தாரிணி அன்னை: பின்னாலேயே வந்த தாரிணி அன்னை
கடகாவ், கியோஞ்சர், ஒடிசா

கேந்துஜர் (கியோஞ்சர்) மாவட்டத்தின் கடகாவ் கிராமத்தில், அடர்ந்த சால் மரக் காட்டின் நடுவே அன்னை தாரிணியின் பீடம் உள்ளது; அங்கே தேவி சிந்தூரச் சிவப்பு முகமும் பெரிய கண்களும் கொண்ட கல் வடிவில் வழிபடப்படுகிறாள். தாரிணி என்றால் ஆபத்திலிருந்து கரையேற்றுபவள் என்று பொருள். ஒடிசா முழுவதும் பயணிகளும் வாகன ஓட்டிகளும் பயணத்துக்கு முன் அன்னையை நினைத்து, அவள் பெயரில் தேங்காயைக் கடகாவுக்கு அனுப்புகிறார்கள்.
இந்தக் கதை 15-ஆம் நூற்றாண்டு ஒடிசாவுடன் தொடர்புடையது. பூரியின் கஜபதி மகாராஜா புருஷோத்தம தேவர், காஞ்சி இளவரசி பத்மாவதியை மணக்க விருப்பம் தெரிவித்துத் தூது அனுப்பினார். ஆனால் ரத யாத்திரையில் துடைப்பம் ஏந்தி ரதத்தைப் பெருக்கும் மன்னருக்குத் தன் மகளைக் கொடுக்க மாட்டேன் என்று சொல்லிக் காஞ்சி மன்னர் மறுத்துவிட்டார். மகாபிரபுவின் சேவை இழிவாகக் கருதப்பட்டதால் மனம் புண்பட்ட கஜபதி காஞ்சியின் மீது படையெடுத்தார்; ஆனால் முதல் முறை வெற்றி கிடைக்கவில்லை.

கஜபதி மகாபிரபு ஜகந்நாதரின் திருவடிகளில் வேண்டிக்கொண்டு மீண்டும் படையைத் திரட்டினார். இந்தப் படையெடுப்பில் அவரது சேனாதிபதி, அந்நாட்களில் பூரியில் தங்கியிருந்த கேந்துஜர் இளவரசர் கோவிந்த பஞ்ஜ். இம்முறை ஜகந்நாதரும் பலபத்ரரும் கருப்பு, வெள்ளைக் குதிரைகளில் ஏறிப் படைக்கு முன்னால் சென்றார்கள் என்று ஒடிசாவின் புகழ்பெற்ற காஞ்சி–காவேரி நாட்டுப்புறக் கதை சொல்கிறது. தெற்கு நோக்கிச் செல்லும்போது ஓர் இடத்தில் கோவிந்த பஞ்ஜின் குதிரை திடீரென்று நின்றுவிட்டது, முன்னே நகரவே இல்லை. அங்கேயே, மக்கள் அன்னை தாரிணி என்று அழைத்த ஒரு தேவியின் இருப்பை அவர் உணர்ந்தார்.

கோவிந்த பஞ்ஜ் அன்னையின் முன் தலைவணங்கி, அறத்தின் வெற்றிக்காக ஆசி வேண்டினார். அவரது எளிய பக்தியால் அன்னை மகிழ்ந்தாள்; படையெடுப்பு வெற்றி பெற்றது. திரும்பும் முன் கோவிந்த பஞ்ஜ் கைகூப்பி வேண்டினார்: “அம்மா, என்னுடன் என் மண்ணுக்கு வந்து அங்கேயே குடிகொள்ளுங்கள்.” அன்னை சொன்னாள்: “நான் உன் பின்னாலேயே வருவேன்; என் குதிரையின் குளம்பொலியும் என் சிலம்பொலியும் நான் உடன் இருப்பதை உனக்குச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கும்.” “ஆனால் நினைவில் வை: வழி முழுவதும் ஒரு முறைகூடத் திரும்பிப் பார்க்கக் கூடாது.”

