நரசிம்ம சுவாமி: யாதரிஷியின் தவமும் ஐந்து நரசிம்மர்களும்
யாதகிரிகுட்டா, தெலங்கானா

தெலங்கானாவில் புவனகிரி அருகே யாதகிரிகுட்டா மலையில் உள்ள ஒரு குகையில் லட்சுமி நரசிம்மர் வீற்றிருக்கிறார். இது பஞ்ச நரசிம்ம க்ஷேத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; மரபுப்படி இங்கே இறைவன் யாதர்ஷி என்ற முனிவருக்கு ஐந்து வடிவங்களில் காட்சி தந்தார்; அந்த முனிவரின் பெயராலேயே இந்த மலை யாதகிரி என்று அழைக்கப்பட்டது.
திரேதா யுகத்தில் ரிஷ்யசிருங்க முனிவருக்கும் சாந்தா தேவிக்கும் மகனாக யாதர்ஷி பிறந்தார். சிறுவயது முதலே அவர் மனம் ஸ்ரீஹரியிடமே லயித்திருந்தது; அனைத்திலும் மேலாக, சிறுவன் பிரகலாதனைக் காத்த நரசிம்ம வடிவையே அவர் தியானித்து வந்தார். வளர்ந்ததும், நரசிம்ம சுவாமியை நேரில் தரிசித்தே தீருவேன் என்று உறுதி பூண்டு, தவத்துக்கு ஏற்ற இடத்தைத் தேடி வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்டார்.

காடு காடாக அலைந்த யாதர்ஷியை வழியில் அனுமன் சந்தித்தார். முனிவரின் ஈடுபாட்டைக் கண்ட அனுமன், புவனகிரிக்கும் ராயகிரிக்கும் இடையே உள்ள ஓர் அமைதியான மலைக்கு அவரை அழைத்துச் சென்று, இதுவே தவத்துக்கான இடம் என்றார். யாதர்ஷி அங்குள்ள ஒரு குகையில் அமர்ந்து, வெயில், மழை, பசி எதையும் பொருட்படுத்தாமல் பல ஆண்டுகள் கடுந்தவம் செய்தார். தவ நாட்களில் ஓர் அரக்கன் அவருக்குத் தீங்கு செய்ய முயன்றான், ஆனால் இறைவனின் சுதர்சன சக்கரம் முனிவரைக் காத்தது என்றும் ஒரு கதை சொல்கிறது.

இறுதியில் இறைவன் மகிழ்ந்தார்; ஆனால் முதல் முறை ஜ்வாலா நரசிம்மராக, கொழுந்துவிட்டெரியும் நெருப்பைப் போன்ற ஒளியுடன் தோன்றினார் — அவரை நோக்கிக் கண்ணை உயர்த்துவதே கடினமாக இருந்தது. யாதர்ஷி நடுங்கி, கைகூப்பிச் சொன்னார்: “பிரபுவே, இந்த ஒளியை என்னால் தாங்க முடியவில்லை; தயவுசெய்து சாந்த வடிவில் காட்சி தாருங்கள்.” இறைவன் புன்னகைத்தார்; அடுத்த கணமே யோக முத்திரையில் அமர்ந்த, ஆனந்தம் நிறைந்த யோகானந்த நரசிம்மராகக் காட்சியளித்தார்.

யாதர்ஷியின் மனம் அமைதியடைந்தது; ஆனால் இன்னும் ஒரு விருப்பம் எஞ்சியிருந்தது. அவர் வேண்டினார்: “பிரபுவே, லட்சுமி தாயார் இல்லாமல் இந்தத் தரிசனம் முழுமையற்றதாகத் தோன்றுகிறது.” அப்போது இறைவன் லட்சுமி தேவியைத் தம் மடியில் அமர்த்தியபடி, கருணை நிறைந்த லட்சுமி நரசிம்மராகத் தோன்றினார். இதே வடிவமே இன்று இந்தத் தலத்தின் மூலவராக வழிபடப்படுகிறது; குகையில் பக்தர்கள் இந்த அமைதியான, கருணை மிக்க வடிவின் முன்பே தலைவணங்குகிறார்கள்.

மரபு இந்த மலையுடன் இறைவனின் இன்னும் இரண்டு வடிவங்களையும் இணைக்கிறது. ஒன்று உக்ர நரசிம்மர் — ஹிரண்யகசிபுவை அழித்த அந்த உக்கிர வடிவம்; மற்றொன்று கண்டபேருண்ட நரசிம்மர் — இரு தலைகள் கொண்ட தெய்வீகப் பறவை போன்ற வடிவம். ஜ்வாலா, யோகானந்த, கண்டபேருண்ட, உக்ர, லட்சுமி நரசிம்மர் — இந்த ஐந்து வடிவங்களும் இன்று குகைக் கோயிலில் வழிபடப்படுகின்றன. அதனால்தான் இந்த இடம் பஞ்ச நரசிம்ம க்ஷேத்திரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தரிசனம் பெற்ற யாதர்ஷி தமக்கென்று எதுவும் கேட்கவில்லை. அவர் வேண்டினார்: “பிரபுவே, கலியுக பக்தர்களும் உங்களைத் தரிசிக்கும்படி, இதே வடிவங்களில் இந்த மலையில் என்றும் வாசம் செய்யுங்கள்.” இறைவன் “ததாஸ்து” என்றார். அனுமன் இந்தத் தலத்தின் காவலராக — க்ஷேத்திரபாலராக — கருதப்பட்டார்; முனிவரின் பெயரால் மலை யாதகிரி என்று அழைக்கப்பட்டது. தெலுங்கில் சிறு குன்றை ‘குட்டா’ என்பார்கள்; அதனால் மக்கள் இதை யாதகிரிகுட்டா என்கிறார்கள்.

யாதர்ஷிக்குப் பின் காலப்போக்கில் இந்த இடம் மக்கள் பார்வையிலிருந்து மறைந்தது என்று சொல்கிறார்கள். வெகுகாலத்துக்குப் பின் இறைவன் அருகிலுள்ள கிராமத்தின் ஒரு பக்தையின் கனவில் தோன்றிக் குகை இருக்குமிடத்தைச் சொன்னார்; அன்று முதல் அங்கே மீண்டும் வழிபாடு தொடங்கியது. இன்று பக்தர்கள் மலையேறிக் குகையில் ஐந்து வடிவங்களையும் தரிசிக்கிறார்கள்; நரசிம்ம ஜெயந்தியிலும் பிரம்மோற்சவத்திலும் பெருந்திரளாகக் கூடுகிறார்கள். லட்சுமி நரசிம்ம சுவாமி ஒவ்வொரு மனதிலிருந்தும் அச்சத்தை நீக்கி அமைதி அருளட்டும்.
மூலம்
யாதகிரிகுட்டா கோயிலின் தலபுராண மரபு; கோயில் இதை ஸ்கந்த புராணத்துடன் இணைக்கிறது. திருவுருவங்கள் தோன்றிய வரிசையும் யாதரிஷியின் வம்சமும் (சில கதைகளில் அவர் ரிஷ்யசிருங்கரின் பேரன்) வெவ்வேறு கதைகளில் வேறுபடுகின்றன.