MythraanMYTHRAAN
ଓଡ଼ିଆ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളം
AndroidiOS

ଆଣ୍ଡାଳ: ଆଣ୍ଡାଳ: ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅର୍ପଣ କଲେ

ଶ୍ରୀବିଲ୍ଲିପୁତ୍ତୂର, ତାମିଲନାଡୁ

ଆଣ୍ଡାଳ: ଆଣ୍ଡାଳ: ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅର୍ପଣ କଲେ
କଥା ଶୁଣନ୍ତୁବର୍ଣ୍ଣନା ହିନ୍ଦୀରେ

ଆଣ୍ଡାଳ ବାରଜଣ ଆଳୱାର ସନ୍ଥଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ନାରୀ ସନ୍ଥ, ଯାହାଙ୍କୁ ତାମିଲନାଡୁର ଶ୍ରୀବୈଷ୍ଣବ ଭକ୍ତମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଭୂଦେବୀଙ୍କ ରୂପ ବୋଲି ମାନନ୍ତି। ଶ୍ରୀଭିଲ୍ଲିପୁତ୍ତୁରରେ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଅଛି, ଯେଉଁଠି ସେ ରଙ୍ଗମନ୍ନାରଙ୍କ ସହିତ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରଚିତ ତିରୁପ୍ପାୱାଇ ମାର୍ଗଳି ମାସରେ ଘରେ ଘରେ ଓ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ଗାନ କରାଯାଏ।

ଶ୍ରୀଭିଲ୍ଲିପୁତ୍ତୁରରେ ବିଷ୍ଣୁଚିତ୍ତ ନାମରେ ଜଣେ ସରଳ ଭକ୍ତ ରହୁଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ପରେ ପେରିଆଳୱାର କୁହାଗଲା। ସେ ବଟପତ୍ରଶାୟୀ ଭଗବାନଙ୍କ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ନିଜ ବଗିଚାରେ ଫୁଲ ଲଗାଉଥିଲେ ଓ ପ୍ରତିଦିନ ମାଳ ଗୁନ୍ଥି ଅର୍ପଣ କରୁଥିଲେ। ଦିନେ ସକାଳେ ବଗିଚାରେ ତୁଳସୀ ଗଛ ମୂଳେ ସେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟିଆ ଝିଅ ପାଇଲେ। ସେ ତାକୁ ଭଗବାନଙ୍କ ଦିଆ ପ୍ରସାଦ ବୋଲି ମାନିଲେ, ଘରକୁ ନେଇଆସିଲେ ଓ ସ୍ନେହରେ ତାର ନାମ କୋଦୈ ରଖିଲେ।

ଆଣ୍ଡାଳ — 1

କୋଦୈ ପିତାଙ୍କ କୋଳରେ ବସି କୃଷ୍ଣଙ୍କ କାହାଣୀ ଶୁଣି ଶୁଣି ବଡ଼ ହେଲା। ଗୋପମାନଙ୍କ ଗାଁ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ବଂଶୀର ସ୍ୱର, ସବୁ ତାର ମନରେ ବସିଗଲା। ଧୀରେ ଧୀରେ ତାର ମନରେ ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ଯେ ସେ କୌଣସି ମଣିଷକୁ ନୁହେଁ, ସ୍ୱୟଂ ଭଗବାନଙ୍କୁ ହିଁ ବିବାହ କରିବ। ସେ ନିଜକୁ ଜଣେ ଗୋପାଳୁଣୀ ବୋଲି ଭାବୁଥିଲା ଓ ପ୍ରତି ପଲ ତାଙ୍କରି ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲା। ତାର ସାଥୀମାନେ ଖେଳରେ ମାତିଥାଆନ୍ତି, ଆଉ କୋଦୈ ଭଗବାନଙ୍କ କଥାରେ।

ଆଣ୍ଡାଳ — 2

ପିତା ପ୍ରତିଦିନ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମାଳ ଗୁନ୍ଥୁଥିଲେ, କୋଦୈ ଲୁଚିଛପି ତାକୁ ନିଜେ ପିନ୍ଧୁଥିଲା ଓ ଦେଖୁଥିଲା ଯେ ଏହି ମାଳରେ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଛି କି ନାହିଁ। ତା'ପରେ ମାଳ କାଢ଼ି ପୁଣି ଟୋକେଇରେ ରଖିଦେଉଥିଲା, ଆଉ ସେହି ମାଳ ମନ୍ଦିରରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଚଢ଼ୁଥିଲା। ବହୁତ ଦିନ ଯାଏ କାହାକୁ ଜଣାପଡ଼ିଲା ନାହିଁ। ଦିନେ ପିତା ତାକୁ ମାଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖିଲେ; କେତେକ କଥାରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ମାଳରେ ତାର ଗୋଟିଏ କେଶ ମିଳିଥିଲା। ସେ ବହୁତ ଦୁଃଖୀ ହେଲେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ ମାଳ ଚଢ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ପିନ୍ଧାଯାଇଛି।

