മുരുകൻ: മുരുകന്റെയും വല്ലിയുടെയും വിവാഹം
വല്ലിമലയും തിരുത്തണിയും, തമിഴ്നാട്

മുരുകന് രണ്ടു പത്നിമാരുണ്ട് — തമിഴ് ഭക്തർ ദേവയാനി എന്നു വിളിക്കുന്ന ഇന്ദ്രപുത്രി ദേവസേനയും, മലകളിൽ വളർന്ന കന്യകയായ വള്ളിയും. വള്ളിയുടെ പ്രണയത്തിന്റെയും വിവാഹത്തിന്റെയും കഥ തമിഴ്നാട്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കഥകളിലൊന്നാണ്; വള്ളിമലയിലെ കുന്നുകളോടും തിരുത്തണി ക്ഷേത്രത്തോടും അതു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ കഥയിൽ ജ്യേഷ്ഠനായ ഗണപതിയും അനുജനെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്.
കഥയനുസരിച്ച്, മുൻജന്മത്തിൽ മഹാവിഷ്ണുവിനു രണ്ടു പുത്രിമാരുണ്ടായിരുന്നു — അമുദവല്ലിയും സുന്ദരവല്ലിയും. മുരുകനെ ഭർത്താവായി കിട്ടാൻ ഇരുവരും തപസ്സു ചെയ്തു; സമയമാകുമ്പോൾ ഇരുവരെയും സ്വീകരിക്കാമെന്ന് മുരുകൻ വാക്കു നൽകി. അമുദവല്ലി ഇന്ദ്രന്റെ വീട്ടിൽ ദേവസേനയായി വളർന്നു; ദേവന്മാരെ രക്ഷിച്ചശേഷം തിരുപ്പറങ്കുന്റത്തു വച്ച് മുരുകനുമായി അവരുടെ വിവാഹം നടന്നു. സുന്ദരവല്ലി ഭൂമിയിൽ, മലയിലെ വനവാസികൾക്കിടയിൽ, വള്ളിയായി ജനിച്ചു.

വള്ളിമലയിലെ കാട്ടിൽ ഒരു വള്ളിപ്പടർപ്പിനരികിൽ നിന്ന് മലമൂപ്പനായ നമ്പിരാജന് ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ കിട്ടി. അയാൾ അവളെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ വളർത്തി, ആ വള്ളിയുടെ പേരിൽ അവൾക്ക് വള്ളി എന്നു പേരിട്ടു. വള്ളി വളർന്ന് ധൈര്യശാലിയും സുന്ദരിയുമായ ഒരു യുവതിയായി. തിന എന്ന ധാന്യം വിളഞ്ഞുതുടങ്ങിയപ്പോൾ അച്ഛൻ വയലിനു കാവലിരിക്കാനുള്ള ചുമതല അവളെ ഏൽപ്പിച്ചു. ഉയരമുള്ള ഏറുമാടത്തിലിരുന്ന് കവണ ചുഴറ്റിയും ഒച്ചവച്ചും അവൾ തത്തകളെയും കുരുവികളെയും ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ദേവർഷി നാരദൻ വള്ളിയുടെ ഭക്തിയെയും സൗന്ദര്യത്തെയും കുറിച്ച് മുരുകനോടു പറഞ്ഞു. മുരുകൻ അവളെ കാണാൻ മലയിലെത്തി, പക്ഷേ സ്വന്തം രൂപത്തിലല്ല. ആദ്യം അദ്ദേഹം ഒരു യുവവേട്ടക്കാരനായി വന്ന് വഴിതെറ്റിയെന്നു ഭാവിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും നമ്പിരാജനും കൂട്ടരും വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ മുരുകൻ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഒരു വേങ്ങമരമായി മാറി. ഒന്നുമറിയാതെ ആളുകൾ കടന്നുപോയി; ആ യുവാവ് എവിടെപ്പോയി എന്നോർത്ത് വള്ളി അമ്പരന്നുനിന്നു.

അടുത്ത തവണ മുരുകൻ ഒരു വൃദ്ധതാപസനായി വന്നു. വിശക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ വള്ളി ആദരവോടെ തേനിൽ കുഴച്ച തിനമാവ് അദ്ദേഹത്തിനു നൽകി. പിന്നെ ദാഹിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അദ്ദേഹത്തെ മലയിലെ ഒരു അരുവിയിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. വെള്ളം കുടിച്ചശേഷം ആ വൃദ്ധൻ അവളോടു വിവാഹക്കാര്യം എടുത്തിട്ടു. വള്ളിക്ക് അത് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല. അവൾ തീർത്തും നിരസിച്ച് മടങ്ങിത്തുടങ്ങി.

