ಆಂಡಾಳ್: ಆಂಡಾಳ್: ಮಾಲೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ತಾನು ಧರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಿದವಳು
ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರು, ತಮಿಳುನಾಡು

ಹನ್ನೆರಡು ಆಳ್ವಾರ್ ಸಂತರಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ ಒಬ್ಬರೇ ಸ್ತ್ರೀ ಸಂತರು; ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಭಕ್ತರು ಅವರನ್ನು ಸ್ವತಃ ಭೂದೇವಿಯ ರೂಪವೆಂದು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ದೇವಾಲಯವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ರಂಗಮನ್ನಾರ್ ಜೊತೆ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ರಚಿಸಿದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈಯನ್ನು ಮಾರ್ಗಳಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತ ಎಂಬ ಸರಳ ಭಕ್ತರಿದ್ದರು; ಮುಂದೆ ಅವರನ್ನು ಪೆರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ವಟಪತ್ರಶಾಯಿ ಭಗವಂತನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಹೂ ಬೆಳೆಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನ ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಗಿಡದ ಕೆಳಗೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣುಮಗು ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದನ್ನು ಭಗವಂತ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ತಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೋದೈ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.

ತಂದೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕೃಷ್ಣನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಕೋದೈ ಬೆಳೆದಳು. ಗೊಲ್ಲರ ಹಳ್ಳಿ, ಗೋಪಿಯರು, ಕೊಳಲಿನ ನಾದ — ಎಲ್ಲವೂ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರಿದವು. ತಾನು ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವತಃ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗುವೆ ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಅವಳು ತನ್ನನ್ನು ಗೊಲ್ಲತಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಅವನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಗೆಳತಿಯರು ಆಟದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೋದೈ ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ.

ತಂದೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೋದೈ ಗುಟ್ಟಾಗಿ ತಾನೇ ಧರಿಸಿ, ಈ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಭಗವಂತನಿಗೆ ತಕ್ಕವಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೇನೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಮಾಲೆ ತೆಗೆದು ಮತ್ತೆ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅದೇ ಮಾಲೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಳ ದಿನ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ತಂದೆ ಅವಳು ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು; ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಒಂದು ಕೂದಲು ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದು ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಭಗವಂತನ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಣೆಗೂ ಮುನ್ನ ಧರಿಸಲಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಬಹಳ ನೊಂದರು.

ಅಂದು ಅವರು ಹೊಸ ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಭಗವಂತ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದ — ಕೋದೈ ಧರಿಸಿದ ಮಾಲೆಯೇ ನನಗೆ ಬೇಕು, ಅದರ ಸುಗಂಧವೇ ನನಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಿಯ. ವಿಷ್ಣುಚಿತ್ತರು ಬೆರಗಾದರು, ತಮ್ಮ ಮಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕನ್ಯೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿತರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವಳು ಆಂಡಾಳ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಳು — ಅಂದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನೂ ಗೆದ್ದವಳು. ತಮಿಳು ಭಕ್ತರು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ‘ಸೂಡಿಕ್ಕೊಡುತ್ತ ಸುಡರ್ಕೊಡಿ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ — ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹೊಳೆಯುವ ಬಳ್ಳಿ.

ಆಂಡಾಳಳ ಪ್ರೀತಿ ಕವಿತೆಯಾಗಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಮಾರ್ಗಳಿ ತಿಂಗಳ ತಂಪಾದ ಮುಂಜಾನೆ, ಗೊಲ್ಲತಿಯಂತೆ ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವುದನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಅವಳು ಮೂವತ್ತು ಪದ್ಯಗಳ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ರಚಿಸಿದಳು. ನಂತರ ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ತವಕವನ್ನೂ, ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ತನ್ನ ಮದುವೆಯನ್ನೂ ವರ್ಣಿಸಿದಳು. ಮದುವೆಯ ವಯಸ್ಸಾದಾಗ, ಭಗವಂತನ ಯಾವ ರೂಪವನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಬಯಸುವೆ ಎಂದು ತಂದೆ ಕೇಳಿದರು; ಅವಳು ಶ್ರೀರಂಗಂನ ರಂಗನಾಥನನ್ನು ಆರಿಸಿದಳು.

ಇದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಂದೆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆಗ ಭಗವಾನ್ ರಂಗನಾಥ ಅವರಿಗೂ ಶ್ರೀರಂಗಂ ದೇವಾಲಯದ ಸೇವಕರಿಗೂ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ — ಕೋದೈಯನ್ನು ವಧುವಿನಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಶ್ರೀರಂಗಂಗೆ ಕರೆತನ್ನಿ. ಮಹಾ ಉತ್ಸವದೊಂದಿಗೆ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ ಹೊರಟಿತು, ಆಂಡಾಳ್ ಶ್ರೀರಂಗಂ ತಲುಪಿದರು. ಅವರು ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಿಂದ ಇಳಿದು ಗರ್ಭಗುಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಭಗವಂತನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ತಲುಪಿದರು. ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಬೆಳಕಿನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದರು ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ ಉತ್ಸವಗಳಂದು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಆಂಡಾಳ್ಗೆ ತೊಡಿಸಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತಿರುಮಲ ಮತ್ತು ಅಳಗರ್ ಕೋವಿಲ್ನ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಾರ್ಗಳಿಯಲ್ಲಿ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮನೆಗಳ ಮುಂದೆ ಮುಂಜಾನೆಗೂ ಮುನ್ನ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆಂಡಾಳಳ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು — ಇದನ್ನೇ ಆಂಡಾಳಳ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಆಧಾರ
ಆಂಡಾಳ್ರ ಜೀವನ ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಗುರುಪರಂಪರೆಯ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀವಿಲ್ಲಿಪುತ್ತೂರು ದೇವಾಲಯದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅವರ ರಚನೆಗಳಾದ ತಿರುಪ್ಪಾವೈ ಮತ್ತು ನಾಚ್ಚಿಯಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿ ನಾಲಾಯಿರ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಬಂಧಂನಲ್ಲಿ ಸಂಕಲಿತವಾಗಿವೆ. ಮಾಲೆಯ ವಿಷಯ ಹೇಗೆ ಬಯಲಾಯಿತು ಎನ್ನುವಂತಹ ಕೆಲವು ವಿವರಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.