MythraanMYTHRAAN
മലയാളം ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

രണ്ഛോഡ്റായ്: ഭക്തൻ ബോഡാണയും ഡാകോറിലെ രണ്ഛോഡ്റായും

ഡാകോർ, ഖേഡ (ഗുജറാത്ത്)

രണ്ഛോഡ്റായ്: ഭക്തൻ ബോഡാണയും ഡാകോറിലെ രണ്ഛോഡ്റായും
കഥ കേൾക്കുകവിവരണം ഹിന്ദിയിൽ

ഗുജറാത്തിലെ ഖേഡ ജില്ലയിലുള്ള ഡാക്കോർ ഒരു വലിയ തീർഥസ്ഥാനമാണ്; ഇവിടെ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ രണ്ഛോഡ്‌രായ് ആയി കുടികൊള്ളുന്നു. മഥുരയിലെ പ്രജകളെ രക്ഷിക്കാൻ കൃഷ്ണൻ യുദ്ധക്കളം വിട്ട് ദ്വാരക പണിത ലീലയുടെ ഓർമ്മയാണ് രണ്ഛോഡ് എന്ന പേര്. ഈ ദ്വാരകാധീശൻ തന്നെയാണ് വൃദ്ധനായ ഭക്തൻ ബോഡാണയുടെ സ്നേഹത്തിനു വഴങ്ങി ദ്വാരകയിൽ നിന്ന് ഡാക്കോറിലേക്കു വന്നതെന്ന് ഭക്തർ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഡാക്കോർ ഗ്രാമത്തിൽ ബോഡാണ എന്ന ഒരു സാധു ഭക്തൻ ഭാര്യ ഗംഗാബായിയോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. വീട്ടിൽ പണം കുറവായിരുന്നു, പക്ഷേ മനസ്സിൽ ദ്വാരകാധീശനോട് അളവറ്റ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു. ആറുമാസം കൂടുമ്പോൾ കാൽനടയായി ദ്വാരകയിൽ പോയി ഭഗവാനെ ദർശിക്കുമെന്ന് ബോഡാണ വ്രതമെടുത്തിരുന്നു. കൈവെള്ളയിൽ ഒരു തുളസിച്ചട്ടിയുമേന്തി ഭജന പാടിക്കൊണ്ട് അവൻ ആ നീണ്ട വഴി താണ്ടും, ആ തുളസി ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിൽ അർപ്പിക്കും.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 1

വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. എഴുപത്തിരണ്ടാം വയസ്സുവരെ ബോഡാണ ഈ വ്രതം പാലിച്ചു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ ശരീരം വഴങ്ങാതായിത്തുടങ്ങി. ഒരിക്കൽ ദ്വാരകയിൽ ദർശനം നടത്തുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു; ഭഗവാനേ, ഇനി ഒരുപക്ഷേ വരാൻ കഴിഞ്ഞേക്കില്ല എന്ന് അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അന്നു രാത്രി ഭഗവാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു: ബോഡാണാ, ഇനി നീ വരേണ്ടതില്ല. അടുത്ത തവണ ഒരു കാളവണ്ടിയുമായി വരൂ, ഞാൻ തന്നെ നിന്നോടൊപ്പം ഡാക്കോറിലേക്കു വരാം.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 2

അടുത്ത കാർത്തിക പൗർണ്ണമിക്ക് ബോഡാണ ഒരു പഴയ കാളവണ്ടിയുമായി ദ്വാരകയിലെത്തി. അർധരാത്രി ഭഗവാന്റെ ഇച്ഛപോലെ അവൻ വിഗ്രഹം എടുത്തു — അത് അവന്റെ കൈകളിൽ പൂവുപോലെ ഭാരമില്ലാത്തതായിരുന്നു — എന്നിട്ട് വണ്ടിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ഭഗവാൻ അവനോട് ഉറങ്ങിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു, എന്നിട്ട് സ്വയം വണ്ടി തെളിച്ചു. വഴിയിൽ ഭഗവാൻ ഒരു വേപ്പുമരം തൊട്ടെന്നും അതിന്റെ ഒരു കൊമ്പിന് ഇന്നും മധുരമുണ്ടെന്നും നാട്ടുവിശ്വാസമുണ്ട്. നേരം പുലരുമ്പോഴേക്കും വണ്ടി ഡാക്കോറിലെത്തി.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 3

