பாங்கே பிஹாரி: சுவாமி ஹரிதாஸும் நிதிவனத்தில் பாங்கே பிஹாரியின் தோற்றமும்
பிருந்தாவனம், மதுரா (உத்தரப் பிரதேசம்)

பிருந்தாவனத்தின் பாங்கே பிஹாரி கோயிலில் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் ஒரு திருவுருவில் வழிபடப்படுகிறார்; அது ராதையும் கிருஷ்ணரும் இணைந்த ஒரே வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது. இசை ஞானியான சுவாமி ஹரிதாஸரின் சாதனையால் இந்தத் திருவுருவம் நிதிவனத்தில் தோன்றியது என்பது நம்பிக்கை. மூன்று இடங்களில் வளைந்த திரிபங்க நிலையால் அவர் 'பாங்கே' என்றும், வனத்தின் சோலைகளில் உலவுவதால் 'பிஹாரி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.
பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் பிருந்தாவனத்தில் சுவாமி ஹரிதாஸர் என்ற பற்றற்ற துறவி வாழ்ந்தார். இசையே அவருடைய பூஜை. மாபெரும் பாடகர் தான்சேனின் குரு அவரே என்று மரபு சொல்கிறது. இல்லறம், செல்வம், புகழ் எல்லாவற்றையும் துறந்து, யமுனைக் கரையின் அடர்ந்த சோலையான நிதிவனத்தைத் தம் சாதனைக்கான இடமாக்கிக்கொண்டார். இரவும் பகலும் தம்புராவுடன் பதங்களைப் பாடுவார்; தியானத்தில் ராதா-கிருஷ்ணரின் சோலை லீலைகளைக் கண்டுகொண்டிருப்பார். முற்பிறவியில் அவர் ராதையின் தோழி லலிதையாக இருந்தார் என்று பக்தர்கள் நம்புகிறார்கள்.

அவருடைய சீடர்கள், அவர் தியானத்தில் புன்னகைப்பதையும் கண்ணீர் சொரிவதையும் அடிக்கடி கண்டனர். குருதேவர் தினமும் காணும் பிரியா-பிரியதமரின் ஒரு தரிசனம் தங்களுக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் மனம் ஏங்கியது. ஒருநாள் சுவாமிஜி நிதிவனத்தில் பாடிக்கொண்டிருந்தார். பாடப் பாட அவர் ஈடுபாடு அவ்வளவு ஆழ்ந்தது — சோலை முழுவதும் ஓர் அபூர்வ ஒளியால் நிறைந்தது. சீடர்கள் ஓடி வந்தனர்; அந்த ஒளியின் நடுவே சியாமாவும் சியாமரும் — ராதையும் கிருஷ்ணரும் — புன்னகையுடன் நிற்பதைக் கண்டனர்.

அந்த வடிவம் அவ்வளவு அழகானது — சீடர்களால் அதை நெடுநேரம் பார்க்கக்கூட முடியவில்லை; எல்லோர் கண்களும் நிறைந்தன, மனம் தன்னிலை இழக்கத் தொடங்கியது. அப்போது சுவாமி ஹரிதாஸர் கைகூப்பி வேண்டினார்: பிரியா-பிரியதமரே, உலக மக்களால் உங்கள் இந்த வடிவைத் தாங்க முடியாது. உங்கள் இருவரையும் தனித்தனியாகச் சீராட்டும் வல்லமையும் எங்களுக்கு இல்லை. கருணை கூர்ந்து ஒரே வடிவில் இங்கே எழுந்தருளுங்கள் — நாங்கள் உங்களுக்குச் சேவை செய்ய.

