ஸ்ரீ வேங்கடேஸ்வரர்: ஸ்ரீநிவாசன்–பத்மாவதி திருமணம்
திருமலை, ஆந்திரப் பிரதேசம்

திருமலையின் ஏழு மலைகளில் வீற்றிருக்கும் ஸ்ரீ வேங்கடேஸ்வரர் — ஸ்ரீநிவாசர், பாலாஜி என்றும் அழைக்கப்படுபவர் — கலியுகத்தில் பக்தர்களிடையே வாழ பூமிக்கு வந்த விஷ்ணு பகவானின் வடிவம். அவர் ஏன் வைகுண்டத்தை விட்டு வேங்கட மலைக்கு வந்தார், பத்மாவதியுடன் அவருக்குத் திருமணம் எப்படி நடந்தது, திருமலை உண்டியலில் காணிக்கை செலுத்தும் மரபு எங்கிருந்து வந்தது என்பதை இந்தக் கதை சொல்கிறது.
கதைப்படி, ஒருமுறை முனிவர்கள் ஒரு பெரிய யாகத்தைத் தொடங்கி, அதன் பலனை மும்மூர்த்திகளில் யாருக்கு அர்ப்பணிப்பது என்று யோசித்தார்கள். அதை அறியும் பொறுப்பு பிருகு மகரிஷியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. பிரம்மா படைப்புப் பணியில் மூழ்கியிருந்தார், சிவபெருமான் தம் ஆனந்தத்தில் லயித்திருந்தார்; அதனால் யாரும் அவரைக் கவனிக்கவில்லை. இறுதியில் பிருகு வைகுண்டம் சென்றார்; அங்கே விஷ்ணு பகவான் யோக நித்திரையில் இருந்தார், லட்சுமி தேவி அவரது திருவடிகளுக்குச் சேவை செய்துகொண்டிருந்தாள். மீண்டும் கவனிக்கப்படாததால் சினமுற்ற பிருகு, இறைவனின் மார்பில் காலால் உதைத்தார் — லட்சுமி தேவி வாசம் செய்வதாகக் கருதப்படும் அதே இடத்தில்.

இறைவன் சினம் கொள்ளவில்லை. அவர் எழுந்து, முனிவரின் பாதத்தைக் கைகளில் ஏந்தி, அடிபட்டதா என்று அன்புடன் கேட்டு, மெல்ல மெல்ல அதைப் பிடித்துவிடத் தொடங்கினார். இந்தப் பணிவுக்கு முன் பிருகுவின் அகந்தை கரைந்தது. ஆனால் தன் இருப்பிடத்தின் மீது உதை விழுந்ததையும், இறைவன் அதை இவ்வளவு எளிதாக மன்னித்ததையும் லட்சுமி தேவியால் தாங்க முடியவில்லை. அவள் வைகுண்டத்தை விட்டு பூமியில் கரவீரபுரம், அதாவது இன்றைய கோலாப்பூருக்குச் சென்றுவிட்டாள். அவள் இல்லாமல் இறைவனின் மனம் நிலைகொள்ளவில்லை. அவரும் பூமிக்கு வந்து, வேங்கட மலையில் சுவாமி புஷ்கரிணி அருகே ஒரு புளிய மரத்தடியில் புற்றுக்குள் அமர்ந்து தவம் செய்யத் தொடங்கினார்.

இறைவன் உணவின்றித் தவம் செய்வதைக் கண்ட பிரம்மாவும் சிவனும் பசுவாகவும் கன்றாகவும் மாறினார்கள்; லட்சுமி தேவி இடைச்சி வேடம் பூண்டு அவற்றைச் சோழ மன்னனிடம் விற்றுவிட்டு வந்தாள். அந்தப் பசு தினமும் மலைக்குச் சென்று தன் பால் முழுவதையும் புற்றின் மீது சொரிந்தது. ஒருநாள் இதைக் கண்ட மாடு மேய்ப்பவன் கோபத்தில் பசுவின் மீது கோடரியை ஓங்கினான். பசுவைக் காக்க இறைவன் புற்றிலிருந்து எழுந்து, அந்த அடியைத் தம் தலையில் ஏற்றார். காயமடைந்த ஸ்ரீநிவாசர் இந்த மலையின் ஆதி தெய்வமான வராக சுவாமியிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்; அவர் இவருக்குத் தங்க இடம் கொடுத்தார். அங்கே வகுளா தேவி ஒரு தாயைப் போல அவருக்குச் சேவை செய்யத் தொடங்கினாள். முற்பிறவியில் அவள் கிருஷ்ணரின் திருமணத்தைக் காண முடியாமல் போன யசோதை என்பது நம்பிக்கை.

