MythraanMYTHRAAN
தமிழ் ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളംଓଡ଼ିଆ
AndroidiOS

கண்டோபா: கண்டோபா, மல்சா, பாணாய்

ஜெஜுரி, மகாராஷ்டிரா

கண்டோபா: கண்டோபா, மல்சா, பாணாய்
கதையைக் கேளுங்கள்விவரிப்பு இந்தியில்

மல்ஹாரி மார்த்தாண்ட், கண்டேராயா என்றும் அழைக்கப்படும் கண்டோபா சிவபெருமானின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார்; மகாராஷ்டிரத்தின் எண்ணற்ற குடும்பங்களின் குலதெய்வம் அவர். புனே அருகே ஜேஜுரி மலையில் அவரது கோட்டைக் கோயில் உள்ளது; அங்கே மஞ்சள் பண்டாராவை வாரி இறைத்து பக்தர்கள் அவருக்கு ஜெய முழக்கமிடுகிறார்கள். இது அவரது இரு மனைவியரான ம்ஹால்சா, பாணாயி ஆகியோரின் கதை.

மணி, மல்லன் என்ற இரு அசுரர்கள் முனிவர்களைத் துன்புறுத்தியபோது, சிவபெருமான் மார்த்தாண்ட பைரவர் வடிவெடுத்து அவர்களை அழித்தார் என்று சொல்கிறார்கள்; அந்த வெற்றியின் கதை சம்பா சஷ்டியுடன் தனியாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதன் பின் தேவர் ஜேஜுரியைத் தம் தலைநகராக்கி, குதிரை மீதேறி, கையில் வாளேந்தி, பக்தர்களைக் காக்கும் கண்டோபாவாக அங்கேயே குடிகொண்டார். ஆனால் அவரது லீலை அத்துடன் முடியவில்லை. அவர் வாழ்வில் இரு தேவியர் வந்தார்கள்; அவர்களின் கதை மகாராஷ்டிரத்தின் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் பாடப்படுகிறது.

கண்டோபா — 1

முதலாமவர் ம்ஹால்சா. மரபுப்படி, பார்வதி தேவியே நேவாசாவைச் சேர்ந்த திம்ஷேட் என்ற வணிகரின் வீட்டில் மகளாகப் பிறந்தாள். ம்ஹால்சா அழகும் அறிவும் சமையலில் திறமையும் கொண்டவள்; சிறுவயது முதலே அவள் மனம் மல்ஹாரியிடமே லயித்திருந்தது. பௌஷ பௌர்ணமியன்று பாலியில் மிகக் கோலாகலமாகக் கண்டோபா–ம்ஹால்சா திருமணம் நடந்தது; இன்றும் ஆண்டுதோறும் அதே நாளில் பாலியில் இந்தத் திருமண விழா கொண்டாடப்படுகிறது. ம்ஹால்சா அரசியாக ஜேஜுரி கோட்டையில் தேவருடன் வாழத் தொடங்கினாள்.

கண்டோபா — 2

இரண்டாமவர் பாணாயி. ஆடு மேய்க்கும் ஒரு குடியிருப்பின் தலைவனுக்குக் காட்டில் ஒரு சிறு பெண் குழந்தை கிடைத்தது, அவன் அவளைத் தன் மகளாக வளர்த்தான் என்கிறது நாட்டுப்புறக் கதை. சில கதைகள் அவளைச் சுவர்க்கத்துக் கன்னி என்கின்றன, சில கங்கையின் வடிவம் என்கின்றன. ஆடுகளுக்கு நடுவே வளர்ந்த பாணாயி வெகுளியானவள், அச்சமற்றவள், மனத்தூய்மை கொண்டவள். கண்டோபாவின் மகிமையைக் கேட்டிருந்த அவள், மனதுக்குள் அவரையே தனக்குரியவராக ஏற்றிருந்தாள். தேவர் தன்னை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவள் தினமும் வேண்டினாள்.

கண்டோபா — 3

ஒருநாள் கோட்டையில் கண்டோபாவும் ம்ஹால்சாவும் சாரிபாட் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். தோற்பவர் 12 ஆண்டுகள் காட்டில் கழிக்க வேண்டும் என்று முடிவானது. கண்டோபா தோற்றார்; பாணாயியின் அழைப்பைக் கேட்டு அவர் வேண்டுமென்றே தோல்வியை ஏற்றார் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். வாக்கைக் காப்பாற்ற அவர் கோட்டையை விட்டுப் புறப்பட்டு, வயதான ஏழை மேய்ப்பன் வேடத்தில் பாணாயியின் தந்தையின் குடியிருப்பை அடைந்தார். அவர் வேலை கேட்டார்; ஆடு மேய்ப்பது, முற்றம் பெருக்குவது, தண்ணீர் இறைப்பது போன்ற எல்லாச் சிறு வேலைகளையும் மகிழ்ச்சியுடன் செய்யத் தொடங்கினார்.