பயணம் தொடங்கியது. நதிகள், மலைகள், சமவெளிகள் கடந்தன; ஒவ்வோர் அடியிலும் பின்னாலிருந்து குளம்பொலியும் இனிய சிலம்பொலியும் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தன. கோவிந்த பஞ்ஜின் மனம் நிம்மதியாக இருந்தது. பல நாட்களுக்குப் பின் அவர் தம் கேந்துஜரின் அடர்ந்த காடுகளை அடைந்தார். கடகாவ் அருகே காட்டு நிலம் மென்மையாகவும் ஈரமாகவும் இருந்தது. திடீரென்று பின்னாலிருந்த ஒலி நின்றுபோனது. அன்னை பின்னால் தங்கிவிட்டாளோ என்று கோவிந்த பஞ்ஜின் மனம் நடுங்கியது. பதற்றத்தில் தம் வாக்கை மறந்து அவர் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டார்.

அன்னை அங்கேயே இருந்தாள்; மென்மையான மண் அவள் காலடி ஓசையை அமுக்கியிருந்தது, அவ்வளவுதான். ஆனால் வாக்கு உடைந்துவிட்டது. அன்னை அமைதியான குரலில் சொன்னாள்: “இனி நான் முன்னே வர மாட்டேன்; இதே காட்டில் இருப்பேன்; இங்கேயே என் இடத்தை அமை.” இப்படிச் சொல்லி அவள் ஒரு பெரிய சால் மரத்தடியில் கல் வடிவில் நிலைகொண்டாள். கோவிந்த பஞ்ஜ் வருத்தக் கண்ணீருடன் அங்கேயே அவளுக்குப் பூஜையைத் தொடங்கினார். அன்று முதல் கடகாவ் அன்னை தாரிணியின் தலமானது; சுற்றியுள்ள காட்டுக் கிராம மக்கள் அவளைத் தங்கள் காவல் தாயாகக் கருதத் தொடங்கினார்கள்.

காலப்போக்கில் அன்னையின் மகிமை ஒடிசா முழுவதும் பரவியது. இன்று கேந்துஜர் செல்லும் சாலைகளின் ஓரத்தில் ஆங்காங்கே அன்னை தாரிணியின் சிறு சன்னதிகள் தெரிகின்றன; ஓட்டுநர்கள் நின்று தலைவணங்கிச் செல்கிறார்கள். தொலைதூர பக்தர்கள் சிந்தூரம் பூசிய தேங்காயை ஏதேனும் ஒரு பேருந்து அல்லது லாரி ஓட்டுநரிடம் கொடுக்கிறார்கள்; அவர் பக்தியுடன் அதைக் கடகாவ் வரை கொண்டு சேர்க்கிறார். ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரக்கணக்கான தேங்காய்கள் இப்படியே அன்னையை அடைகின்றன என்று சொல்கிறார்கள். பெயரும் இல்லை, ரசீதும் இல்லை — நம்பிக்கை மட்டுமே.

அன்னை தாரிணியின் கதை இரண்டு பாடங்களைக் கற்பிக்கிறது. முதலாவது: இறைவன் சேவையில் பணிவது இழிவல்ல, அதுவே பெரும் பெருமை — கஜபதி ரதத்தைப் பெருக்கியது போல. இரண்டாவது: நம்பிக்கை என்றால் காலடியோசை கேட்காவிட்டாலும் திரும்பிப் பார்க்காமல் நடந்துகொண்டே இருப்பது; ஏனெனில் அன்னை உடன் இருக்கிறாள். ஆபத்துகளிலிருந்து கரையேற்றும் அன்னை தாரிணி அனைவரின் பயணத்தையும் மங்களமாக்கட்டும். ஜெய் மா தாரிணி.
மூலம்
கியோஞ்சரின் நாட்டார் மற்றும் கோயில் மரபு; இதனுடன் ஒடிசாவில் வழங்கும் கஜபதி புருஷோத்தம தேவனின் காஞ்சி படையெடுப்புக் கதை இணைந்துள்ளது; இந்தக் கதைக்குப் பல வடிவங்கள் உண்டு — சிலவற்றில் அன்னையின் கொலுசு ஒலி பற்றிப் பேசப்படுகிறது, சிலவற்றில் குதிரையின் குளம்பொலி பற்றி, சிலவற்றில் அன்னை புரியிலிருந்து கியோஞ்சருக்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.