രാവിലെ ദ്വാരകയിൽ വിഗ്രഹം കാണാതായതോടെ പൂജാരിമാർക്കിടയിൽ ബഹളമായി. അവർ ബോഡാണയെ പിന്തുടർന്ന് ഡാക്കോറിലെത്തി. ഭഗവാന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ബോഡാണ വിഗ്രഹം ഗോമതി തടാകത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു. പിന്തുടർന്നവരുടെ കോപത്തിലും പരിഭ്രമത്തിലും എറിഞ്ഞ ഒരു കുന്തം വൃദ്ധനായ ബോഡാണയുടെ മേൽ തറച്ചു; ഭഗവാന്റെ നാമം ജപിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഭക്തൻ അവിടെത്തന്നെ ദേഹം വെടിഞ്ഞു. ഭഗവാനു പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിച്ച ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ ആഹുതിയായാണ് ഭക്തർ ആദരവോടെ ആ അന്ത്യം ഓർക്കുന്നത്.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 4

പൂജാരിമാർക്ക് വിഗ്രഹം കിട്ടിയപ്പോൾ അതു തിരിച്ചുതരണമെന്ന് അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ ഭഗവാൻ ഗംഗാബായിയോടു സ്വപ്നത്തിൽ പറഞ്ഞു: എന്റെ വിഗ്രഹത്തിന്റെ തൂക്കത്തിനൊത്ത സ്വർണ്ണം വാങ്ങി മടങ്ങിപ്പോകാൻ അവരോടു പറയൂ. പാവപ്പെട്ട ഒരു വിധവയ്ക്ക് ഇത്രയും സ്വർണ്ണം എവിടെ നിന്നു കിട്ടാൻ എന്നു കരുതി പൂജാരിമാർ സമ്മതിച്ചു. ഗോമതിയുടെ കരയിൽ ഒരു വലിയ ത്രാസ് സ്ഥാപിച്ചു. ഒരു തട്ടിൽ ഭഗവാന്റെ വിഗ്രഹം വച്ചു; ഗ്രാമം മുഴുവൻ ശ്വാസമടക്കി നോക്കിനിന്നു.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 5

സ്വർണ്ണമെന്നു പറയാൻ ഗംഗാബായിയുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഒരു ചെറിയ മൂക്കുത്തി മാത്രം. അവൾ കണ്ണടച്ച് ഭഗവാനെ സ്മരിച്ച് ആ മൂക്കുത്തി മറ്റേ തട്ടിൽ വച്ചു. ത്രാസ് ആടി, രണ്ടു തട്ടുകളും സമമായി — എല്ലാവരും അതു കണ്ടു. സ്വർണ്ണക്കൂമ്പാരം കൊണ്ടു തൂക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഭഗവാൻ ഒരു വിധവയുടെ മൂക്കുത്തിയോളം ഭാരം കുറഞ്ഞവനായി. മൂക്കുത്തിയോടൊപ്പം ഒരു തുളസിയിലയും വച്ചിരുന്നു എന്ന് പല കഥകളിലും പറയുന്നു. ഈ തുലാഭാരം നടന്ന സ്ഥലം ഇന്നും ഗോമതിയുടെ കരയിൽ കാണിച്ചുതരുന്നു.

രണ്ഛോഡ്റായ് — 6

വെറുംകൈയോടെ മടങ്ങിയ പൂജാരിമാർ ദുഃഖിതരായിരുന്നു, പക്ഷേ ഭഗവാൻ അവരെയും നിരാശരാക്കിയില്ല. ദ്വാരകയിലെ ഒരു പടിക്കിണറ്റിൽ ഇതുപോലൊരു വിഗ്രഹം കിട്ടുമെന്നും അതിനെ പൂജിക്കണമെന്നും ഭഗവാൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ദ്വാരകയിലും ദ്വാരകാധീശന്റെ സേവ തുടർന്നു, ഡാക്കോറിൽ രണ്ഛോഡ്‌രായ് തന്റെ ഭക്തന്റെ ഗ്രാമത്തിൽ കുടികൊണ്ടു. ഇന്നും പൗർണ്ണമി നാളുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഫാൽഗുന പൗർണ്ണമിക്ക്, ലക്ഷക്കണക്കിനു ഭക്തർ കാൽനടയായി ഡാക്കോറിലെത്തുന്നു. ഭഗവാനെ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടല്ല, സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് തൂക്കുന്നത് എന്ന് ഈ കഥ പറയുന്നു.

ഉറവിടം

ഡാകോർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പാരമ്പര്യവും ഗുജറാത്തിലെ ഭക്തിപാരമ്പര്യവും; കഥയുടെ വിവരങ്ങൾ പല രൂപത്തിൽ കാണുന്നു — ഉദാഹരണത്തിന്, മൂക്കുത്തിയോടൊപ്പം തുളസിയില വച്ചോ ഇല്ലയോ എന്നതും ദ്വാരകയിൽ വിഗ്രഹം എങ്ങനെ കണ്ടെത്തി എന്നതും.

കൂടുതൽ കഥകൾ

കഥകൾ കാണാം, കേൾക്കാം — സൗജന്യ ആപ്പ്ഡൗൺലോഡ്App Store