അപ്പോൾ മുരുകൻ മനസ്സിൽ ജ്യേഷ്ഠനായ ഗണപതിയെ സ്മരിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കുറ്റിക്കാട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കൂറ്റൻ കാട്ടാന ചിന്നംവിളിച്ചുകൊണ്ടു പുറത്തുവന്നു. പേടിച്ചരണ്ട വള്ളി ഓടിച്ചെന്ന് ആ വൃദ്ധതാപസനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു: എന്നെ രക്ഷിക്കണേ, അങ്ങു പറയുന്നതെന്തും ഞാൻ അനുസരിക്കാം. ആ നിമിഷം ആന ശാന്തമായി തിരിച്ചുപോയി; വൃദ്ധന്റെ സ്ഥാനത്ത് മയിലിന്മേലിരുന്ന്, കൈയിൽ വേലേന്തി, തേജസ്വിയായ മുരുകൻ നിൽക്കുന്നു. താൻ മനസ്സിൽ പൂജിച്ചുപോന്നവൻ തന്നെയാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതെന്ന് വള്ളി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

വിളവെടുപ്പു കഴിഞ്ഞതോടെ വള്ളി വയലിലേക്കു പോകാതായി, ഇരുവർക്കും കണ്ടുമുട്ടാൻ പ്രയാസമായി. ഒരു രാത്രി വള്ളി മുരുകനോടൊപ്പം ഇറങ്ങിപ്പോയി. രാവിലെ വിവരമറിഞ്ഞ നമ്പിരാജൻ മക്കളോടും കൂട്ടരോടുമൊപ്പം പിന്തുടർന്നു. അമ്പുകൾ പാഞ്ഞു, പക്ഷേ ഒന്നുപോലും മുരുകനെ തൊട്ടില്ല. അപ്പോൾ മുരുകന്റെ കൊടിയിലെ കോഴി കൂവിയെന്നും പിന്തുടർന്നവരെല്ലാം നിശ്ചലരായി നിലത്തുവീണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

നാരദൻ വന്ന് മുരുകനോടു പ്രാർഥിച്ചു; നിറകണ്ണുകളോടെ വള്ളിയും തന്റെ അച്ഛനും സഹോദരന്മാർക്കും വേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചു. മുരുകൻ പറഞ്ഞതുപോലെ വള്ളി അവരെ തൊട്ടു, എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റു. തന്റെ മകളെ ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന് അപ്പോൾ നമ്പിരാജന് മനസ്സിലായി. സന്തോഷത്തോടെ, എല്ലാ ചടങ്ങുകളോടും കൂടി അയാൾ വള്ളിയെ മുരുകനു വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുത്തു. പിന്നെ മുരുകൻ വള്ളിയോടൊപ്പം തന്റെ ആറു ധാമങ്ങളിൽ ഒന്നായ തിരുത്തണി മലയിലെത്തി.

വള്ളിയും ദേവസേനയും മുരുകന്റെ രണ്ടു ശക്തികളാണെന്ന് തമിഴ് ഭക്തർ പറയുന്നു — ഒന്ന് ഇച്ഛയുടേതും മറ്റൊന്ന് കർമ്മത്തിന്റേതും; ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ മുരുകൻ ഇരുവരോടുമൊപ്പം കുടികൊള്ളുന്നു. ഭഗവാൻ ഉയർന്ന കൊട്ടാരങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല വസിക്കുന്നത്, വയലിലെ ഏറുമാടത്തിലിരിക്കുന്ന ഒരു സാധു കന്യകയുടെ സ്നേഹത്തിലേക്കും അദ്ദേഹം നടന്നെത്തുന്നു എന്ന് വള്ളിയുടെ കഥ പറയുന്നു. അനുജൻ വിഷമത്തിലാകുമ്പോൾ ജ്യേഷ്ഠൻ ഒപ്പം നിൽക്കും എന്നും.
ഉറവിടം
വല്ലിയുടെ വിവാഹത്തിന്റെ കഥ കച്ചിയപ്പ ശിവാചാര്യരുടെ തമിഴ് കന്ദപുരാണത്തിലുണ്ട്, തമിഴ്നാട്ടിലെ നാടോടി പാരമ്പര്യത്തിൽ ഏറെ പ്രചാരമുള്ളതുമാണ്. ശ്രീലങ്കയിലെ കതിർകാമത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം ഉൾപ്പെടെ ഇതിന്റെ പ്രാദേശിക രൂപങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്.