MythraanMYTHRAAN
മലയാളം ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

തുൾജാ ഭവാനി: ത്വരിതാ മാതാവ്: തുൾജാ ഭവാനിയും കുകൂർ ദൈത്യനും

തുൾജാപൂർ, മഹാരാഷ്ട്ര

തുൾജാ ഭവാനി: ത്വരിതാ മാതാവ്: തുൾജാ ഭവാനിയും കുകൂർ ദൈത്യനും
കഥ കേൾക്കുകവിവരണം ഹിന്ദിയിൽ

തുൾജാ ഭവാനി മഹാരാഷ്ട്രയുടെ കുലസ്വാമിനിയായി കരുതപ്പെടുന്നു; ധാരാശിവ് ജില്ലയിലെ തുൾജാപുരിൽ ബാലാഘാട്ട് മലനിരകളിലാണ് അവരുടെ പുരാതനക്ഷേത്രം. എട്ടു കൈകളുള്ള മഹിഷാസുരമർദ്ദിനിയായ ദുർഗ്ഗയുടെ തന്നെ രൂപമാണ് അവർ. തന്റെ ഭക്തയുടെ വിളി കേട്ട് ഉടനടി, ത്വരിതമായി, ഓടിയെത്തിയ കഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് അവരുടെ പേര്.

വളരെ പണ്ട് കർദമൻ എന്ന ഒരു ഋഷിയുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി അനുഭൂതി ലളിതയും സുശീലയും ധർമ്മനിഷ്ഠയുമായിരുന്നു; അവർക്ക് ഒരു കൊച്ചുമകനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം പെട്ടെന്ന് കർദമമഹർഷി ദേഹവിയോഗം പ്രാപിച്ചു; അനുഭൂതിയുടെ മേൽ ആകാശം ഇടിഞ്ഞുവീണതുപോലെയായി. ഭർത്താവില്ലാതെ ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം തന്നെ അവർക്കില്ലാതായി; പക്ഷേ കുഞ്ഞുമകന് അമ്മയെ വേണമെന്നും തപസ്സിലൂടെ ഈ ജീവിതം സാർഥകമാക്കാമെന്നും ഋഷിമാർ അവരെ ഉപദേശിച്ചു.

തുൾജാ ഭവാനി — 1

അനുഭൂതി മകനെ ഗുരുവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഏൽപ്പിച്ച്, മന്ദാകിനീനദിയുടെ കരയിൽ ഒരു കുടിൽ കെട്ടി ആദിശക്തിയെ ധ്യാനിച്ച് തപസ്സു തുടങ്ങി. അവരുടെ പ്രാർഥന വളരെ ലളിതമായിരുന്നു: അമ്മേ, എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാക്കണേ, എന്നെ ധർമ്മമാർഗത്തിൽ നിലനിർത്തണേ. ദിവസങ്ങൾ കടന്നു, വർഷങ്ങൾ കടന്നു. തപസ്സിന്റെ തേജസ്സിൽ അവരുടെ മുഖം ശാന്തവും പ്രസന്നവുമായി; ചുറ്റുമുള്ള വനം പോലും അവരുടെ സാധനയാൽ പവിത്രമായതുപോലെ.

തുൾജാ ഭവാനി — 2

അതേ വനത്തിൽ കുകൂരൻ എന്ന ഒരു ദൈത്യൻ അലഞ്ഞുനടന്നിരുന്നു. തപസ്സിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അനുഭൂതിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ പാപചിന്ത ഉണർന്നു. അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവരുടെ ധ്യാനം മുടക്കി, അവരെ ഭയപ്പെടുത്താനും കീഴ്പ്പെടുത്താനും ശ്രമിച്ചു. ഒരു ദിവസം അവൻ ബലം പ്രയോഗിച്ച് അവരുടെ തപസ്സു മുടക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഒറ്റയ്ക്കും നിരായുധയുമായിരുന്ന അനുഭൂതി കണ്ണടച്ച് പൂർണ്ണവിശ്വാസത്തോടെ വിളിച്ചു: ജഗദംബേ, ഇനി എന്റെ മാനം അവിടുത്തെ കൈയിലാണ്.