கண்டோபா — 4

குடியிருப்பு மக்கள் இந்த முதிய வேலையாளை அற்பமாக நினைத்து, எதற்கெடுத்தாலும் வேலை ஏவினார்கள். அவர் எல்லாவற்றையும் மௌனமாகப் பொறுத்துக்கொண்டார். பிறகு ஒருநாள் மேய்ச்சல் நிலத்தில் மந்தை முழுவதும் திடீரென்று உயிரே இல்லாதது போல் விழுந்துவிட்டது. குடியிருப்பில் பெரும் ஓலம் எழுந்தது; ஏனெனில் ஆடுகளே அவர்களின் முழுச் செல்வம். அப்போது அந்த முதிய மேய்ப்பன் சொன்னார்: “பாணாயியை எனக்கு மணம் முடித்துக் கொடுத்தால், இந்த மந்தையை மீண்டும் எழுப்புவேன்.” ஏனோ தெரியவில்லை, இந்த வேலையாள் மீது பாணாயியின் மனதில் ஏற்கனவே பக்தி பிறந்திருந்தது; அவள் சம்மதம் சொன்னாள்.

கண்டோபா — 5

மேய்ப்பன் சொன்னதுமே மந்தை முழுவதும் கத்தியபடி எழுந்து நின்றது; குடியிருப்பில் எளிமையாகத் திருமணம் நடந்தது. ஜேஜுரிக்குத் திரும்பும் வழியில் அந்த மேய்ப்பன் தம் உண்மை வடிவைக் காட்டினார்: குதிரை மீதேறி, நெற்றியில் பண்டாராவுடன், மல்ஹாரி மார்த்தாண்டரே. பாணாயியின் கண்கள் கலங்கின. ஆண்டுக்கணக்காக அவள் வழிபட்டு வந்த தேவரே அவள் கையைப் பற்றி நின்றார்.

கண்டோபா — 6

ஜேஜுரியை அடைந்ததும் தேவரை வரவேற்றது ம்ஹால்சாவின் சினம். இந்தப் புதிய திருமணம் அரசிக்குக் கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை; இரு தேவியருக்கும் இடையே கடும் வாக்குவாதம் நடந்தது; அந்தச் செல்லச் சண்டைகள் இன்றும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களில் மிகுந்த அன்புடனும் சிரிப்புடனும் பாடப்படுகின்றன. அப்போது கண்டோபா இருவரின் மதிப்பையும் காத்தார். கோட்டைக்கு மேலே உள்ள முதன்மைக் கோயிலில் ம்ஹால்சா அவருடன் வீற்றிருந்தாள்; மலையின் கீழ்ப்பகுதி பாணாயிக்குக் கிடைத்தது, அங்கே அவளுக்கெனத் தனி இடம் உண்டு.

கண்டோபா — 7

மகாராஷ்டிர பக்தர்கள் இந்தக் கதையில் தங்கள் தேவரைக் காண்கிறார்கள் — அரண்மனை அரசிக்கும் உரியவர், காட்டு மேய்ப்பப் பெண்ணுக்கும் உரியவர்; வாக்குக்காக ராஜ்யத்தைத் துறக்கக் கூடியவர், அன்புக்காக வேலையாளாகப் பணி செய்யக் கூடியவர். அதனால்தான் விவசாயிகள், மேய்ப்பர்கள், வணிகர்கள், வீரர்கள் என எல்லோரும் அவரைத் தங்கள் குலதெய்வமாகக் கருதுகிறார்கள். ஜேஜுரியில் அவ்வளவு பண்டாரா பறப்பதால் கோட்டை முழுவதும் தங்கம் போல் மஞ்சளாகத் தெரிகிறது; மக்கள் அதை அன்புடன் ‘சோன்யாசி ஜேஜுரி’ — பொன் ஜேஜுரி — என்கிறார்கள். அங்கே ஒரே முழக்கம் ஒலிக்கிறது: யேள்கோட் யேள்கோட் ஜெய் மல்ஹார்.

மூலம்

மணி–மல்லர் மீதான வெற்றியின் கதை மல்ஹாரி மாஹாத்மியத்தில் உள்ளது; அது தன்னை பிரம்மாண்ட புராணத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கூறிக்கொள்கிறது. மல்சா, பாணாய் ஆகியோரின் கதைகள் மகாராஷ்டிராவின் நாட்டார் மரபிலிருந்தும் பக்திப் பாடல்களிலிருந்தும் வருகின்றன; இவற்றுக்குப் பல வடிவங்கள் வழக்கில் உள்ளன.

மேலும் கதைகள்

கதைகளைப் பாருங்கள், கேளுங்கள் — இலவச செயலிடவுன்லோட்App Store