MythraanMYTHRAAN
ଓଡ଼ିଆ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളം
AndroidiOS

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ: ବର୍ବରୀକଙ୍କ ଶିରଦାନ ଓ ଶ୍ୟାମ ନାମର ବରଦାନ

ଖାଟୁ, ସିକର (ରାଜସ୍ଥାନ)

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ: ବର୍ବରୀକଙ୍କ ଶିରଦାନ ଓ ଶ୍ୟାମ ନାମର ବରଦାନ
କଥା ଶୁଣନ୍ତୁବର୍ଣ୍ଣନା ହିନ୍ଦୀରେ

ରାଜସ୍ଥାନର ସୀକର ଜିଲ୍ଲାର ଖାଟୁ ଗାଁରେ ବିରାଜମାନ ଶ୍ୟାମ ବାବାଙ୍କୁ ଭକ୍ତମାନେ ସ୍ନେହରେ ହାରିଥିବାଙ୍କ ସାହାରା ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ମାନ୍ୟତା ଅଛି ଯେ ସେ ମହାଭାରତ କାଳର ବୀର ବର୍ବରୀକ, ଭୀମଙ୍କ ନାତି ଓ ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମାଗିବାରୁ ନିଜ ଶିର ଦାନ କରିଦେଇଥିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବରଦାନରୁ କଳିଯୁଗରେ ସେ ତାଙ୍କରି ନାମ ଶ୍ୟାମରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି, ଆଉ ଫାଲ୍ଗୁନ ମେଳାରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଖାଟୁରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।

ପାଣ୍ଡବ ଭୀମ ଓ ହିଡ଼ିମ୍ବାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କ ଘରେ ବର୍ବରୀକଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ମାତା ମୌରବୀ ପିଲାଦିନରୁ ତାଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା ସହ ଧର୍ମର ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ବଡ଼ ହୋଇ ବର୍ବରୀକ କଠୋର ତପସ୍ୟା କଲେ ଓ ଦେବୀଙ୍କ କୃପାରେ ତିନୋଟି ଅମୋଘ ବାଣ ପାଇଲେ। କୁହାଯାଏ, ଏହି ତିନୋଟି ବାଣରେ ସେ ପୂରା ଯୁଦ୍ଧର ଫଇସଲା କ୍ଷଣକରେ କରିପାରୁଥିଲେ। ମାତା ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ବଚନ ନେଇଥିଲେ, ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ପକ୍ଷ ହାରୁଥିବ, ସର୍ବଦା ତାରି ସାଥ ଦେବ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 1

ଯେତେବେଳେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ହେବାର ଖବର ଆସିଲା, ବର୍ବରୀକ ନିଜ ନୀଳ ଘୋଡ଼ାରେ ଆରୋହଣ କରି, ଧନୁ ଓ ତିନୋଟି ବାଣ ଧରି, ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଓ ନିଜ ବଚନ ରଖିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ସବୁ ଜାଣୁଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ବେଶ ଧରି ବାଟରେ ଏକ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ ତଳେ ଭେଟିଲେ। ସେ ହସି ପଚାରିଲେ, କେବଳ ତିନୋଟି ବାଣ ନେଇ ଏତେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଛ? ବର୍ବରୀକ ବିନମ୍ରତାର ସହ କହିଲେ ଯେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ବାଣ ହିଁ ପୂରା ସେନା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 2

ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, ତେବେ ଦେଖାଅ, ଏହି ଅଶ୍ୱତ୍ଥର ସବୁ ପତ୍ର ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ଭେଦ କର। ସେ ଚୁପଚାପ ଗୋଟିଏ ପତ୍ର ନିଜ ପାଦ ତଳେ ଚାପି ରଖିଲେ। ବର୍ବରୀକ ଆଖି ବୁଜି ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ। ବାଣ ଗଛର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପତ୍ର ଭେଦ କଲା ଓ ତା'ପରେ ଆସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିବାକୁ ଲାଗିଲା। ବର୍ବରୀକ କହିଲେ, ବିପ୍ରବର, ନିଜ ପାଦ ହଟାଇ ନିଅନ୍ତୁ, ନହେଲେ ବାଣ ଆପଣଙ୍କ ଚରଣକୁ ମଧ୍ୟ ଭେଦ କରିଦେବ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବୁଝିଗଲେ ଯେ ଏହି ବୀର ଯେଉଁ ପକ୍ଷକୁ ଯିବେ, ତାକୁ ଜିତାଇଦେବେ, ଆଉ ହାରୁଥିବା ପକ୍ଷର ସାଥ ଦେବା ବଚନ ଯୋଗୁଁ ବାରମ୍ବାର ପକ୍ଷ ବଦଳାଇବେ, ତେବେ ଶେଷରେ କେହି ବି ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 3