തുൾജാ ഭവാനി — 3

വിളി മുഴുമിക്കുംമുമ്പേ അവിടെ പ്രകാശം പരന്നു. സിംഹപ്പുറത്തേറി, എട്ടു കൈകളിൽ ആയുധങ്ങളുമേന്തി, ഭവാനീദേവി പ്രത്യക്ഷയായി. കുകൂരൻ ആദ്യം അഹങ്കാരത്തോടെ ദേവിയെ വെല്ലുവിളിച്ചു, പിന്നെ പോത്തിന്റെ രൂപമെടുത്ത് ദേവിയുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. പക്ഷേ ദേവിയുടെ മുന്നിൽ അവന്റെ ഒരടവും ഫലിച്ചില്ല. ദേവി ത്രിശൂലം കൊണ്ട് അവനെ വധിച്ചു; വനത്തിൽ വീണ്ടും ശാന്തി നിറഞ്ഞു.

തുൾജാ ഭവാനി — 4

അനുഭൂതി ദേവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വീണു. അവർ പറഞ്ഞു: അമ്മേ, കുഞ്ഞിന്റെ ഒരൊറ്റ വിളിയിൽ അമ്മ ഓടിയെത്തുന്നതുപോലെ അവിടുന്ന് ഉടനടി വന്നുവല്ലോ. ഇനി ഈ മലയിൽത്തന്നെ വസിക്കണേ, ആപത്തിൽ അവിടുത്തെ വിളിക്കുന്ന ഏവർക്കും ഇതുപോലെ തുണ കിട്ടാൻ. പ്രസാദിച്ച ദേവി ആ വരം നൽകി അവിടെത്തന്നെ കുടികൊണ്ടു. ഭക്തയുടെ വിളിക്ക് ത്വരിതമായി എത്തിയതിനാൽ ദേവി ത്വരിത എന്നറിയപ്പെട്ടു; കാലക്രമേണ ആ പേര് തുൾജ എന്നായി, ആ സ്ഥലം തുൾജാപുർ എന്നും.

തുൾജാ ഭവാനി — 5

തുൾജാപുരിൽ ഇന്നും ജീവനുള്ള ഒരു അമ്മയെപ്പോലെയാണ് ദേവിയെ സേവിക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രപാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് നവരാത്രിക്കു മുമ്പ് ഏതാനും ദിവസം ദേവീവിഗ്രഹത്തെ കട്ടിലിൽ വിശ്രമിക്കാൻ കിടത്തുന്നു — ഇതിനെ മഞ്ചകീനിദ്ര എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഘടസ്ഥാപനയോടെ ദേവി വീണ്ടും ശ്രീകോവിലിൽ ഉപവിഷ്ടയാകുന്നു. ദസറയിലെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം തളർന്ന ദേവി വീണ്ടും കുറച്ചുദിവസം വിശ്രമിക്കുന്നു. ഭക്തർക്ക് ഇതു വെറുമൊരു ചടങ്ങല്ല; പോരാടുകയും തളരുകയും മക്കൾക്കുവേണ്ടി വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അമ്മയാണ് ഇത്.

തുൾജാ ഭവാനി — 6

ഛത്രപതി ശിവാജി മഹാരാജ് തുൾജാ ഭവാനിയുടെ അനന്യഭക്തനായിരുന്നു എന്ന് മഹാരാഷ്ട്രയിൽ പരക്കെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാളിനെയും നാട്ടുപാരമ്പര്യം ഭവാനി എന്ന പേരിൽ ഓർക്കുന്നു. ഇന്നും വീടുവീടാന്തരം അമ്മയുടെ ജോഗവാ ചോദിക്കുന്നു, ഗോന്ധൾ നടക്കുന്നു, ‘ആയി രാജാ ഉദോ ഉദോ’ എന്ന ജയഘോഷം മുഴങ്ങുന്നു. ആത്മാർഥമായ വിളിക്ക് ഒട്ടും വൈകാതെ എത്തുന്ന അമ്മയുടെ ആ രൂപത്തെയാണ് ഈ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.

ഉറവിടം

അനുഭൂതിയുടെയും കുകൂർ ദൈത്യന്റെയും കഥ തുൾജാപൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥലപാരമ്പര്യമാണ്, അതിനെ സ്കന്ദപുരാണവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; ദേവിയെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു കഥകളും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. ശിവാജി മഹാരാജിന്റെ ദേവീഭക്തി മഹാരാഷ്ട്രയിൽ വ്യാപകമായ പാരമ്പര്യമാണ്.

കൂടുതൽ കഥകൾ

കഥകൾ കാണാം, കേൾക്കാം — സൗജന്യ ആപ്പ്ഡൗൺലോഡ്App Store