MythraanMYTHRAAN
ଓଡ଼ିଆ ▾
हिंदीEnglishবাংলাमराठीతెలుగుதமிழ்ગુજરાતીಕನ್ನಡമലയാളം
AndroidiOS

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ: ପୋକଳା ଦମ୍ମକ୍କା ଓ ଭକ୍ତ ରାମଦାସ

ଭଦ୍ରାଚଳମ, ତେଲଙ୍ଗାନା

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ: ପୋକଳା ଦମ୍ମକ୍କା ଓ ଭକ୍ତ ରାମଦାସ
କଥା ଶୁଣନ୍ତୁବର୍ଣ୍ଣନା ହିନ୍ଦୀରେ

ଗୋଦାବରୀ କୂଳରେ ଭଦ୍ରାଚଳମରେ ଶ୍ରୀରାମ ଚତୁର୍ଭୁଜ ବୈକୁଣ୍ଠ ରାମ ରୂପରେ ବିରାଜମାନ, କୋଳରେ ସୀତା ଓ ପାଖରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ। ଏହି ମନ୍ଦିରର କଥା ଦୁଇଜଣ ସାଧାରଣ ଭକ୍ତଙ୍କର: ମୂର୍ତ୍ତି ଖୋଜି ପାଇଥିବା ଗାଁର ପୋକଳା ଦମ୍ମକ୍କା, ଓ ସତର ଶତାବ୍ଦୀରେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରାଇଥିବା କଞ୍ଚର୍ଲା ଗୋପନ୍ନା, ଯିଏ ଭକ୍ତ ରାମଦାସ ନାମରେ ଅମର ହେଲେ।

ସ୍ଥଳ-ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ମେରୁ ପର୍ବତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଦ୍ର ଗୋଦାବରୀ କୂଳରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ। ବନବାସ ସମୟରେ ଏହି ବାଟ ଦେଇ ଯିବାବେଳେ ଶ୍ରୀରାମ ଭଦ୍ରଙ୍କୁ ବଚନ ଦେଲେ ଯେ ସେ ଫେରି ତାଙ୍କ ଉପରେ ବାସ କରିବେ। କୁହାଯାଏ, ସେହି ବଚନ ରଖିବା ପାଇଁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରାମ ରୂପରେ ଆସିଲେ, ଆଉ ଭଦ୍ର ପର୍ବତ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆସନ ହେଲେ। ସେଥିପାଇଁ ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଭଦ୍ରଗିରି ବା ଭଦ୍ରାଦ୍ରି କୁହାଯାଏ, ଆଉ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଭଦ୍ରାଚଳମ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 1

ଯୁଗ ବିତିଗଲା, ପାହାଡ଼ଟି ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇଗଲା। ସତର ଶତାବ୍ଦୀରେ ପାଖ ଭଦ୍ରିରେଡ୍ଡିପାଲେମ ଗାଁରେ ପୋକଳା ଦମ୍ମକ୍କା ନାମରେ ଜଣେ ସରଳ ନାରୀ ରହୁଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ସବୁବେଳେ ରାମ-ନାମରେ ମଗ୍ନ ରହୁଥିଲା। ଦିନେ ରାତିରେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଶ୍ରୀରାମ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଭଦ୍ରଗିରିରେ ଲୁଚି ରହିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଜି ପୂଜା କର। ଭୋର ହେବା ମାତ୍ରେ ଦମ୍ମକ୍କା ଜଙ୍ଗଲକୁ ବାହାରିଗଲେ ଓ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଏକ ବଡ଼ ଉଇହୁଙ୍କା ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 2

ଉଇହୁଙ୍କା ଭିତରକୁ ଚାହିଁବା ମାତ୍ରେ ସେ ଭିତରେ ମୂର୍ତ୍ତିର ଝଲକ ଦେଖିଲେ। ସେ ଗୋଦାବରୀରୁ ମାଠିଆ ମାଠିଆ ପାଣି ଆଣି ଧୀରେ ଧୀରେ ଉଇହୁଙ୍କା ଉପରେ ଢାଳୁଥିଲେ। ମାଟି ତରଳି ଚାଲିଲା ଆଉ ବୈକୁଣ୍ଠ ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦମ୍ମକ୍କା ସେଠାରେ ନଡ଼ାର ଏକ ଛୋଟ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କଲେ ଓ ଜଙ୍ଗଲର ଫଳ-ଫୁଲ ଚଢ଼ାଇ ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ହିଁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା, ଦିନେ ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପକ୍କା ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେଉ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 3

ସେହି ସମୟରେ ନେଲକୋଣ୍ଡପଲ୍ଲୀର କଞ୍ଚର୍ଲା ଗୋପନ୍ନା, ଯିଏ ପିଲାଦିନରୁ ରାମଭକ୍ତ, ଗୋଲକୋଣ୍ଡାର ଶାସକ ଅବୁଲ ହସନ ତାନାଶାହଙ୍କ ରାଜତ୍ୱରେ ପାଲୱଞ୍ଚା ପରଗଣାର ତହସିଲଦାର ହେଲେ। ତାଙ୍କ ମାମୁଁ ଅକ୍କନ୍ନା ଓ ମାଦନ୍ନା ଦରବାରରେ ଉଚ୍ଚ ପଦରେ ଥିଲେ। ଭଦ୍ରାଚଳମ ଆସି ଗୋପନ୍ନା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନଡ଼ା ମଣ୍ଡପରେ ଦେଖିଲେ ଓ ଦମ୍ମକ୍କାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଶୁଣିଲେ, ତାଙ୍କ ମନ ଭରି ଆସିଲା। ସେ ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ଏଠାରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେବ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 4

