MythraanMYTHRAAN
ଓଡ଼ିଆ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളം
AndroidiOS

ମୁରୁଗନ: ଜ୍ଞାନଫଳ ଓ ପଲାନିର ଦଣ୍ଡାୟୁଧପାଣି

ବଲ୍ଲୀମଲୈ ଓ ତିରୁତ୍ତଣି, ତାମିଲନାଡୁ

ମୁରୁଗନ: ଜ୍ଞାନଫଳ ଓ ପଲାନିର ଦଣ୍ଡାୟୁଧପାଣି
କଥା ଶୁଣନ୍ତୁବର୍ଣ୍ଣନା ହିନ୍ଦୀରେ

ମୁରୁଗନ ଭଗବାନ ଶିବ ଓ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସାନ ପୁତ୍ର ଓ ଗଣେଶଙ୍କ ସାନ ଭାଇ, ଯାହାଙ୍କୁ ତାମିଲ ଭୂମି ନିଜର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଦେବତା ମାନେ। ତାମିଲନାଡୁର ପଲନି ପାହାଡ଼ରେ ସେ ଦଣ୍ଡାୟୁଧପାଣି ରୂପରେ ବିରାଜମାନ, ଜଣେ ଯୁବ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ଯାହାଙ୍କ ହାତରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ। ଏହି ସ୍ଥାନ ମୁରୁଗନଙ୍କ ଛଅଟି ପବିତ୍ର ଧାମ, ଆରୁପଡୈ ୱୀଡୁ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ।

କଥା ଅନୁସାରେ, ଥରେ ଦେବର୍ଷି ନାରଦ କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଫଳ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ତାମିଲ ପରମ୍ପରା ଜ୍ଞାନପଳମ୍, ଅର୍ଥାତ୍ ଜ୍ଞାନର ଫଳ କୁହେ; ବହୁ ଲୋକ ଏହାକୁ ଆମ୍ବ ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ନାରଦ ସେହି ଫଳ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ଭେଟି ଦେଲେ। ପାଖରେ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର, ଗଣେଶ ଓ ଛୋଟ ମୁରୁଗନ ବସିଥିଲେ। ଦୁହିଁଙ୍କ ଆଖି ସେହି ଫଳ ଉପରେ ଅଟକିଗଲା ଓ ଦୁହେଁ ଚାହିଁଲେ ଫଳଟି ତାଙ୍କୁ ମିଳୁ।

ମୁରୁଗନ — 1

ଫଳ ଗୋଟିଏ ହିଁ ଥିଲା ଓ ତାକୁ ବାଣ୍ଟି ହେଉନଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀ ହସି ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ରଖିଲେ। ଯିଏ ସାରା ସଂସାର ପରିକ୍ରମା କରି ସବୁଠାରୁ ଆଗେ ଫେରିବ, ଫଳ ତାରି ହେବ। ମୁରୁଗନ କ୍ଷଣେ ବି ଡେରି କଲେ ନାହିଁ। ସେ ନିଜ ମୟୂର ଉପରେ ଆରୋହଣ କରି ପର୍ବତ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଦ୍ୱୀପ ଉପର ଦେଇ ଉଡ଼ିଗଲେ। ତାଙ୍କର ପୂରା ଭରସା ଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ମୟୂର ତାଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଆଗେ ଫେରାଇ ଆଣିବ।

ମୁରୁଗନ — 2

ଗଣେଶ ସେଇଠି ଠିଆ ହୋଇ କିଛି ସମୟ ଭାବୁଥିଲେ। ତା'ପରେ ସେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ନିଜ ମାତା ପିତାଙ୍କୁ ତିନି ଥର ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପରିକ୍ରମା କଲେ। ସେ କହିଲେ, ମୋ ପାଇଁ ମାତା ଓ ପିତା ହିଁ ସାରା ସଂସାର, ତାଙ୍କ ପରିକ୍ରମା ହିଁ ସଂସାରର ପରିକ୍ରମା। ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ ଏହି ବୁଦ୍ଧିରେ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ଜ୍ଞାନର ଫଳ ଗଣେଶଙ୍କ ହାତରେ ରଖିଦେଲେ।

