MythraanMYTHRAAN
മലയാളം ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

വിഠ്ഠൽ: പുണ്ഡലീകന്റെ സേവയും ഇഷ്ടികമേൽ നിൽക്കുന്ന വിഠ്ഠലും

പണ്ഡർപൂർ, മഹാരാഷ്ട്ര

വിഠ്ഠൽ: പുണ്ഡലീകന്റെ സേവയും ഇഷ്ടികമേൽ നിൽക്കുന്ന വിഠ്ഠലും
കഥ കേൾക്കുകവിവരണം ഹിന്ദിയിൽ

പാണ്ഡുരംഗൻ എന്നും വിഠോബ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന വിഠ്ഠലൻ മഹാരാഷ്ട്രയുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ദൈവമാണ്; ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ തന്നെ രൂപമായി അദ്ദേഹം കരുതപ്പെടുന്നു. പണ്ഡർപുരിൽ ചന്ദ്രഭാഗാനദിയുടെ കരയിൽ, അരയിൽ കൈകൾ വച്ച്, ഒരു ഇഷ്ടികയുടെ മേൽ അദ്ദേഹം നിൽക്കുന്നു. ഭഗവാൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്, മാതാപിതാക്കളെ സേവിക്കുന്നതിനെ ഭക്തിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ രൂപമായി കരുതുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് എന്നാണ് ഈ കഥ പറയുന്നത്.

വളരെ പണ്ട്, ചന്ദ്രക്കലപോലെ വളഞ്ഞൊഴുകി ചന്ദ്രഭാഗ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഭീമാനദിയുടെ കരയിൽ, പുണ്ഡലീകൻ എന്ന ഒരു യുവാവ് താമസിച്ചിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത് അവൻ മാതാപിതാക്കളുടെ ഓമനയും അനുസരണയുള്ളവനുമായിരുന്നു, പക്ഷേ വിവാഹശേഷം അവന്റെ മനസ്സു മാറി. അവൻ ഭാര്യയുടെ വാക്കു മാത്രം കേട്ടു, വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളെക്കൊണ്ട് വീട്ടിലെ കഠിനജോലികൾ ചെയ്യിച്ചു. അവരുടെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചോ മരുന്നിനെക്കുറിച്ചോ വിശ്രമത്തെക്കുറിച്ചോ അവന് ഒരു ചിന്തയുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദുഃഖിതരായ മാതാപിതാക്കൾ ശേഷിച്ച നാളുകൾ കാശിയിൽ ചെന്ന് ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

വിഠ്ഠൽ — 1

പുണ്ഡലീകനും ഭാര്യയും തീർഥയാത്രയ്ക്ക് ഒപ്പം പുറപ്പെട്ടു, പക്ഷേ പെരുമാറ്റം പഴയതുതന്നെ. മകനും മരുമകളും കുതിരപ്പുറത്ത് സുഖമായി സഞ്ചരിച്ചു; തളർന്ന മാതാപിതാക്കൾ പൊടിനിറഞ്ഞ വഴിയിൽ പിന്നാലെ കാൽനടയായി വലിഞ്ഞുനീങ്ങി. വഴിയിൽ അവർ ഒരു രാത്രി കുക്കുടമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ തങ്ങി. ഈ മുനി വലിയ കർമ്മകാണ്ഡങ്ങളൊന്നും നടത്തുന്നില്ലെന്നും മനസ്സുനിറഞ്ഞ് തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ സേവിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും പുണ്ഡലീകൻ കണ്ടു. ഈ സാധാരണ ആശ്രമത്തിൽ അവന് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല.

വിഠ്ഠൽ — 2

അർധരാത്രി പുണ്ഡലീകൻ ഉറക്കമുണർന്നു. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രമണിഞ്ഞ മൂന്നു സ്ത്രീകൾ ആശ്രമം അടിച്ചുവാരുന്നതും വെള്ളം കോരുന്നതും മുനിയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അലക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. ജോലി തീർന്നതും അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ വെണ്മയുള്ളതായി, മുഖങ്ങൾ തേജസ്സുകൊണ്ടു തിളങ്ങി. അമ്പരന്ന പുണ്ഡലീകൻ ചോദിച്ചു: നിങ്ങൾ ആരാണ്? അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ ഗംഗയും യമുനയും സരസ്വതിയുമാണ്. യാത്രികർ ഞങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് അവരുടെ പാപങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്നു. ആ അഴുക്കു കഴുകിക്കളയാനാണ് ഞങ്ങൾ ഈ ആശ്രമത്തിൽ സേവ ചെയ്യാനെത്തുന്നത്, കാരണം മാതാപിതാക്കളെ സേവിക്കുന്നതിനാൽ ഈ സ്ഥലം പവിത്രമാണ്.

വിഠ്ഠൽ — 3

എന്നിട്ട് ഗംഗാദേവി പുണ്ഡലീകന്റെ നേരെ നോക്കി പറഞ്ഞു: സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ ദുഃഖിപ്പിക്കുന്ന മകന്റെ പാപങ്ങൾ ഒരു തീർഥജലത്തിലും കഴുകിപ്പോകില്ല. ഈ വാക്കുകൾ പുണ്ഡലീകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു. രാത്രി മുഴുവൻ അവൻ കരഞ്ഞു. നേരം പുലർന്നതും അവൻ മാതാപിതാക്കളുടെ കാൽക്കൽ വീണ് മാപ്പു ചോദിച്ചു. അവൻ അവരെ കുതിരപ്പുറത്തിരുത്തി, സ്വയം കാൽനടയായി നടന്നു. കാശിയിൽ താൻ തേടിയിറങ്ങിയ ഭഗവാൻ സ്വന്തം വീട്ടിൽത്തന്നെ മാതാപിതാക്കളുടെ രൂപത്തിലുണ്ടെന്ന് അവനു മനസ്സിലായി. എല്ലാവരും പണ്ഡർപുരിലേക്കു മടങ്ങി; പുണ്ഡലീകന്റെ ജീവിതം സേവയിൽ മുഴുകി.

