകരമായ കഥയുണ്ട്. എല്ലാവരും കഴിച്ചിട്ടും ഏറെ ബാക്കിയാകുംവിധം അത്രയേറെ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിരുന്നു. ദേവി ചോദിച്ചു: ഇതെല്ലാം ആരു കഴിക്കും? അപ്പോൾ ശിവൻ തന്റെ കുഞ്ഞുഗണമായ കുണ്ഡോദരനെ അയച്ചു. കുണ്ഡോദരൻ ഭക്ഷണം മുഴുവൻ കഴിച്ചു, എന്നിട്ടും അവന്റെ വിശപ്പു മാറിയില്ല, പോരാത്തതിന് കടുത്ത ദാഹവും തോന്നി. അവന്റെ ദാഹം തീർക്കാൻ ശിവൻ അവിടെ ഒരു നദി ഒഴുക്കിയെന്നും അതാണ് വൈഗ എന്നും തിരുവിളയാടൽ കഥ പറയുന്നു.

വിവാഹശേഷം സുന്ദരേശ്വരൻ സുന്ദരപാണ്ഡ്യൻ എന്ന പേരിൽ മീനാക്ഷിയോടൊപ്പം മധുര ഭരിച്ചു; അതുകൊണ്ടാണ് മധുരയെ സ്നേഹത്തോടെ മീനാക്ഷിയുടെ നഗരം എന്നു വിളിക്കുന്നത്. എല്ലാ വർഷവും ചിത്തിര ഉത്സവത്തിൽ ഈ വിവാഹം വീണ്ടും നടത്തുന്നു. സഹോദരിയുടെ വിവാഹത്തിനെത്താൻ കള്ളഴകർ, അതായത് വിഷ്ണു, അഴകർ കോവിലിൽ നിന്നു പുറപ്പെടുമെന്നും, വൈഗയുടെ തീരത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും വിവാഹം കഴിഞ്ഞിരിക്കുമെന്നും, അദ്ദേഹം നദിയിൽ നിന്നുതന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു മടങ്ങുമെന്നും നാട്ടുപാരമ്പര്യം പറയുന്നു. റാണിയും യോദ്ധാവും സ്നേഹമയിയായ പത്നിയുമായ ഒരു ദേവിയുടെ കഥയാണ് മീനാക്ഷിയുടെ കഥ.
ഉറവിടം
തടാതകൈയുടെ ജനനവും ദിഗ്വിജയവും വിവാഹവും, കുണ്ടോദരന്റെയും വൈഗയുടെയും സന്ദർഭവും, പരഞ്ജോതി മുനിവരുടെ തമിഴ് ഗ്രന്ഥമായ തിരുവിളയാടൽ പുരാണത്തിൽ ശിവന്റെ ലീലകൾക്കിടയിൽ പറയപ്പെടുന്നു. അഴകർ വൈകിയെത്തി എന്നത് ചിത്തിരൈ ഉത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മധുരയിലെ നാടോടി പാരമ്പര്യമാണ്.