ମୁରୁଗନ — 3

କିଛି ସମୟ ପରେ ମୁରୁଗନ ସାରା ସଂସାର ବୁଲି କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଫେରିଲେ, ଆଉ ଦେଖିଲେ ଫଳଟି ଆଗରୁ ବଡ଼ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ। ସବୁ କଥା ଜାଣି ତାଙ୍କ ମନ ବହୁତ ଆଘାତ ପାଇଲା। ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ପରିଶ୍ରମର କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ରହିଲା ନାହିଁ। ସେହି କ୍ଷଣରେ ସେ ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ଏବେ ତାଙ୍କୁ ନା କୌଣସି ଫଳ ଦରକାର, ନା ରେଶମୀ ବସ୍ତ୍ର, ନା କୌଣସି ରାଜକୀୟ ବୈଭବ। ସେ ଅଳଙ୍କାର କାଢ଼ିଦେଲେ, କେବଳ ଏକ କୌପୀନ ପିନ୍ଧିଲେ, ହାତରେ ଏକ ସାଧାରଣ ଦଣ୍ଡ ଧରି କୈଳାସ ଛାଡ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲେ।

ମୁରୁଗନ — 4

ଚାଲୁ ଚାଲୁ ସେ ତାମିଲ ଦେଶର ଏକ ଶାନ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ଓ ସେଇଠି ଠିଆ ହୋଇ ତପସ୍ୟାରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ। ସେହି ପାହାଡ଼ ତଳର ପୁରୁଣା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ତିରୁ ଆୱିନନ୍‌କୁଡ଼ି କୁହାଯାଏ, ଯାହାର ନାମ ପ୍ରାଚୀନ ତାମିଲ କାବ୍ୟ ତିରୁମୁରୁଗାଟ୍ରୁପ୍ପଡୈରେ ମୁରୁଗନଙ୍କ ଧାମ ମଧ୍ୟରେ ଆସେ। ସେପଟେ କୈଳାସରେ ମାତା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମନ ନିଜ ସାନ ପୁଅ ବିନା ଲାଗିଲା ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀ ନିଜେ ସେହି ପାହାଡ଼କୁ ଆସିଲେ।

ମୁରୁଗନ — 5

ମାତା ପୁଅକୁ କୋଳେଇ ନେଇ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ, ପଳମ୍ ନୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ପୁଅ, ସେହି ଫଳ ତ ତୁମେ ନିଜେ। ତୁମକୁ କୌଣସି ଫଳର କି ଦରକାର, ତୁମେ ତ ନିଜେ ଜ୍ଞାନର ରୂପ। ମାନ୍ୟତା ଅଛି ଯେ ଏହି ଶବ୍ଦରୁ ହିଁ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ପଳନୀ ହେଲା, ଯାହାକୁ ଆଜି ପଲନି କୁହାଯାଏ। ମାତା ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ପାଇ ମୁରୁଗନଙ୍କ ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ସେହି ପାହାଡ଼ରେ ରହି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ।

ମୁରୁଗନ — 6

ଆଜି ବି ପଲନି ପାହାଡ଼ରେ ମୁରୁଗନ ସେହି ରୂପରେ ଦଣ୍ଡାୟୁଧପାଣି ନାମରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି, କୌପୀନ ପିନ୍ଧି, ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଜଣେ ଯୁବ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ପରି। ପରମ୍ପରା କୁହେ ଯେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ସିଦ୍ଧ ଭୋଗର ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ପାହାଚ ଚଢ଼ି ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ଆଉ ବହୁ ଲୋକ ମାନସିକରେ ନିଜ ବାଳ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଯେପରି ମୁରୁଗନ ସବୁ କିଛି ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ପଲନିର କଥା ଶିଖାଏ ଯେ ଯାହାକୁ ଆମେ ହଜିଗଲା ବୋଲି ଭାବୁ, ଅନେକ ଥର ସେହି ହିଁ ଆମକୁ ଭିତରର ଜ୍ଞାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ।

ଉତ୍ସ

ଜ୍ଞାନଫଳ ଓ ପଲାନି ନାମର ଏହି କଥା ତାମିଲନାଡୁର ମନ୍ଦିର ଓ ଲୋକପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରଚଳିତ ଏବଂ ଏହାର ଅନେକ ରୂପ ମିଳେ । ତିରୁ ଆବିନନ୍କୁଡ଼ିର ଉଲ୍ଲେଖ ସଙ୍ଗମ ଯୁଗର ତାମିଲ କାବ୍ୟ ତିରୁମୁରୁକାଟ୍ରୁପ୍ପଡ଼ୈରେ ମୁରୁଗନଙ୍କ ଧାମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି ।

ଅଧିକ କଥା

କଥା ଦେଖନ୍ତୁ ଓ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମାଗଣା ଆପ୍ଡାଉନଲୋଡ୍App Store