ବ୍ରାହ୍ମଣ ବର୍ବରୀକଙ୍କଠାରୁ ଦାନ ମାଗିଲେ। ଦାନବୀର ବର୍ବରୀକ କହିଲେ, ଯାହା ମାଗିବେ, ଦେବି। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, ମୋତେ ତୁମର ଶିର ଦରକାର। ବର୍ବରୀକ ଚକିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବଚନରୁ ହଟିଲେ ନାହିଁ। ସେ କେବଳ ଏତିକି କହିଲେ, କୌଣସି ସାଧାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏପରି ଦାନ ମାଗନ୍ତି ନାହିଁ, କୃପା କରି ନିଜ ପ୍ରକୃତ ରୂପ ଦେଖାନ୍ତୁ। ସେତେବେଳେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ରୂପର ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ବର୍ବରୀକ ପ୍ରଣାମ କରି ଗୋଟିଏ ହିଁ ଇଚ୍ଛା ରଖିଲେ, ଯେ ମୁଁ ଏହି ପୂରା ଯୁଦ୍ଧ ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 4

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଇଚ୍ଛା ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ବର୍ବରୀକ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ନିଜ ଶିର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚରଣରେ ଅର୍ପଣ କରିଦେଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ଶିରକୁ ଅମୃତରେ ସିଞ୍ଚି ଯୁଦ୍ଧଭୂମି ପାଖରେ ଏକ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ବର୍ବରୀକ ଅଠର ଦିନର ପୂରା ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ଲାଗିଲା ଯେ ବିଜୟର ଶ୍ରେୟ କାହାର। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ, ଏହା ତ ତାଙ୍କୁ ପଚାର ଯିଏ ସବୁ ଦେଖିଛନ୍ତି। ବର୍ବରୀକଙ୍କ ଶିର କହିଲା, ମୁଁ ତ ପୂରା ରଣରେ କେବଳ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସବୁଆଡ଼େ ତାଙ୍କରି ଚକ୍ର ଚାଲୁଥିଲା। ଏହା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଅଭିମାନ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 5

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବର୍ବରୀକଙ୍କ ତ୍ୟାଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବରଦାନ ଦେଲେ, କଳିଯୁଗରେ ତୁମେ ମୋ ଶ୍ୟାମ ନାମରେ ପୂଜା ପାଇବ। ଯେଉଁ ହାରିଥିବା, କ୍ଳାନ୍ତ ମଣିଷ ସଚ୍ଚା ମନରେ ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିବ, ତାକୁ ସାହାରା ମିଳିବ। ଏହିପରି ହାରୁଥିବାର ସାଥ ଦେବାର ଯେଉଁ ବଚନ ବର୍ବରୀକ ନିଜ ମାତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ଯୁଗ ଯୁଗ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ମନ୍ଦିର-ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଏହା ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସେହି ଶିରକୁ ରୂପବତୀ ନଦୀକୁ ସମର୍ପି ଦେଲେ।

ଖାଟୁ ଶ୍ୟାମ — 6

ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ପରେ ଖାଟୁ ଗାଁରେ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଜାଗାରେ ପହଞ୍ଚି ଆପେ ଆପେ ଦୁଧ ଝରାଇବାକୁ ଲାଗିଲା। ଲୋକେ ସେଠାରେ ଖୋଳିବାରୁ ମାଟି ଭିତରୁ ଏକ ଶିର ପ୍ରକଟ ହେଲା, ଯାହାକୁ ପୂଜା ପାଇଁ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା। କୁହାଯାଏ, ସେଠାକାର ରାଜା ରୂପ ସିଂହ ଚୌହାନ ଓ ରାଣୀ ନର୍ମଦା କଁୱରଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଆଦେଶ ମିଳିଲା, ଆଉ ସେମାନେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଇଲେ। ଯେଉଁ ଜାଗାରେ ଶିର ମିଳିଥିଲା, ତାହାକୁ ଆଜି ଶ୍ୟାମ କୁଣ୍ଡ କୁହାଯାଏ। ଆଜି ବି ଫାଲ୍ଗୁନ ମେଳାରେ ଭକ୍ତମାନେ ରୀଙ୍ଗସରୁ ନିଶାନ ଧରି ପାଦରେ ଚାଲି ଖାଟୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଆଉ କୁହନ୍ତି, ହାରେ କା ସହାରା, ବାବା ଶ୍ୟାମ ହମାରା।

ଉତ୍ସ

ବର୍ବରୀକଙ୍କ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସ୍କନ୍ଦ ପୁରାଣର ମାହେଶ୍ୱର ଖଣ୍ଡ (କୌମାରିକା ଖଣ୍ଡ)ରେ କିଛି ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ମିଳେ ଏବଂ ମହାଭାରତର ମୂଳ ପାଠରେ ନାହିଁ; ଶିରଦାନ, ଶ୍ୟାମ ନାମର ବରଦାନ ଓ ଖାଟୁରେ ଶିର ପ୍ରକଟ ହେବାର କଥା ରାଜସ୍ଥାନର ଲୋକ ଓ ମନ୍ଦିରପରମ୍ପରା, ଆଉ ଏହାର ଅନେକ ରୂପ ପ୍ରଚଳିତ ।

ଅଧିକ କଥା

କଥା ଦେଖନ୍ତୁ ଓ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମାଗଣା ଆପ୍ଡାଉନଲୋଡ୍App Store