ଲୋକଙ୍କ ଦାନ ଅଣ୍ଟିଲା ନାହିଁ, ତେଣୁ ପରେ ଭରଣା କରିଦେବେ ବୋଲି ଭରସାରେ ଗୋପନ୍ନା ନିଜେ ଆଦାୟ କରିଥିବା ଖଜଣା, ପ୍ରାୟ ଛଅ ଲକ୍ଷ ବରହା, ମନ୍ଦିର ତିଆରିରେ ଲଗାଇଦେଲେ। ପାହାଡ଼ ଉପରେ ମନ୍ଦିର ଠିଆ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ଅଭିଯୋଗ ଗୋଲକୋଣ୍ଡାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା। ବିନା ଅନୁମତିରେ ରାଜକୋଷର ଧନ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବା ଅଭିଯୋଗରେ ଗୋପନ୍ନାଙ୍କୁ ଗୋଲକୋଣ୍ଡା ଦୁର୍ଗରେ ବନ୍ଦୀ କରାଗଲା, ଆଉ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ସେ ବାର ବର୍ଷ ସେଠାରେ ରହିଲେ। ସେହି ଅନ୍ଧାର କୋଠରିରେ ସେ ନିଜର ଦୁଃଖ, ଅଭିମାନ ଓ ପ୍ରେମକୁ ରାମଙ୍କ ପାଇଁ କୀର୍ତ୍ତନରେ ଢାଳିଲେ, ଯାହା ଆଜି ବି ତେଲୁଗୁ ଘରେ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଙ୍ଗୀତର ସଭାରେ ଗାନ କରାଯାଏ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 5

କଥା କୁହେ, ଦିନେ ରାତିରେ ଦୁଇଜଣ ସୁନ୍ଦର ଯୁବକ, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ନାମ ରାମୋଜୀ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୋଜୀ କହିଲେ, ତାନାଶାହଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଗୋପନ୍ନାଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାକି ଦେୟ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଛବି ଥିବା ସୁନା ମୁଦ୍ରାରେ ପୈଠ କରି ରସିଦ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ। ମୁଦ୍ରା ଦେଖି ତାନାଶାହ ବୁଝିଗଲେ ଯେ ଆସିଥିବା ଲୋକ ସାଧାରଣ ନଥିଲେ, ଆଉ ସେ ଗୋପନ୍ନାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନର ସହ ମୁକ୍ତ କଲେ। କୁହାଯାଏ, ଗୋପନ୍ନା କାନ୍ଦି ପକାଇଲେ ଯେ ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସେ ବାର ବର୍ଷ ଡାକିଲେ, ସେ ଶାସକଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ନୁହେଁ।

ଭଦ୍ରାଚଳମର ଶ୍ରୀରାମ — 6

ପରମ୍ପରା ଏହା ମଧ୍ୟ କୁହେ ଯେ ତାନାଶାହ ମନ୍ଦିରକୁ ଭେଟି ଦେଲେ ଓ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀରେ ହେଉଥିବା ସୀତା-ରାମ କଲ୍ୟାଣମ ପାଇଁ ମୋତି ପଠାଇବାର ରୀତି ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହା ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଳନ କରାଯାଏ। ଗୋପନ୍ନା ବାକି ଜୀବନ ଭଦ୍ରାଚଳମରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସେବାରେ ବିତାଇଲେ, ଆଉ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତ ରାମଦାସ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପ୍ରତିବର୍ଷ କଲ୍ୟାଣମ ଦେଖିବାକୁ ଆସୁଥିବା ଅସଂଖ୍ୟ ଭକ୍ତ ଦମ୍ମକ୍କା ଓ ରାମଦାସ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ମନେ ପକାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେଖାଇଲେ ଯେ ଭକ୍ତି ପାଇଁ ପଦ କି ଧନ ଦରକାର ନାହିଁ, କେବଳ ଅତୁଟ ପ୍ରେମ। ଭଦ୍ରାଦ୍ରିର ରାମ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ କୃପା ବଜାୟ ରଖନ୍ତୁ।

ଉତ୍ସ

ଭଦ୍ର ଓ ଦମ୍ମକ୍କାଙ୍କ କଥା ଭଦ୍ରାଚଳମ ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥଳପରମ୍ପରା । ଗୋପନ୍ନା ଜଣେ ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ; ସୁନା ମୁଦ୍ରାର ପ୍ରସଙ୍ଗ ଓ ବନ୍ଦୀଦଶାର ଅବଧି (ବାର ବର୍ଷ, କେତେକ ସୂତ୍ରରେ ଚଉଦ ବର୍ଷ) ଭକ୍ତିପରମ୍ପରାରୁ ଆସିଛି, ଆଉ ତାଙ୍କର ଠିକ୍ ତିଥି ନିଶ୍ଚିତ ନଥିବାରୁ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇ ନାହିଁ ।

ଅଧିକ କଥା

କଥା ଦେଖନ୍ତୁ ଓ ଶୁଣନ୍ତୁ — ମାଗଣା ଆପ୍ଡାଉନଲୋଡ୍App Store