വിഠ്ഠൽ — 4

ആ കാലത്ത് ദ്വാരകയിൽ നിന്ന് രുക്മിണീദേവി എന്തോ കാര്യത്തിൽ പിണങ്ങി തെക്കോട്ടു വന്ന് പണ്ഡർപുരിനടുത്ത് ദിണ്ഡീരവനത്തിൽ തങ്ങിയിരുന്നു. ദേവിയെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനും അവിടെയെത്തി. പുണ്ഡലീകന്റെ മാതൃപിതൃഭക്തിയെക്കുറിച്ചു കേട്ടപ്പോൾ അവനെ കാണാൻ ഭഗവാന് ആഗ്രഹം തോന്നി. മഴക്കാലമായിരുന്നു, ചുറ്റും ചെളിയായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഭഗവാൻ പുണ്ഡലീകന്റെ വാതിൽക്കൽ വന്നുനിന്ന് വിളിച്ചു: പുണ്ഡലീകാ, ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.

വിഠ്ഠൽ — 5

ആ സമയം പുണ്ഡലീകൻ അച്ഛന്റെ കാലുകൾ തടവിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. വാതിൽക്കൽ സാക്ഷാൽ ഭഗവാനാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പക്ഷേ സേവ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് അവനു തോന്നി. അടുത്തുകിടന്ന ഒരു ഇഷ്ടിക അവൻ വാതിലിനു നേരെ നീക്കിവച്ച് വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, പുറത്തു ചെളിയാണ്, ഈ ഇഷ്ടികയിൽ നിന്നാലും. അച്ഛൻ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അങ്ങയെ സേവിക്കാം. ഭക്തന്റെ ഈ ഭാവം ഭഗവാന് അത്രയ്ക്കിഷ്ടമായി; പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഇഷ്ടികയിൽ കയറിനിന്ന്, ഇരുകൈകളും അരയിൽ വച്ച് കാത്തുനിന്നു.

വിഠ്ഠൽ — 6

സേവ പൂർത്തിയാക്കി പുറത്തുവന്ന പുണ്ഡലീകൻ വൈകിയതിന് ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണ് മാപ്പു ചോദിച്ചു. ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നിന്റെ സേവ എന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്തെങ്കിലും വരം ചോദിച്ചോളൂ. പുണ്ഡലീകൻ തനിക്കായി ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. അവൻ പറഞ്ഞു: പ്രഭോ, അങ്ങ് ഇതേ രൂപത്തിൽ ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കണേ, വരുന്ന ഓരോ ഭക്തനും അങ്ങയെ ദർശിക്കാൻ. ഭഗവാൻ വാക്കു നൽകി. അന്നുമുതൽ ഇഷ്ടികയിൽ — മറാഠിയിൽ ‘വിട്’ — നിൽക്കുന്ന ഭഗവാൻ വിഠ്ഠലൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു. രുക്മിണീദേവിയും അടുത്തുതന്നെ രഖുമായിയായി കുടികൊണ്ടു.

വിഠ്ഠൽ — 7

ഇന്നും പണ്ഡർപുരിൽ ചന്ദ്രഭാഗാനദിയിൽ പുണ്ഡലീകന്റെ ക്ഷേത്രമുണ്ട്; ഭക്തർ നദിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ആദ്യം പുണ്ഡലീകനെ ദർശിക്കുന്നു. ആഷാഢി, കാർത്തികി ഏകാദശികളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിനു വാർക്കരിമാർ കാൽനടയായി വാരി നടത്തി തങ്ങളുടെ വിഠു മാവുലിയെ കാണാനെത്തുന്നു; ‘പുണ്ഡലീക വരദേ ഹരി വിഠ്ഠല’ എന്ന ജയഘോഷം മുഴക്കുന്നു. വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളെ ആദരിക്കുന്ന വീട്ടിലേക്ക് ഭഗവാൻ തന്നെ നടന്നെത്തുന്നുവെന്നും സ്നേഹത്തോടെ കാത്തുനിൽക്കുകപോലും ചെയ്യുന്നുവെന്നും ഈ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഉറവിടം

പുണ്ഡലീകന്റെ കഥ സ്കന്ദപുരാണവുമായും പദ്മപുരാണവുമായും ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പാണ്ഡുരംഗ മാഹാത്മ്യങ്ങളിലും സന്ത് മഹിപതിയുടെ ഭക്തവിജയത്തിലും വാർകരി സന്തുക്കളുടെ അഭംഗങ്ങളിലും കാണുന്നു; വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ വിശദാംശങ്ങൾ അല്പം വ്യത്യസ്തമാണ്.

കൂടുതൽ കഥകൾ

കഥകൾ കാണാം, കേൾക്കാം — സൗജന്യ ആപ്പ്ഡൗൺലോഡ്App Store