ଆଣ୍ଡାଳ — 3

ସେଦିନ ସେ ନୂଆ ମାଳ ଗୁନ୍ଥି ଭଗବାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। କିନ୍ତୁ ରାତିରେ ଭଗବାନ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇ କହିଲେ, ମୋତେ ସେହି ମାଳ ଦରକାର ଯାହା କୋଦୈ ପିନ୍ଧିଥିଲା, ତାରି ସୁଗନ୍ଧ ମୋତେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ। ବିଷ୍ଣୁଚିତ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ ଓ ବୁଝିଗଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ସାଧାରଣ କନ୍ୟା ନୁହେଁ। ସେଦିନଠାରୁ ସେ ଆଣ୍ଡାଳ କୁହାଗଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଯିଏ ନିଜ ପ୍ରେମରେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ବି ଜିତିନେଲେ। ତାମିଲ ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ସୂଡ଼ିକ୍କୋଡୁତ୍ତ ସୁଡ଼ର୍କୋଡ଼ି କୁହନ୍ତି, ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲତା ଯିଏ ମାଳ ପିନ୍ଧି ଅର୍ପଣ କଲେ।

ଆଣ୍ଡାଳ — 4

ଆଣ୍ଡାଳଙ୍କ ପ୍ରେମ କବିତା ହୋଇ ବହିବାକୁ ଲାଗିଲା। ମାର୍ଗଳି ମାସର ଥଣ୍ଡା ଭୋରରେ, ଜଣେ ଗୋପାଳୁଣୀ ପରି ସାଥୀମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇ ବ୍ରତ ପାଇଁ ଚାଲିବାର କଳ୍ପନା କରି ସେ ତିରିଶ ପଦର ତିରୁପ୍ପାୱାଇ ରଚନା କଲେ। ତା'ପରେ ନାଚ୍ଚିୟାର ତିରୁମୋଳିରେ ସେ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ବ୍ୟାକୁଳତା ଓ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ନିଜ ବିବାହର ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ବିବାହ ବୟସ ହେବାରୁ ପିତା ପଚାରିଲେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କ କେଉଁ ରୂପକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହିଁବ, ସେ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମର ରଙ୍ଗନାଥଙ୍କୁ ବାଛିଲେ।

ଆଣ୍ଡାଳ — 5

ପିତା ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ ଯେ ଏହା କିପରି ହେବ। ସେତିକିବେଳେ ଭଗବାନ ରଙ୍ଗନାଥ ତାଙ୍କୁ ଓ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମ ମନ୍ଦିରର ସେବକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ କୋଦୈଙ୍କୁ ନବବଧୂ ପରି ସଜାଇ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମ ଅଣାଯାଉ। ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ସହିତ ପାଲିଙ୍କି ଚାଲିଲା ଓ ଆଣ୍ଡାଳ ଶ୍ରୀରଙ୍ଗମ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ପାଲିଙ୍କିରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଗର୍ଭଗୃହକୁ ଗଲେ ଓ ଭଗବାନଙ୍କ ଚରଣ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପରମ୍ପରା କୁହେ ଯେ ସେଇଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି ସହିତ ସେ ଭଗବାନଙ୍କଠାରେ ଲୀନ ହୋଇଗଲେ।

ଆଣ୍ଡାଳ — 6

ଆଜି ବି କେତେକ ବିଶେଷ ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରୀଭିଲ୍ଲିପୁତ୍ତୁରରେ ଆଣ୍ଡାଳଙ୍କୁ ପିନ୍ଧାଯାଇଥିବା ମାଳ ତିରୁମଳା ଓ ଅଳଗର କୋଇଲର ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଯାଏ। ମାର୍ଗଳିରେ ତାମିଲନାଡୁର ଘର ଆଗରେ ଭୋର ପୂର୍ବରୁ କୋଲମ ଅଙ୍କାଯାଏ ଓ ଆଣ୍ଡାଳଙ୍କ ତିରୁପ୍ପାୱାଇ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୁଏ। ଆଣ୍ଡାଳଙ୍କ କଥା କୁହେ ଯେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ତାହା ନୁହେଁ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ବରଂ ତାହା, ଯାହା ପୂରା ମନରେ, ନିଜର ସବୁକିଛି ସମର୍ପି ଦିଆଯାଏ।

ଉତ୍ସ

ଆଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଜୀବନକଥା ଶ୍ରୀବୈଷ୍ଣବ ଗୁରୁପରମ୍ପରାର ଜୀବନୀକଥା ଓ ଶ୍ରୀବିଲ୍ଲିପୁତ୍ତୂର ମନ୍ଦିରର ପରମ୍ପରାରେ ମିଳେ; ତାଙ୍କ ରଚନା ତିରୁପ୍ପାବୈ ଓ ନାଚ୍ଚିୟାର ତିରୁମୋଳି ନାଲାୟିର ଦିବ୍ୟ ପ୍ରବନ୍ଧମ୍‌ରେ ସଙ୍କଳିତ । ମାଳାର କଥା କିପରି ଜଣାପଡ଼ିଲା, ଭଳି କିଛି ବିବରଣୀ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ କୁହାଯାଏ ।

ଅଧିକ କଥା

କଥା ଦେଖନ୍ତୁ ଓ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମାଗଣା ଆପ୍ଡାଉନଲୋଡ୍App Store