அந்நாட்களில் நாராயணவனத்தை ஆகாச ராஜா ஆண்டு வந்தார். யாகத்துக்காக நிலத்தை உழும்போது ஒரு தாமரையில் ஒரு சிறு பெண் குழந்தை அவருக்குக் கிடைத்தது. தாமரையில் கிடைத்ததால் அவளுக்குப் பத்மாவதி என்று பெயரிட்டார்கள்; அழகிலும் குணத்திலும் இணையற்றவளாக அவள் வளர்ந்தாள். ஒருநாள் வேட்டைக்குச் சென்ற ஸ்ரீநிவாசர் ஒரு காட்டு யானையைத் துரத்திக்கொண்டு மன்னரின் நந்தவனத்தை அடைந்தார்; அங்கே பத்மாவதி தோழியருடன் பூப்பறித்துக்கொண்டிருந்தாள். இருவரின் கண்களும் சந்தித்தன; அந்தக் கணமே இருவர் மனமும் ஒன்றோடொன்று பிணைந்தது.

வகுளா தேவி திருமணப் பேச்சுடன் அரண்மனைக்குச் சென்றாள். இதற்கிடையில் ஸ்ரீநிவாசரே குறி சொல்லும் பெண் வேடத்தில் சென்று, இளவரசிக்கு யாருடன் திருமணம் நடக்கும் என்று சொன்னார். தேவகுரு பிருஹஸ்பதியிடம் ஆலோசித்த பின் ஆகாச ராஜா மகிழ்ச்சியுடன் சம்மதித்தார். ஆனால் காட்டில் வாழும் ஸ்ரீநிவாசரிடம் அரச திருமணத்துக்கான செல்வம் எங்கே? அப்போது அவர் செல்வத்தின் அதிபதியான குபேரனிடம் பெரும் கடன் வாங்கினார். பிரம்மாவும் சிவனும் சாட்சியாக நின்றார்கள்; கலியுகம் முழுவதும் வட்டியைச் செலுத்துவதாகவும், யுக முடிவில் அசலைத் திருப்பித் தருவதாகவும் ஸ்ரீநிவாசர் வாக்களித்தார்.

தேவர்கள், முனிவர்கள், நகரம் முழுவதும் முன்னிலையில் நாராயணவனத்தில் மிகக் கோலாகலமாகத் திருமணம் நடந்தது; வகுளா தேவியின் பல ஆண்டுக் கனவு நிறைவேறியது. அதன் பின் இறைவன் இதே மலையில் ஸ்ரீ வேங்கடேஸ்வரராக, மார்பில் லட்சுமி தேவியைத் தாங்கியபடி நிலைகொண்டார் என்றும், பத்மாவதி கீழே திருச்சானூரில் அலர்மேல்மங்கையாக எழுந்தருளினாள் என்றும் திருமலை மரபு சொல்கிறது. லட்சுமி தேவியும் பத்மாவதியும் இருவரும் இறைவனுடன் எப்படி இருந்தார்கள் என்பதற்கு வெவ்வேறு கதைகள் உண்டு; ஆனால் எல்லாவற்றிலும் முடிவு அன்பிலும் அமைதியிலுமே.

சுவாமி இன்றும் குபேரனுக்கு வட்டி செலுத்திக்கொண்டிருக்கிறார் என்றும், உண்டியலில் போடப்படும் ஒவ்வொரு காணிக்கையும் அந்தக் கடனை அடைக்க அவருக்குச் செய்யும் உதவி என்றும் பக்தர்கள் நம்புகிறார்கள். அதனால்தான் மக்கள் பணம், தங்கம், தானியம், பணிவுடன் தங்கள் தலைமுடியைக்கூடக் காணிக்கையாகச் செலுத்துகிறார்கள். வராக சுவாமிக்குக் கொடுத்த வாக்கின் காரணமாக, யாத்ரீகர்கள் மரபுப்படி முதலில் அவரைத் தரிசிக்கிறார்கள். பக்தர்களிடையே வாழ்வதற்காக இறைவன் கடன் வாங்கவும் சம்மதித்தார் என்பதையும், பக்தனின் சிறு காணிக்கையும் அதே அன்பு உறவின் ஒரு பகுதி என்பதையும் இந்தக் கதை நினைவூட்டுகிறது. ஸ்ரீ வேங்கடேஸ்வரர் அனைவருக்கும் நலம் அருளட்டும்.
மூலம்
ஸ்ரீ வேங்கடாசல மாஹாத்மியம் — பல புராணங்களின் பகுதிகளின் தொகுப்பு — மற்றும் திருமலையின் தலமரபு. இந்தக் கதைக்குப் பல வடிவங்கள் உள்ளன, குறிப்பாகத் திருமணத்திற்குப் பிந்தைய பகுதிக்கு.