MythraanMYTHRAAN
ಕನ್ನಡ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીമലയാളംଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್: ಸಮಯಪುರಂನ ಮಾತೆ ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್

ಸಮಯಪುರಂ, ತಿರುಚಿರಾಪಳ್ಳಿ, ತಮಿಳುನಾಡು

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್: ಸಮಯಪುರಂನ ಮಾತೆ ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್
ಕಥೆ ಕೇಳಿನಿರೂಪಣೆ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಊರೂರಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ತಾಯಿ; ಮಳೆಗಾಗಿ, ಹಾಗೂ ಜ್ವರ, ಸಿಡುಬು, ಮಹಾಮಾರಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಜನ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಿರುಚಿರಾಪಳ್ಳಿಯ ಬಳಿಯ ಸಮಯಪುರಂ ದೇವಾಲಯ ಅವಳ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಧಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು; ಅಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಯಪುರತ್ತಾಳ್, ಮಹಾಮಾಯಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಥೆ ದೇವಾಲಯದ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ತಮಿಳು ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.

ತಮಿಳು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಪೂಜೆ ನಡೆದುಬಂದಿದೆ — ಅವಳನ್ನು ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥವೂ ಇದೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ವರ ಹಬ್ಬಿದಾಗ, ಸಿಡುಬು ಮನೆಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಔಷಧದ ಆಸರೆಯೇ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಜನ ಇದೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಳೆ ಕಾದ ನೆಲವನ್ನು ತಂಪಾಗಿಸುವಂತೆ, ತಾಯಿ ಕಾದ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಂಪು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಂಬಿಕೆ.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 1

ಸಮಯಪುರದ ತಾಯಿಯ ವಿಗ್ರಹ ಮೊದಲು ಶ್ರೀರಂಗಂನ ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿತ್ತು ಎಂದು ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಕಥೆಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಾರಣ ಹೇಳುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ತಾಯಿಯ ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸು ಆ ದೇವಾಲಯದ ಪೂಜಾಪದ್ಧತಿಗೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಅರ್ಚಕರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು, ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಉತ್ತರದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಕಣ್ಣನೂರಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಬೇವಿನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಇಡಲಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೇ ಬಹಳ ಜನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಾಯಿಯನ್ನು ಶ್ರೀರಂಗಂನ ರಂಗನಾಥನ ತಂಗಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 2

ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಗೊಲ್ಲರು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯವರು ಬೇವಿನ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಚಪ್ಪರ ಹಾಕಿ, ದೀಪ ಹಚ್ಚಿ, ತಮ್ಮ ಸರಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ತಾಯಿ ಕಣ್ಣನೂರ್ ಅಮ್ಮನ್ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಳು. ತಾಯಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಳ ನೆರಳಿದೆ ಎಂದು ಹಳ್ಳಿಯವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಯಾರಾದರೂ ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಮನೆಯವರು ಅವರ ತಲೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು ಇಟ್ಟು ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 3

ಬಹಳ ನಂತರ, ವಿಜಯನಗರದ ಅರಸರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಈ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇನೆಯ ಬೀಡು ಇತ್ತು. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಸೇನೆಯ ನಾಯಕರು ತಾಯಿಯ ಮುಂದೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಜಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಇಲ್ಲಿ ತಾಯಿಗೆ ದೇವಾಲಯ ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹರಕೆ ಹೊತ್ತರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಯ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಂತರದ ಅರಸರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿದರು. ತಾಯಿಯ ಮುಖ್ಯ ವಿಗ್ರಹ ಕಲ್ಲಿನದಲ್ಲ, ಗಿಡಮೂಲಿಕೆ ಬೆರೆಸಿದ ಮಣ್ಣಿನದು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೇ ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಿಷೇಕ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 4

ಸಮಯಪುರದ ತಾಯಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಅಪೂರ್ವ ವಿಷಯ ಅವಳದೇ ವ್ರತ. ಮಾಸಿ ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯ ಭಾನುವಾರದಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ದಿನ ತಾಯಿ ತಾನೇ ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಪಚ್ಚೈ ಪಟ್ಟಿಣಿ ವಿರದಂ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಗೆ ಬೇಯಿಸಿದ ನೈವೇದ್ಯ ಅರ್ಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಮಜ್ಜಿಗೆ, ಎಳನೀರು, ಇಂಥದೇ ಸರಳ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾತ್ರ. ಸುತ್ತಲ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಜನ ಬುಟ್ಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಹೂವು ತಂದು ತಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಈ ಉತ್ಸವಕ್ಕೆ ಪೂಚ್ಚೊರಿದಲ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 5

ಇಂದಿಗೂ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಯಾರಿಗಾದರೂ ತೀವ್ರ ಜ್ವರ ಅಥವಾ ಸಿಡುಬು ಬಂದರೆ, ಬಹಳ ಕುಟುಂಬಗಳು ತಾಯಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗುಣವಾದ ಮೇಲೆ ಸಮಯಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಮಾವಿಳಕ್ಕು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ — ಅಕ್ಕಿಹಿಟ್ಟು, ಬೆಲ್ಲ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೀಪ. ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ಬಂದ ಭಕ್ತರು ಕಲ್ಲುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಬೇವಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಾಯಿಯ ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ರೋಗಿಯ ಸೇವೆ ಜೊತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಅವರು ಕಾಯಿಲೆಯವರನ್ನು ವೈದ್ಯರ ಬಳಿಯೂ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ, ತಾಯಿಯ ಹೆಸರನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಾರಿಯಮ್ಮನ್ — 6

ಚಿತ್ತಿರೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ರಥೋತ್ಸವ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಆಗ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಸೇರಿ ಅವಳ ರಥ ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಮಯಪುರದ ಕಥೆಯ ನಿಜವಾದ ಮರ್ಮ ಯಾವುದೇ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ಪವಾಡದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಮಕ್ಕಳು ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವರ ತಲೆಬದಿಯಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿರುವ, ಅವರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ತಾನೇ ಹಸಿದಿರುವ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಕಥೆ. ತಮಿಳು ಭಕ್ತರು ಇದೇ ಭಾವದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ — ಆತ್ತಾ, ಮಹಾಮಾಯಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು.

ಆಧಾರ

ಇದು ಸಮಯಪುರಂ ದೇವಾಲಯದ ಸ್ಥಳಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಜನಪದ ನಂಬಿಕೆ; ವಿಗ್ರಹ ಶ್ರೀರಂಗಂನಿಂದ ಬಂದದ್ದು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯ ನಿರ್ಮಾಣವಾದ ಕಾರಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಲವು ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಚ್ಚೈ ಪಟ್ಟಿನಿ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಪೂಚ್ಚೊರಿದಲ್ ಇಂದಿಗೂ ಆಚರಿಸಲಾಗುವ ದೇವಾಲಯದ ಉತ್ಸವಗಳು.

ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಥೆಗಳು

ಕಥೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ — ಉಚಿತ ಆ್ಯಪ್ಡೌನ್‌ಲೋಡ್App Store