பக்தரின் வேண்டுதலைக் கேட்டு ராதையும் கிருஷ்ணரும் ஒருவருக்குள் ஒருவர் கலந்தனர் — மேகத்தில் மின்னல் போல. அவர்களுக்குப் பதிலாக ஒரே கருநீலத் திருவுருவம் தோன்றியது; அதில் கிருஷ்ணரின் கருமேனியும் ராதையின் ஒளியும் இரண்டும் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. சுவாமிஜி அவருக்குக் 'குஞ்ச் பிஹாரி' என்று பெயரிட்டார். பின்னர் திரிபங்க நிலையின் காரணமாகப் பக்தர்கள் அவரை அன்புடன் 'பாங்கே பிஹாரி' என்று அழைக்கலாயினர். இந்தத் தோற்றம் மார்கசீர்ஷ வளர்பிறை பஞ்சமியில் நிகழ்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; பிருந்தாவனத்தில் அது 'பிஹார் பஞ்சமி'யாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.

சுவாமி ஹரிதாஸர் பிஹாரிஜிக்கு ஒரு சிறு குழந்தைக்குச் செய்வது போலச் சேவை செய்தார்; அதே பாவம் இன்றும் தொடர்கிறது. குழந்தையை அதிகாலையில் எழுப்பக் கூடாது என்பது நம்பிக்கை; அதனால் இங்கே மங்கள ஆரத்தி ஆண்டில் கிருஷ்ண ஜெயந்தி அன்று மட்டுமே நடக்கிறது. பிஹாரிஜியின் அமைதி கலையக் கூடாது என்பதற்காகக் கோயிலில் மணிகள் தொங்கவிடப்படுவதில்லை. நெடுங்காலம் பிஹாரிஜியின் சேவை நிதிவனத்திலேயே நடந்தது; பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் அருகிலேயே இன்றைய கோயில் கட்டப்பட்டது — அங்கே கோஸ்வாமி குடும்பத்தினர் இன்றும் சேவை செய்கிறார்கள்.

பாங்கே பிஹாரி கோயிலில் தரிசன நேரத்தில் திரை மீண்டும் மீண்டும் இழுக்கப்படுகிறது. பிஹாரிஜியின் திருமுகம் அவ்வளவு வசீகரமானது — தொடர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தால் ஒருவர் தன்னிலை இழந்துவிடுவார் என்று பக்தர்கள் சொல்கிறார்கள். ஒருமுறை ஓர் எளிய பக்தரின் அன்பு நிறைந்த இமைக்காத பார்வையால் ஈர்க்கப்பட்டு பிஹாரிஜி அவருடன் சென்றுவிட்டார் என்றும், சேவகர்கள் அவரைச் சமாதானப்படுத்தித் திரும்ப அழைத்து வர வேண்டியிருந்தது என்றும் ஒரு நாட்டுப்புறக் கதையும் உண்டு. அன்றுமுதல் தரிசனத்தின் நடுவே திரை போடும் வழக்கம் உள்ளது.

இங்கே சில தரிசனங்கள் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே கிடைக்கின்றன. சரத் பௌர்ணமியன்று பிஹாரிஜி புல்லாங்குழல் ஏந்துகிறார்; அட்சய திருதியையன்று அவர் திருவடி தரிசனம் கிடைக்கிறது. பிஹார் பஞ்சமியன்று நிதிவனத்திலிருந்து பெரிய ஊர்வலம் புறப்படுகிறது. உண்மையான பக்தியில் இறைவன் பக்தரின் சொல்லைக் கேட்கிறார் என்பதையும், அன்பே அவருக்கு மிகப் பெரிய பூஜை என்பதையும் சுவாமி ஹரிதாஸரின் கதை சொல்கிறது.
மூலம்
நிதிவனத்தில் பாங்கே பிஹாரிஜி தோன்றிய கதை சுவாமி ஹரிதாஸின் சீடர் மரபிலிருந்தும் கோயில் மரபிலிருந்தும் வருகிறது; சுவாமி ஹரிதாஸின் வாழ்க்கைக் காலம் குறித்துக் கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன, எனவே இங்கு ஆண்டுகள் தரப்படவில்லை; பக்தருடன் பிஹாரிஜி சென்றுவிட்டார் என்பது நாட்டார் கதை.